Ο Ανρί Λεβί, ο Παπανδρέου και ο Σαμαράς

Παρεμβατικός όσο λίγοι στοχαστές της εποχής του, ο Καστοριάδης δίνει σεμινάρια στην EHESS, εμφανίζεται στην τηλεόραση, γράφει στον γαλλικό Τύπο. Μόνιμος αντίπαλός του, οι διανοούμενοι και τα ρεύματα που γίνονται κατά καιρούς μόδα: ο Σαρτρ το 1945, ο στρουκτουραλισμός τη δεκαετία του 1960, οι λεγόμενοι «νέοι φιλόσοφοι» στη συνέχεια (Αντρέ Γκλικσμάν, Γκι Λαρντρό, Μπερνάρ Ανρί Λεβί κ.ά.). Ειδικά οι τελευταίοι, πρώην μαοϊκοί ή σταλινικοί, θα δεχθούν τα πυρά του, όταν θα εμφανιστούν σαν πρωτοπόροι τιμητές της «βαρβαρότητας με ανθρώπινο πρόσωπο». Ο Καστοριάδης κάνει λόγο για «διασκεδαστές», μάρκετινγκ ιδεών και πωλητές φιλοσοφίας.

Ταυτόχρονα, δεν δίσταζε ποτέ να επικρίνει ανοιχτά τις ελληνικές κυβερνήσεις. Κατά την περίοδο της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, σημειώνει ο Ντος, θα υπογράψει – με άλλους 300 – το 1994 ένα κείμενο με το οποίο καταδικάζεται ο εθνικισμός της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου μετά το εμπάργκο στη FYROM. Σε συνέντευξή του στο France Culture, τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, εξηγεί στην εκπομπή «Voix de silence» του Αντουάν Σπιρ: «Μέσα σε αυτό το κλίμα, το εθνικό φαντασιακό των Ελλήνων ερεθίζεται συστηματικά από δημαγωγούς όπως ο Παπανδρέου και ο Σαμαράς, οι οποίοι ελάχιστα έχουν, κατά τα άλλα, να προτείνουν ως πολιτικό πρόγραμμα».