Kαι ξαφνικά όλοι έγιναν μητσοτακικοί!

Τι ενώνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη με τον Αντώνη Σαμαρά; Μια παράλληλη πορεία προς την προεδρία της ΝΔ. Οι δυο τους έφτασαν σε αυτήν έχοντας ισχνή στήριξη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα – μέχρι τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου άλλωστε κανένας βουλευτής δεν τους παρείχε δημόσια τη βοήθειά του. Επιπλέον και οι δύο αντιμετώπισαν στον δεύτερο γύρο τα φαβορί της αναμέτρησης, Βαγγέλη Μεϊμαράκη και Ντόρα Μπακογιάννη αντίστοιχα.

Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι και στις δύο περιπτώσεις τα δημοσκοπικά ευρήματα τους ήθελαν να ακροβατούν στην τρίτη θέση. Για παράδειγμα, στις μετρήσεις της εσωκομματικής κούρσας του 2009, ο Σαμαράς προηγούνταν μόνο του Παναγιώτη Ψωμιάδη κι έμενε πίσω με τουλάχιστον 10 και 25 μονάδες από τον Δημήτρη Αβραμόπουλο και την Ντόρα Μπακογιάννη. Εξι χρόνια αργότερα, ανάλογα ήταν και τα ποσοστά του Μητσοτάκη. Τις δύο πρώτες θέσεις μοιράζονταν Μεϊμαράκης και Τζιτζικώστας κι ο ίδιος είχε προβάδισμα μόνο έναντι του Αδωνη Γεωργιάδη.

Μάλιστα, στη διαδρομή προς τη δεύτερη Κυριακή μόνο τέσσερις βουλευτές έσπευσαν να σταθούν στο πλευρό του Κυριάκου. Κι αυτοί αφανώς. Ηταν ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο Κωστής Χατζηδάκης, ο Λευτέρης Αυγενάκης και η Φωτεινή Αραμπατζή. Σε αυτούς θα πρέπει να προστεθεί και ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος έδειξε ευθέως την προτίμησή του και κάλεσε τους ψηφοφόρους του να πράξουν το ίδιο στην κάλπη. Οπως και η βοήθεια του Μάκη Βορίδη, ο οποίος μετά την ήττα Τζιτζικώστα διάλεξε, χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες, να πολεμήσει στο στρατόπεδο του Μητσοτάκη.

Ο Κυριάκος είχε επίσης τη διακριτική στήριξη του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Μάλιστα, όσο παράδοξο κι αν φαίνεται ένας Σαμαράς να στηρίζει έναν Μητσοτάκη, υπενθυμίζεται ότι ο δεύτερος διετέλεσε για πρώτη φορά υπουργός στην κυβέρνηση του πρώτου. Αλλά και ότι κάτι ανάλογο είχε συμβεί και στις εσωκομματικές εκλογές του 1984. Για την εκλογή του ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε στηριχθεί τότε και στις αβερωφικές ψήφους.

ΜΟΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ(;). Το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης, ο νέος πρόεδρος της ΝΔ χωρίς ιδιαίτερο άγχος ανέβηκε στο βήμα της Γερουσίας ώστε να μιλήσει για πρώτη φορά στα μέλη της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας.

Η νίκη του ήταν ο απόλυτος αιφνιδιασμός. Οι γαλάζιοι υποστηρικτές του ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού και οι περισσότεροι – εντός κι εκτός ΝΔ – θεωρούσαν δεδομένη την εκλογή του Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Μοναδικοί πιστοί συνοδοιπόροι του υπήρξαν από την πρώτη στιγμή οι συνεργάτες του Μιχάλης Μπεκίρης και Μακάριος Λαζαρίδης – πλέον ανέλαβαν χρέη διευθυντή Γραφείου του Προέδρου της ΝΔ και διευθυντή Γραφείου Τύπου της ΝΔ αντίστοιχα.

Οι πρώτες μέρες έφεραν αμηχανία και έναν ανομολόγητο εκνευρισμό στους βουλευτές που είχαν ταχθεί στο πλευρό του Μεϊμαράκη. Ομως το κλίμα αυτό άρχισε σταδιακά να αντιστρέφεται. «Η συντριπτική πλειοψηφία όσων δεν στήριξαν τον Κυριάκο θα γίνουν σύντομα οι πιο φανατικοί υποστηρικτές του» εκτιμά υψηλόβαθμο στέλεχος του κόμματος. Ο λόγος είναι άραγε η συγκολλητική ουσία της εξουσίας; Οχι ακριβώς. Σύμφωνα με το ίδιο πρόσωπο, κάτι τέτοιο θα γίνει εξαιτίας του μηνύματος της κοινωνίας που εκφράστηκε στην κάλπη με τρόπο που δεν επιδέχεται παρερμηνεία: «Ο Κυριάκος είναι τα καλά νέα που περιμέναμε καιρό. Εχει στόχους και στρατηγική για να τους πετύχει».

Αποδέκτης του αιτήματος έγινε αναπόφευκτα και η καραμανλική πλευρά. Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, μπροστά στο καλό της παράταξης, φέρεται να διαβεβαίωσε τον Μητσοτάκη ότι θα συμβάλει ενωτικά στη σχέση του με τους βουλευτές του λεγόμενου καραμανλικού μπλοκ.

Κατευναστικά στην Κοινοβουλευτική Ομάδα λειτούργησαν όμως και τα μηνύματα που ο νέος πρόεδρος επιχείρησε να στείλει περί «ανανέωσης και ενότητας». Οπως και η επιλογή του να δώσει αξιώματα, ακόμα και σε βουλευτές που δεν τον στήριξαν. Πρόθεσή του είναι άλλωστε να αξιοποιήσει στελέχη, προερχόμενα κυρίως από τη νεότερη γενιά, ώστε να εγκαινιάσει μια νέα περίοδο στο κόμμα.