Την άνοιξη η ώρα της αλήθειας

Η εντύπωση που κυριαρχεί στα ηγετικά κλιμάκια των Βρυξελλών είναι ότι στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις αλλάζουν, αλλά οι διαπραγματευτικές τακτικές παραμένουν ίδιες. Με άλλα λόγια, οι διαδικασίες εξακολουθούν να παραμένουν αργές και μακρόσυρτες, οι έλληνες διαπραγματευτές εξακολουθούν να αλλάζουν συχνά τις θέσεις τους και οι εκπρόσωποι των δανειστών εξακολουθούν να έχουν διαφορές μεταξύ τους. Το μόνο που έχει αλλάξει είναι η πίεση του χρόνου, που επί της ουσίας δεν υφίσταται πλέον. Και αυτό διότι η Ελλάδα δεν έχει μπροστά της τις υπερμεγέθεις δανειακές υποχρεώσεις του παρελθόντος που, θέλοντας και μη, ανάγκαζαν τις εκάστοτε κυβερνήσεις της να συμβιβάζονται, έστω και μετά πολλών βασάνων, με τους δανειστές. Ετσι όλα δείχνουν ότι το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης, που θα έπρεπε να είχε γίνει το φθινόπωρο του 2015, μετατίθεται για την άνοιξη του 2016.

Η εξέλιξη αυτή ουδόλως ικανοποιεί τους ιθύνοντες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι οποίοι θεωρούν ότι οι συνεχιζόμενες καθυστερήσεις στην προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών κάθε άλλο παρά οδηγούν στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς την ελληνική οικονομία. Την άνοιξη όμως θα έλθει η ώρα της αλήθειας για την Ελλάδα και στο Προσφυγικό. Αν ώς τότε δεν έχουν αρχίσει να λειτουργούν ικανοποιητικά στα μάτια των Βρυξελλών τα κέντρα καταγραφής και ταυτοποίησης στα ελληνικά νησιά, είναι εξαιρετικά πιθανό να επανέλθουν οι έλεγχοι των διαβατηρίων όσων από την Ελλάδα εισέρχονται σε άλλη χώρα της ζώνης Σένγκεν.

ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ. Το ενδεχόμενο να έλθει η άνοιξη με ανοιχτά τόσο τις μεταρρυθμίσεις στην οικονομία όσο και το Προσφυγικό τρομάζει πολλούς στις Βρυξέλλες. Η συσχέτιση των δύο προβλημάτων θεωρείται ανίερη και αν η ελληνική κυβέρνηση θελήσει να εκβιάσει καταστάσεις, είναι βέβαιο πως θα προσκρούσει σε ένα τείχος άρνησης από την πλευρά των εταίρων.

Από την άλλη, οι πάντες γνωρίζουν πως έστω και αν δεν συσχετίζονται, ορισμένες πτυχές του προσφυγικού ζητήματος επηρεάζουν τα οικονομικά προβλήματα της χώρας και αντιστρόφως. Τούτου δοθέντος, είναι σαφές ότι κάποια στιγμή τα δυο ζητήματα θα «συναντηθούν», χωρίς φυσικά ουδείς να το ομολογήσει δημοσίως. Το ζητούμενο για την Ελλάδα είναι αν ώς την άνοιξη θα έχει ανταποκριθεί στο μεγαλύτερο τμήμα των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει, ούτως ώστε να εμφανιστεί ως μια χώρα που απαιτεί την αλληλεγγύη και δεν την εκλιπαρεί.