Ενα αστέρι ξεθωριάζει

Είναι ο πιο πολιτικός σταρ του Χόλιγουντ; Ο πιο προκλητικός, ο πιο απρόβλεπτος, ο πιο ουμανιστής, ο πιο αντισυστημικός, ο πιο αντισυμβατικός; Ή μήπως είναι ο πιο μπερδεμένος, ο πιο αμφιλεγόμενος, ο πιο αφελής; Ο Σον Πεν έχει υπάρξει λίγο απ’ όλα. Εχει υπάρξει επίσης ένας πολύ καλός ηθοποιός, αν κρίνει κανείς από τις δύο φορές που έχει φύγει από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου με το Οσκαρ α’ ρόλου στο χέρι. Και αν ρίξει μια ματιά στη διαδρομή του από τα κινηματογραφικά σετ και τα πάρτι στην πλημμυρισμένη Νέα Ορλεάνη, τη σεισμόπληκτη Αϊτή, το εμπόλεμο Ιράκ ή το Μεξικό του βαρόνου ναρκωτικών «Ελ Τσάπο», δεν μπορεί να μην παρατηρήσει την άνεση με την οποία κινείται από τα χολιγουντινά σαλόνια στα πιο πληγωμένα αλώνια του πλανήτη.

Ο Σον Πεν είναι γέννημα θρέμμα της Μέκκας του αμερικανικού σινεμά. Γεννήθηκε στο Λος Αντζελες πριν από 56 χρόνια από πατέρα ηθοποιό και σκηνοθέτη, τον Λίο Πεν και μητέρα επίσης ηθοποιό – αυτή είναι η Εϊλίν Ράιαν. Ο μεγαλύτερος αδελφός του έγινε μουσικός, ο μικρότερος κι αυτός ηθοποιός. Οι παιδικοί του φίλοι, με τους οποίους γύριζε ταινίες μικρού μήκους τότε, ήταν ο Εμίλιο Εστεβέζ και ο Μάρτιν Σιν – ηθοποιοί κι αυτοί στην ενήλικη ζωή τους.

Η πολιτική πάντως ή πιο σωστά ο πολιτικός ακτιβισμός δεν έπεσε σαν πετριά στη ζωή του Σον. Ο Λίο Πεν είχε συνδικαλιστική δράση στο Χόλιγουντ και είχε αρνηθεί να καταδώσει τους «κόκκινους» συναδέλφους του στην περίφημη Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων. Το αποτέλεσμα ήταν να μπει στη γνωστή μαύρη λίστα της επιτροπής και η Paramount να αρνηθεί να ανανεώσει το συμβόλαιό του. Αυτό ήταν και το τέλος της καριέρας του ως κινηματογραφικού ηθοποιού, ενώ στη συνέχεια έκλεισαν και οι πόρτες στην τηλεόραση. Αναγκαστικά πέρασε πίσω από τις κάμερες.

Το πόσο επέδρασε η πολιτική δίωξη του πατέρα στην πολιτική συνείδηση του γιου θα το ανακαλύψουν οι βιογράφοι της οικογένειας. Μπορεί πάντως να υποθέσει κάποιος με βεβαιότητα ότι δεν τον άφησαν και εντελώς ανεπηρέαστο. Μόνο που ο γιος έχει την τύχη να μη δραστηριοποιείται πολιτικά στους χαλεπούς καιρούς του αντικομμουνισμού αλλά σε μια εποχή που με λίγο πολιτικό ακτιβισμό φτιάχνεις προφίλ. Και ο Σον Πεν έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα πολιτικού ακτιβισμού.

Πολιτικά ξεμύτισε μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους όταν εξέφρασε τη διαφωνία του με την αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ. Πώς την εξέφρασε; Πρώτα με μια διαφημιστική καταχώριση στην «Ουάσιγκτον Ποστ» για την οποία πλήρωσε 58.000 δολάρια. Κι έπειτα με ένα ταξίδι στο ίδιο το Ιράκ που ενόχλησε ακόμη περισσότερο τον Λευκό Οίκο του Τζορτζ Μπους. Ηταν Δεκέμβριος του 2002. Στη Βαγδάτη ο Πεν συναντήθηκε με τον Ταρέκ Αζίζ, αντιπρόεδρο του Σαντάμ Χουσεΐν και υπουργό Εξωτερικών. «Αυτός ο πόλεμος μπορεί να αποφευχθεί» είχε πει τότε στους δημοσιογράφους.

