Τα άνθος του κακού ανθίζει στις ΗΠΑ

Ποιο συμπέρασμα μπορούμε να συναγάγουμε από την άνοδο του Ντόναλντ Τραμπ, αναρωτιούνται πολιτικοί αναλυτές σε όλο τον κόσμο. Είναι φυσικό να γίνονται συγκρίσεις με λαϊκιστές δημαγωγούς σε άλλες χώρες, όπως και να τίθενται ερωτήματα: Γιατί το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα να επιλέξει έναν νάρκισσο νταή ως υποψήφιο για την προεδρία;

«Οι εξελίξεις δεν αφορούν πια ένα κόμμα, αλλά μια μεγάλη χώρα» υποστηρίζει ο Μάρτιν Γουλφ στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». «Οι ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη δημοκρατία μετά τη Ρώμη. Θα είναι παγκόσμια καταστροφή εάν εκλεγεί πρόεδρος ο Τραμπ. Ομως ακόμα και αυτό δεν συμβεί, έχει μετατρέψει το απίθανο σε εφικτό, προωθώντας παρανοϊκές φαντασιώσεις, ξενοφοβία και την απόλυτη άγνοιά του. Οι επιχειρήσεις του στηρίζονται στην ανέγερση κακόγουστων μνημείων στη ματαιοδοξία του. Δεν έχει καμιά εμπειρία άσκησης πολιτικής. Κάποιοι τον αποκαλούν αμερικανό Σίλβιο Μπερλουσκόνι, χωρίς όμως τη γοητεία και την επιχειρηματική δεινότητα του Καβαλιέρε. Ομως ο Μπερλουσκόνι δεν απείλησε ποτέ να συγκεντρώσει εκατομμύρια ανθρώπους και να τους απελάσει. Ο Τραμπ δεν διαθέτει κανένα προσόν για να καταλάβει το πιο σημαντικό πολιτικό αξίωμα στον κόσμο».

ΟΙ ΘΥΜΩΜΕΝΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ. Στην «Ουάσιγκτον Ποστ» ο αρθρογράφος Ρόμπερτ Κέιγκαν χαρακτηρίζει τον Τραμπ «Φρανκεστάιν των Ρεπουμπλικανών» – ένα τερατώδες αποτέλεσμα της τακτικής της κωλυσιεργείας, της δαιμονοποίησης όλων των πολιτικών θεσμών, του φλερτ με τα ακραία στοιχεία. «Θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι οι λεγεώνες των θυμωμένων ψηφοφόρων του Τραμπ είναι θυμωμένοι λόγω της στασιμότητας των μισθών. Οχι», συνεχίζει ο Κέιγκαν, «είναι θυμωμένοι για όλους τους λόγους που τους έχουν πει οι Ρεπουμπλικανοί ότι πρέπει να θυμώσουν αυτά τα τελευταία εφτάμισι χρόνια».

Η Ευρώπη, παρατηρεί ο Ρότζερ Κοέν στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», παρακολουθεί με απόγνωση την πορεία του Ντόναλντ Τραμπ. «Οταν οι ΗΠΑ δείχνουν να γοητεύονται από έναν σύγχρονο Μουσολίνι, τότε η συγκατάβαση στο Λονδίνο, το Παρίσι και το Βερολίνο δίνει τη θέση της στην ανησυχία. Η Ευρώπη γνωρίζει πολύ καλά ότι οι δημοκρατίες μπορούν να καταρρεύσουν. Δεν είναι απλά ότι ο Τραμπ κάνει retweet σε έξι εκατομμύρια followers μια φράση του Μουσολίνι, ούτε ότι αρνείται να καταδικάσει την υποστήριξη που εκφράζει στο πρόσωπό του ο πρώην ηγέτης της Κου Κλουξ Κλαν ούτε ότι χρησιμοποιεί συχνά επιθετικές εκφράσεις για τις γυναίκες, τους αναπήρους, τους μουσουλμάνους και τους Μεξικανούς. Είναι η ηχώ μιας εποχής κατά την οποία οι ουρανοί σκοτεινιάζουν. Πλέον η δημοκρατική δυσλειτουργία των ΗΠΑ θυμίζει τη Βαϊμάρη. Μια διεφθαρμένη πολιτεία τείνει προς την κατάρρευση. Ο Τραμπ λέει στον κόσμο πως κάτι είναι σάπιο στην Αμερική».