Οι λιμενικοί βάζουν τούρκο δουλέμπορο να δει τις σορούς νεκρών παιδιών

Να αντικρίσει γονατιστός τα άψυχα σώματα των τριών μικρών παιδιών που πνίγηκαν όταν τα μετέφερε με σκάφος προς το Αγαθονήσι υποχρέωσαν οι λιμενικοί στη Σάμο τον 21χρονο τούρκο διακινητή που συνέλαβαν ως υπαίτιο του ναυαγίου που σημειώθηκε τα ξημερώματα της περασμένης Παρασκευής.

Την ώρα που σύρος πατέρας αναγνωρίζει νεκρό το παιδί του, ο δουλέμπορος Ak Ozkan λυγίζει και ξεσπά σε δάκρυα μόλις βλέπει τα φέρετρα και τα νεκρά προσφυγόπουλα.

Δηλώνει πως ταξίδευε στην Ελλάδα για να βρει δουλειά και ισχυρίζεται ότι δεν πληρώθηκε για να μεταφέρει τους πρόσφυγες. Παραδέχθηκε ότι τέσσερις άλλοι τούρκοι διακινητές τον έπεισαν να κάνει το συγκεκριμένο δρομολόγιο, υποστηρίζοντας ότι για πρώτη φορά στη ζωή του οδηγούσε πλοιάριο.

Ο John Hamilton, μέλος της οργάνωσης MOAS και πρώην αξιωματικός του πολεμικού Ναυτικού της Μάλτας, ανέφερε πως την ώρα του ναυαγίου επικρατούσε απόλυτο σκοτάδι. “Ίσως του έδωσαν καλά λεφτά για να κάνει τη δουλειά αυτή. Αλλά είναι ντροπή που πλοήγησε αυτή τη βάρκα χωρίς να έχει εμπειρία και μάλιστα νύχτα σε αυτά τα νερά”, δήλωσε το μέλος της MOAS στο Sky News.

Οι εικόνες που κατέγραψε το βρετανικό Sky News, πάνω στο διασωστικό σκάφος της αμερικανικής οργάνωσης MOAS στο Πυθαγόρειο της Σάμου, είναι συγκλονιστικές. Ξεκινούν με την αγωνιώδη προσπάθεια των διασωστών να βγάλουν σώους από τη θάλασσα 20 μετανάστες, μεταξύ των οποίων και τον Ozkan, ο οποίος εμφανίζεται στο βίντεο να κάνει και δηλώσεις. Τελικά ο ρόλος του αποκαλύπτεται (δείτε το βίντεο στο 05.32).

Σχολιάζοντας τα δημοσιεύματα-αναρτήσεις σχετικά με τη συμπεριφορά ανδρών του Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. απέναντι στο διασωθέντα και συλληφθέντα Τούρκο κατηγορούμενο ως διακινητή, ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Η μεγάλη εικόνα σε αυτό το βίντεο, είναι τα 3 νεκρά σώματα των μικρών παιδιών, τα 3 φέρετρα και η οδύνη του πατέρα που τα αναγνωρίζει. Αυτή είναι η εικόνα που συγκλονίζει.

Βλέποντας παράλληλα τους 2 άνδρες του Λιμενικού να οδηγούν τον κατηγορούμενο ως διακινητή, ενώπιον των νεκρών παιδιών, η συναισθηματικά αυθόρμητη, αλλά και λογικά εύγλωττη ερμηνεία που δίνω, είναι η ανθρώπινη ταύτιση των λιμενικών με τα θύματα αυτού του ακήρυχτου πολέμου. Με τα θύματα αυτής της συγκλονιστικής περιπέτειας στο Αιγαίο, ειδικά όταν αυτά είναι προσφυγόπουλα, μικρά παιδιά.

Πράγματι, είναι γεγονός ότι πρόκειται για μια συμπεριφορά καθ’ υπερβολή. Η πολιτεία και τα όργανα του κράτους οφείλουν να επιδεικνύουν ψυχραιμία και επαγγελματισμό, απέναντι σε κάθε κρατούμενο, ακόμα και αν κατηγορείται για στυγερά εγκλήματα. Πολύ περισσότερο, όταν όλοι οφείλουμε να συνυπολογίζουμε και να σεβόμαστε το τεκμήριο της αθωότητας, μέχρις ότου υπάρξει οριστική και αμετάκλητη δικαστική καταδίκη.

Αλίμονό μας, όμως, εάν αντιστρέψουμε τα κριτήρια για την αξιολόγηση των ανθρώπινων συναισθημάτων και συμπεριφορών. Τα μείζονα ερωτήματα όμως, κυρίως από το Σεπτέμβρη του 2015, μέχρι σήμερα, παραμένουν και μας εγκαλούν όλους. Γιατί τόσα πολλά ναυάγια και τόσοι πνιγμοί στο Αιγαίο; Ποιοι ευθύνονται για αυτό; Πώς μπορούμε να τ’ αποτρέψουμε; Αυτά θα ήταν υπερβολή, εάν τα απευθύναμε στα στελέχη του Λ.Σ-ΕΛ.ΑΚΤ. που αναμετρώνται καθημερινά και με τη ζωή και με το θάνατο.»