Από τον ιδιότροπο Ζάχοβιτς, στο διαμάντι Καμπιάσο

Ο μύθος λέει πως η συνηθισμένη σε ηχηρές μεταγραφές ομάδα του Ολυμπιακού ήθελε ένα ακόμη «μπαμ» το προηγούμενο θέρος. Ενας παίκτης που προτάθηκε ήταν ο Εστέμπαν Καμπιάσο με τη σεβαστή θητεία στη Ρεάλ, την Ιντερ και την Εθνική Αργεντινής. Ο μέσος με την τόσο έντονη προσωπικότητα ασφαλώς και άρεσε στον Βαγγέλη Μαρινάκη και περίμενε την τελική επιλογή του Μάρκο Σίλβα, ενός κόουτς που επιθυμούσε να συνεργάζεται κυρίως με νέα παιδιά και να τα εξελίσσει. Τελικά ο τεχνικός συμφώνησε, χωρίς αυτό να σήμαινε πως θα έκανε τα χατίρια του Καμπιάσο, ούτε βέβαια ότι και ο πρόεδρος της ΠΑΕ του είπε ντε και καλά να αποκτήσει τον παίκτη.

Δύσκολα μπορεί κάποιος να βάλει πρόσημο στη μέχρι τούδε θητεία του Καμπιάσο στον Ολυμπιακό. Ηρθε με υψηλές προδιαγραφές, ήταν βασικός στην αρχή με ξεχωριστή παρουσία στον θρίαμβο επί της Αρσεναλ στο Λονδίνο, μετά έχασε τη θέση του, αργότερα την κέρδισε και πλέον είναι στα πιτς λόγω τραυματισμού. Με τον θετικό του χαρακτήρα δίνει πολλά στην ομάδα και συνεισφέρει στο κλίμα των αποδυτηρίων και υπό αυτή την έννοια, πόρρω απέχει η συμπεριφορά του από τον άνθρωπο-κινητή βόμβα του παρελθόντος: τον Ζλάτκο Ζάχοβιτς. Τον απέκτησε ο Ολυμπιακός το ’99 και για να είμαστε ακριβείς, ήταν προσωπική επιλογή του Σωκράτη Κόκκαλη. Πλήρωνε, έφερε τον έμπειρο Σλοβένο, έστω κι αν ο Ντούσαν Μπάγεβιτς (τότε προπονητής της ομάδας) δεν ξετρελαινόταν με την ιδέα. Γνώριζε καλά, όπως αποδείχθηκε, τι συνέβαινε. Ο Ζάχοβιτς έμεινε μόλις μία σεζόν, έπαιξε 14 παιχνίδια, ήταν εκρηκτικός και τελικά αποχώρησε χωρίς δόξα.

ΟΙ «ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΙ»

Πρόεδρος που έμεινε στην ιστορία (και) για το μάτι που είχε στις μεταγραφές ήταν ο Νίκος Κανελλάκης στον Ιωνικό, όπως και ο επίσης αείμνηστος Μάκης Ψωμιάδης όταν είχε στην κατοχή του την ΑΕΚ. Δεν ρωτούσε κανέναν, διάλεξε τον Γκαμάρα για στυλοβάτη της άμυνας και τον πήρε, ενώ ανακάλυψε το δίδυμο από την Κόστα Ρίκα, τους Ράιτ και Σεντένο. Αντίθετα, δεν πρέπει να μιλήσουμε για τον βαρύ κι ασήκωτο Ραμπεσαντρατανά που δεν έπαιξε σχεδόν καθόλου στη Νέα Φιλαδέλφεια. Μετά, τα πήγε καλύτερα στην Καβάλα, όπως δυνατή αγορά είχε κάνει ο Τσακίρης στον Πανιώνιο με τον Ρεκόμπα. Οσο για τον Γιώργο Βαρδινογιάννη, μία κατηγορία μόνος του! Στις δόξες του έπαιρνε ό,τι ήθελε από τον Ολυμπιακό, χτυπώντας καίρια το γόητρο του κουμπάρου του, Σταύρου Νταϊφά, ενώ σε επίπεδο μεταγραφών έφερε από Ζάετς και Μπορέλι, μέχρι Κουτσουρέ! Οι ακριβοί έπιασαν, οι άλλοι, τίποτα το ξεχωριστό.