ΚΟΥΝΩΝΤΑΣ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ

Εδώ και δεκατέσσερις μήνες η κυβέρνηση είναι, υποτίθεται, πολύ απασχολημένη με τη διαπραγμάτευση για να κυβερνήσει. Φυσικά θα ήταν καλύτερα να μη διαπραγματευόταν. Αφού το αποτέλεσμα είναι σαν να μη διαπραγματεύεται καθόλου. Η επτάμηνη αντιπαράθεση με την ευρωζώνη οδήγησε την οικονομία στο χείλος του γκρεμού κι έφερε το τρίτο Μνημόνιο. Ενώ οι χειρισμοί του Πρωθυπουργού στο Προσφυγικό απέφεραν το σφράγισμα των συνόρων προς Βορράν. 
Τα νέα από τη Βιέννη είναι ότι θα μείνουν μονίμως κλειστά. Αρα σε ό,τι αφορά στην παραμονή προσφύγων και μεταναστών σε ελληνικό έδαφος ισχύει το ουδέν μονιμότερον του προσωρινού. Ακόμη χειρότερα: το γερμανικό σχέδιο που οδηγεί, υποτίθεται, σε ανακούφιση της Ελλάδας στο Προσφυγικό βασίζεται στην Τουρκία. Μόνο που οι Τούρκοι, στο έλεος των οποίων βρεθήκαμε, έχουν ανοιχτές διεκδικήσεις τόσο έναντι της Ελλάδας όσο και έναντι της Ευρώπης. Αν ο κύριος Τσίπρας χασκογελάει άνευ λόγου εδώ και δεκατέσσερις μήνες, ο Αχμέτ Νταβούτογλου έχει τους λόγους του να χαμογελάει. 
Η κυβέρνηση δεν κυβερνά όχι μόνο διότι, υποτίθεται, διαπραγματεύεται. Αλλά και γιατί δεν προχωρά η αξιολόγηση του προγράμματος από την τρόικα. Οπότε η διακυβέρνηση παραμένει μετέωρη αφού καμία ουσιαστική πρωτοβουλία – στην οικονομία, το Δημόσιο, την παιδεία, την υγεία – δεν μπορεί να εκδηλωθεί όσο η χώρα δεν έχει δημοσιονομικό φύλλο πορείας αποδεκτό από τους δανειστές της. Συνεπώς, η κυβέρνηση αντιπολιτεύεται την αντιπολίτευση. Η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για τη διαφάνεια και τα θεσμικά είναι η απάντηση του Μαξίμου στην κλήση Παρασκευόπουλου και Παπαγγελόπουλου από τη ΝΔ στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας. 
Οπως και σε κάθε ευκαιρία, ο Πρωθυπουργός κουνάει το δάχτυλο. Ξεχνώντας ότι με όλα όσα έχει πλέον βιώσει η ελληνική κοινωνία δεν κοιτάει το δάχτυλο. Κοιτάει γύρω της και βλέπει τα κουρέλια όχι μόνο τής, υποτιθέμενης, αριστερής διακυβέρνησης αλλά, δυστυχώς, και της χώρας.