Ο πόλεμος δεν αποφεύχθηκε, αλλά ο Σον Πεν δεν πτοήθηκε. Ο Αύγουστος του 2005 δεν τον βρήκε μόνο στην πλημμυρισμένη Νέα Ορλεάνη αλλά και πάνω σε μια αυτοσχέδια βάρκα – το ενσταντανέ έκανε φυσικά τον γύρο του κόσμου. Τι έκανε εκτός από βαρκάδα; Προσέφερε ανθρωπιστική βοήθεια σε σαράντα πλημμυροπαθείς, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής. Την ίδια δουλειά έκανε και στην Αϊτή που ισοπεδώθηκε από τους σεισμούς το 2010. Εκεί ο φωτογραφικός φακός έπιασε τον φωτογενή σταρ να κουβαλάει ένα σακί ρύζι στην πλάτη. Δύο χρόνια αργότερα θα ταξιδέψει στο πλημμυροπαθές Πακιστάν – εκεί οι φωτογραφίες τον δείχνουν να εξετάζει τα δέματα της ανθρωπιστικής βοήθειας που απέστειλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Αυτό είναι πάνω-κάτω το ουμανιστικό κεφάλαιο της ιστορίας του Σον Πεν. Το πολιτικό είναι πολύ μεγαλύτερο και η αλήθεια είναι ότι κατά κάποιον τρόπο μπερδεύεται με το δημοσιογραφικό. Ο Πεν ταξίδεψε στο Ιράν το 2005 ως ανταποκριτής της «Σαν Φρανσίσκο Κρόνικλ» για να καλύψει τις εκλογές και παρεμπιπτόντως προσευχήθηκε και σε ένα τζαμί. Το 2008, δηλαδή μια εποχή που οι αμερικανοκουβανικές σχέσεις δεν είχαν ομαλοποιηθεί ούτε στο ελάχιστο, πηγαίνει στην Κούβα για να πάρει συνέντευξη από τον Ραούλ Κάστρο. Οπως φαίνεται όμως, ο μεγάλος του πολιτικός έρωτας ήταν ο Ούγκο Τσάβες. Και ήταν αμοιβαίος. Στην πρώτη τους συνάντηση, το 2007, ο πρώην πρόεδρος της Βενεζουέλας τον επαινεί δημοσίως για την πρότασή του να οδηγηθεί ο Μπους ενώπιον της Δικαιοσύνης. Η Αμερική ενοχλείται όχι από την πρόταση, αλλά από το γεγονός ότι ο Πεν την καταθέτει έχοντάς τον δίπλα του. Ο σταρ δεν πτοείται. Τρία χρόνια αργότερα τάσσεται υπέρ της σύλληψης των πολιτικών αντιπάλων του Τσάβες. Ενώ ο πολιτικός του έρωτας δεν πεθαίνει ούτε όταν ο Τσάβες εκφράζει ανοικτά την υποστήριξή του στον πρόεδρο της αιματοκυλισμένης Συρίας Μπασάρ αλ Ασαντ.

Οπως φαίνεται, οι πολιτικοί έρωτες του Σον Πεν είναι πιο σταθεροί από τους κανονικούς – αυτός ο κατάλογος περιλαμβάνει τη Μαντόνα, τη Ρόμπιν Ράιτ, τη Σκάρλετ Τζοχάνσον, την Σαρλίζ Θέρον. Φαίνεται, επίσης, ότι η συνάντησή του για συνέντευξη με τον Χοακίν Γκουσμάν, τον άνθρωπο που κατά δήλωσή του έχει πουλήσει περισσότερα ναρκωτικά από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο, δεν οδήγησε μόνο στη σύλληψη του μεξικανού βαρόνου ναρκωτικών. Επληξε ανεπανόρθωτα και το δημοσιογραφικό προφίλ του αμερικανού σταρ. Μένει το πολιτικό. Αλλά ο Ούγκο Τσάβες δεν ζει πια…