Κάνε το καλό και ξέχνα τον γιαλό

Η είδηση με τον ίδιο τρόπο διατυπώθηκε σε πολλά έντυπα:

Επισημάνσεις επί του κειμένου – και του προκειμένου:

n «Επισκέφτηκε απροειδοποίητα». Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πήγε και βάραγε τα κουδούνια της κυρίας Αννας; Η οποία κυρία Αννα θα μπορούσε να είναι με τη ρόμπα, την παντόφλα, με το σπίτι χάλια, τα κρεβάτια ξέστρωτα και τις γωνίες σκονισμένες; Δεν γνωρίζω τι επιτάσσει το πρωτόκολλο της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Γνωρίζω πως, εμείς, οι κοινοί θνητοί θεωρούμε παντελή έλλειψη τακτ να πηγαίνεις «απροειδοποίητα» στο ξένο σπίτι.

n «Μονογονεϊκή οικογένεια στο φτωχικό σπίτι της μακροχρόνια άνεργης κυρίας Αννας». Εδώ οι τρεις επιθετικοί προσδιορισμοί παραπέμπουν απροκάλυπτα σε ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα: συμφώνησε η κυρία Αννα να βγάλει βούκινο το «φτωχικό της σπίτι»; Τη «μακροχρόνια ανεργία» της; Τη «μονογονεϊκή οικογενειακή της κατάσταση»; Ολα τα παραπάνω με ποιο δικαίωμα κρέμονται «σεμνά και διακριτικά» στα μανταλάκια;

n «Η οποία αιφνιδιάστηκε ευχάριστα». Το φαντάζομαι, αλίμονο, άλλη τέτοια χαρά να μη σε βρει. Σου χτυπάνε, ανοίγεις και βλέπεις μπροστά σου τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο οποίος δεν δεσμεύεται πως κάπως, ΚΑΠΩΣ, ρε παιδί μου, θα σε στηρίξει: ούτε δουλειά, ούτε μεροκάματο, ούτε έναν κουραμπιέ που λέει ο λόγος. Παρ’ όλα αυτά, εσύ τη χαρά την παίρνεις. Διότι τι επιθυμεί διακαώς μια φτωχή άνεργη που μεγαλώνει μόνη το παιδί της στη ζοφερή άβυσσο του 2016; Εναν γλυκό λόγο και μια φωτό με τον Προκόπη της καρδιάς της!

n «Επισκέφτηκε δίχως κάμερες και δημοσιογράφους». Και αφού επισκέφτηκε δίχως κάμερες και δημοσιογράφους, πώς η φωτογραφία έκανε τον γύρο όλων των ΜΜΕ; Τι μας λένε εδώ, για να καταλάβουμε δηλαδή; «Η επίσκεψη έγινε χωρίς φωτογραφίες – πάρτε τη φωτογραφία να βεβαιωθείτε»;

n «Ο πρώτος πολίτης της χώρας, με τον προσωπικό του σεμνό και διακριτικό τρόπο…». Αν θυμάμαι καλά, ο πρώτος πολίτης της χώρας, με τον προσωπικό του σεμνό και διακριτικό τρόπο είχε επισκεφθεί το Πάσχα και την Κιβωτό του Κόσμου. Πάλι χωρίς κάμερες (ασχέτως που και τότε, με μαγικό τρόπο, γέμισε ο κόσμος φωτογραφίες). Πήγε, τσούγκρισε ένα αβγό, χάιδεψε ένα παιδικό κεφαλάκι, χαμογέλασε πράα και καλοκάγαθα – κι από ‘δώ πάν’ κι οι άλλοι. Καμιά στήριξη, καμιά αρωγή, τίποτα. Ενα μικρό βανάκι ζητάνε οι άνθρωποι για να μετακινούν τα ασυνόδευτα προσφυγάκια στη Χίο και κανένας δεν κάνει τίποτα. Ούτε καν ο σεμνός και διακριτικός πρώτος πολίτης.

   

Για να τελειώνουμε – γιατί οι εποχές είναι ζόρικες και δεν σηκώνουν επικοινωνιακά παιχνιδάκια.

Κύριε Πρόεδρε. Ας προσπεράσουμε την εξαιρετικά άκομψη πρωτοβουλία σας με τη «φτωχή, άνεργη κυρία Αννα της μονογονεϊκής οικογένειας» – κι ας εστιάσουμε στο ερώτημα: Προτίθεστε να κάνετε το παραμικρό για να βοηθήσετε τον Μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό που ΕΣΕΙΣ επιλέξατε να επισκεφθείτε; Θα πάρετε κάποιες πρωτοβουλίες για τα Παιδικά Χωριά SOS και το Χαμόγελο του Παιδιού; Που ο ΕΝΦΙΑ θα τους βάλει λουκέτο – κι ας υποκαθιστούν, με το έργο τους, ανίκανους, ανύπαρκτους κι ανάλγητους κρατικούς μηχανισμούς; Εκτός από χαμόγελα, ευχές και φωτογραφίες θα κάνετε έργα και πράξεις;

Κύριε Πρόεδρε. Οι σεμνοί και ταπεινοί δεν ποζάρουν στον φακό επιδιώκοντας ένα γενικό ρεκτιφιέ στο επικοινωνιακό τους προφίλ. Αν δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα, αφήστε στην μπάντα την ευαισθητοποίηση μιας χρήσεως. Ή πηγαίνετε σε «κυρίες Αννες», σε Κιβωτούς, για να βοηθήσετε ουσιαστικά. Ή αλλιώς καθήστε ήσυχα και καλά στο Προεδρικό Μέγαρο κι απολαύστε τη θητεία σας.

Καλή σας Χρονιά. Μια χρονιά επί της ουσίας σεμνή και ταπεινή!