Νέα χρονιά με πολλές ζυμώσεις

Μια ημέρα πριν ολοκληρωθεί η χρονιά ο ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι έκανε την αποτίμηση της διακυβέρνησής του το 2015. Και παρότι βρίσκεται εν μέσω διαπραγματεύσεων με τα άλλα κόμματα για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης, αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο ενδεχόμενο οι Ισπανοί να κληθούν και πάλι στις κάλπες τη νέα χρονιά. Στην περίπτωση αυτή, έσπευσε να διευκρινίσει ο Ραχόι, εκείνος – και κανένας άλλος – θα είναι και πάλι ο υποψήφιος πρωθυπουργός του Λαϊκού Κόμματος.

Κάπως έτσι, το βράδυ της 20ής Δεκεμβρίου η Ισπανία γύρισε κεφάλαιο. Από την εποχή του δικομματισμού και της σταθερής εναλλαγής στην εξουσία των συντηρητικών με τους Σοσιαλιστές, μπήκε στη φάση των μακροχρόνιων διαπραγματεύσεων για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού και ίσως ίσως των επαναληπτικών εκλογών εάν δεν υπάρξει τελικά συμφωνία. Ενα σενάριο που όσο περνά ο καιρός, με άκαρπες διαπραγματεύσεις και ανυποχώρητους όρους, φαίνεται όλο και πιθανότερο να πραγματοποιηθεί. Οι συντηρητικοί θέλουν να ηγηθούν εκείνοι της κυβέρνησης, οι Σοσιαλιστές με τρεις εσωτερικές τάσεις να κονταροχτυπιούνται δεν έχουν αποφασίσει ακόμα τι θα κάνουν, οι αριστεροί Podemos έχουν αποκλείσει κάθε συνεργασία με το Λαϊκό Κόμμα ενώ οι συνεργαζόμενοι βουλευτές από την Καταλωνία δημιουργούν προβλήματα σε μια πιθανή συνεργασία με τους Σοσιαλιστές και οι κεντροδεξιοί Ciudadanos βάζουν συγκεκριμένους όρους και περιμένουν να δουν πώς θα διαμορφωθούν οι εξελίξεις.

«Φέτος, εκτός από το αποτέλεσμα των εκλογών, είχαμε και μια άλλη μεγάλη, συμβολική, αλλαγή» σχολιάζει η γνωστή ισπανίδα δημοσιογράφος Αννα Ρομέρο. «Την παραμονή των Χριστουγέννων, τη λεγόμενη Νοτσεμπουένα, οι οικογένειες μαζεύονται γύρω από το τραπέζι αμέσως μετά την ομιλία του βασιλιά. Αυτή την παραμονή, 40 χρόνια από τον θάνατο του δικτάτορα Φράνκο, ο βασιλιάς Φελίπε αποφάσισε για πρώτη φορά να μιλήσει από το παλάτι στο κέντρο της Μαδρίτης – κανείς δεν κατοικεί εκεί από τον Απρίλιο του 1931 όταν ο προ-προπάππος του Φελιπε, ο Αλφόνσο ΙΓ’, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα, μετά τη νίκη των Δημοκρατικών στις εκλογές». Και αυτή δεν είναι η μόνη αλλαγή. Στις εκλογές το Λαϊκό Κόμμα έχασε τρία εκατομμύρια ψήφους και το Σοσιαλιστικό άλλο ένα εκατομμύριο. Ολες αυτές οι χαμένες ψήφοι δείχνουν πως οι Ισπανοί πλέον θεωρούν τον παλιό τρόπο της πολιτικής παρωχημένο και βασική αιτία των δεινών που πλήττουν την χώρα, μεταξύ των οποίων κυριαρχεί η διαφθορά. «Παρά τις αλλαγές», παρατηρεί η Ρομέρο, «και παρά τα 40 χρόνια από τον θάνατο του Φράνκο η Ισπανία ακόμα είναι διχασμένη στις γραμμές του Εμφυλίου του 1936. Στο Κοινοβούλιό μας το Λαϊκό κόμμα και οι Ciudadanos πήραν 163 έδρες ενώ οι Σοσιαλιστές και το Podemos 159. Εχει εκφρασθεί μεγάλος θυμός για τη διαφθορά και τη λιτότητα σε αυτό το Κοινοβούλιο. Γι’ αυτό και θα περάσουν πολλές εβδομάδες αβεβαιότητας με τους πολιτικούς να προσπαθούν να τα βρουν μεταξύ τους».

Λόγω της αιματηρής ιστορίας μας, φοβόμαστε την αστάθεια, σημειώνει η γνωστή δημοσιογράφος. «Αυτές τις ημέρες τα πράγματα περιπλέκονται και από άλλους δύο λόγους: από το ότι σιγά σιγά ανακάμπτουμε από την οικονομική κρίση αλλά και επειδή αντιμετωπίζουμε την πρόκληση αποσχιστικών κινημάτων, ιδιαίτερα στην Καταλωνία, όπου περισσότεροι από δύο εκατομμύρια πολίτες δεν θέλουν πλέον να ανήκουν στην Ισπανία».