Οι σωστοί στόχοι για επενδύσεις στην υγεία

Θα πίστευε κανείς ότι σήμερα η μεγαλύτερη ανησυχία του πλανήτη όσον αφορά την υγεία και την υγειονομική περίθαλψη θα ήταν ο ιός Ζίκα. Ο πανικός για την ασθένεια έχει εξαπλωθεί πολύ πιο γρήγορα από ό,τι η ίδια η ασθένεια, όπως είχε γίνει και με τον Εμπολα και τον SARS.

Οσον αφορά τη δημόσια υγεία, οι χώρες όπου ζει το φτωχότερο ένα δισ. ανθρώπων του πλανήτη δαπανούν για καθέναν από αυτούς περίπου 15 δολάρια σε ετήσια βάση. Εάν αποφασίσουν να αντιμετωπίσουν ασθένειες όπως είναι η φυματίωση και η ελονοσία, κάθε δολάριο που δαπανούν μπορεί να επιφέρει οφέλη από 36 έως 43 δολάρια. Μια πολύ καλή επένδυση είναι να ενισχύσουμε την ικανότητα των αναπτυσσόμενων χωρών να αναγνωρίζουν και να αντιμετωπίζουν εθνικούς και παγκόσμιους υγειονομικούς κινδύνους – τους μεγάλους κινδύνους, όπως είναι η φυματίωση και ο HIV/AIDS.

Η βελτίωση του συστήματος αντιμετώπισης τέτοιων ασθενειών θα επιφέρει βελτιώσεις στην αντιμετώπιση και άλλων υγειονομικών προκλήσεων. Οταν για παράδειγμα εμφανίστηκε πέρυσι η επιδημία του Εμπολα στη Δυτική Αφρική, οι χώρες που δέχτηκαν το μεγαλύτερο πλήγμα ήταν όσες είχαν γενικά είχαν πιο αδύνατο σύστημα δημόσιας υγείας. Εάν οι υγειονομικές υπηρεσίες ήταν καλύτερες, η ασθένεια θα είχε αναχαιτιστεί νωρίτερα – ή δεν θα είχε ποτέ εξαπλωθεί.

Πρέπει να διασφαλίσουμε πάνω από όλα ότι οι αποφάσεις που αφορούν την υγειονομική πολιτική θα βασίζονται σε ισχυρά στοιχεία, ώστε να πετυχαίνουμε περισσότερα για καθένα δολάριο που ξοδεύουμε. Πρακτικά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγνοούμε τους ιούς και τις επιδημίες που βρίσκονται σήμερα στα πρωτοσέλιδα. Ομως θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος των πόρων μας για τη βελτίωση του συστήματος περίθαλψης θα πρέπει να διοχετευτεί στις πιο σοβαρές ασθένειες.

Ο Μπιορν Λόμποργκ είναι καθηγητής στην Business School της Κοπεγχάγης. Είναι διευθυντής του Copenhagen Consensus Center που μελετά περιβαλλοντικά ζητήματα