Μεγάλα οφέλη για την καρδιά από την μικρή απώλεια βάρους

Οι άνθρωποι με πολλά περιττά κιλά που χάνουν έστω και το 5% του σωματικού βάρους τους, μπορεί να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο αναπτύξεως καρδιοπάθειας και τύπου 2 διαβήτη, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Στη μελέτη συμμετείχαν 40 παχύσαρκοι εθελοντές, οι οποίοι έπρεπε είτε να διατηρήσουν αναλλοίωτο το βάρος τους είτε να κάνουν δίαιτα με στόχο να το μειώσουν αρχικά κατά 5% και εν συνεχεία κατά 10% και 15%.

Κατά την έναρξη και σε όλα τα επόμενα στάδια της μελέτης, οι εθελοντές υποβλήθηκαν σε σειρά εξετάσεων για να εξακριβωθεί αν και τι είδους οφέλη παρείχε κάθε απώλεια ξεχωριστά.

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Cell Metabolism», η απώλεια του 5% του αρχικού βάρους μείωσε έως και 11% τα επίπεδα του σωματικού λίπους, βελτίωσε την ηπατική και μυϊκή ευαισθησία στην ινσουλίνη και βελτίωσε την παγκρεατική λειτουργία των εθελοντών.

Επιπλέον, μείωσε έως και 19% το σπλαγχνικό λίπος (δηλαδή το λίπος στην περιοχή της κοιλιάς, που θεωρείται το πιο επικίνδυνο για την υγεία), κατά σχεδόν 30% τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων, ενώ μειώσεις υπήρξαν και στις τιμές του σακχάρου, της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού παλμού των εθελοντών.

Μολονότι, εξ άλλου, δεν ήταν αρκετή για να ελαττωθούν και οι δείκτες της φλεγμονής στο σώμα τους (σ.σ. η χρόνια φλεγμονή είναι γενεσιουργός αιτία πολλών δεινών, συμπεριλαμβανομένης της καρδιοπάθειας), οι βελτιώσεις που παρατηρήθηκαν υποδηλώνουν καλύτερη μεταβολική υγεία και χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών προβλημάτων, όπως ο διαβήτης και η καρδιοπάθεια, σημειώνουν οι ερευνητές στο άρθρο τους.

Η περαιτέρω απώλεια βάρους ενίσχυσε τα προαναφερθέντα οφέλη, ενώ οδήγησε και σε σημαντική μείωση των επιπέδων της φλεγμονής στο σώμα.

«Η απώλεια του 5% του αρχικού σωματικού βάρους είναι πολύ πιο εύκολη από την απώλεια του 10% ή περισσότερο, και έτσι έχει μεγάλη σημασία να γνωρίζει κανείς πόσο πολύ μπορεί να ωφελήσει την υγεία του», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Σάμιουελ Κλάιν, καθηγητής Ιατρικής & Επιστήμης της Διατροφής και επικεφαλής του Προγράμματος Διαχείρισης Σωματικού Βάρους στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον.

«Ο οργανισμός δέχεται μεγάλη ώθηση με μια τόσο μικρή απώλεια – και αυτό πρέπει να αποτελέσει τον πρώτο στόχο για κάθε παχύσαρκο άνθρωπο».