«Το κενό αυτοπροσώπως» του Ακη ΔήμουΝεμπράσκα»: Ο Αλμοδόβαρ και η κρίση

ε την οικονομική κρίση να λειτουργεί ως αφορμή και την ίδια τη ζωή να είναι η αιτία τίποτε δεν προδικάζει τις εξελίξεις επί σκηνής: τα φαινομενικά ασύνδετα στοιχεία μεταξύ τους αποτελούν το σημείο εκκίνησης για την παράσταση στο Πόλη Θέατρο, όπου ο τίτλος της μαύρης κωμωδίας «Το κενό αυτοπροσώπως» του Ακη Δήμου δεν συμβάλλει στην όποια κατανόηση. Κι όμως, πολύ σύντομα ο θεατής αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι πίσω από τις εικόνες και τις λέξεις κρύβεται μια ιστορία που εξελίσσεται μόλις τον περασμένο Αύγουστο, μεσούσης της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Μια ιστορία έρωτα, με χιούμορ, πολλές αλήθειες και λίγο πίκρα. Τα πρόσωπα: μια σχεδιάστρια μόδας που κάνει καριέρα στην Ευρώπη, ο πρώην (;) εραστής της – οι δυο τους έχουν κρυμμένα μυστικά -, ένας άγνωστος γιος, μια νεαρή συνεργάτις κι ένας φίλος που μόλις αυτοκτόνησε. Στο βάθος, η Ισπανία κι ένα αγόρι που ντύνεται γυναίκα και τραγουδά σε νυχτερινά κέντρα. Μπροστά μας, μια χώρα που ζει στους ρυθμούς της ελληνικής Βουλής, με τα Μνημόνια και τα αδιέξοδα. Στο «Κενό…» ο συγγραφέας σχολιάζει την ντόπια σουρεαλιστική πραγματικότητα σε γρήγορους ρυθμούς.

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ. Δύο δεκαετίες μετρά ο Ακης Δήμου στο θέατρο, με πρώτο έργο του επί σκηνής το «… και Ιουλιέτα», το 1995, για να ακολουθήσουν πάνω από είκοσι, μεταξύ των οποίων η κωμωδία «Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» (ανέβηκε με επιτυχία στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα), και τέσσερις μεταγραφές μυθιστορημάτων του Αλέξανδρου Δουμά («Η Κυρία με τις καμέλιες»), του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου («Κερένια κούκλα»), της Μαρίας Ιορδανίδου («Λωξάντρα») και του Μένη Κουμανταρέα («Κυρία Κούλα). Ο συγγραφέας, γεννημένος στην Αμαλιάδα, έχει σπουδάσει νομικά και έχει κάνει μεταπτυχιακά στο Ποινικό και στην Εγκληματολογία. Ζει στη Θεσσαλονίκη. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί και παιχτεί στο εξωτερικό, ενώ το σύνολο των θεατρικών του κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αιγόκερως.

Συγγραφέας με ευρεία δραματουργική γκάμα, ο Δήμου κάνει με το «Κενό αυτοπροσώπως» ένα βήμα παραπάνω στην εκδοχή της κωμικής του πλευράς, χρησιμοποιώντας στοιχεία σουρεαλιστικά και στοιχεία παραλόγου.

Εχοντας στα χέρια του ένα φρέσκο, ζωντανό κείμενο με καλές ατάκες, ο Κωνσταντίνος Ρήγος εκμεταλλεύθηκε πλήρως τα αλμοδοβαρικά στοιχεία του έργου, τα ανέδειξε, τα φώτισε και τα ενέταξε στη σκηνοθεσία του. Η γυναίκα – μάνα και ερωμένη -, ο άνδρας δυνατός και αδύναμος μαζί, οι καταστάσεις που φλερτάρουν άλλοτε με το τραγικό και άλλοτε με το γελοίο συνθέτουν μια παράσταση με σύγχρονα και εναλλακτικά χαρακτηριστικά.

Μέσα σε ένα συμβατικό – στατικό σκηνικό κινούνται οι τέσσερις ήρωες, των οποίων τις μεταξύ τους σχέσεις πληροφορείται το κοινό τμηματικά. Αν και το τέμπο δίνεται σχεδόν από την πρώτη σκηνή, δεν λείπουν τα σκαμπανεβάσματα και ορισμένες σκηνικές αδυναμίες. Εξαιρετική η ιδέα του Κωνσταντίνου Ρήγου με τις προβολές, καθώς τα πλάνα των τηλεοπτικών ειδήσεων και των συζητήσεων στη Βουλή που ξεκινούν από την οθόνη «αγκαλιάζουν» τελικά όλο το σκηνικό. Θετικά και τα φανταχτερά στοιχεία στα κοστούμια. Καθοριστικό, τέλος, το γεγονός ότι το σφικτό έργο παρέμεινε μια σφικτή παράσταση (διάρκειας 70′). Ο Δάνης Κατρανίδης συνεπής στην υποκριτική του διαδρομή παίζει με τις ευκολίες και τις δυσκολίες του, χωρίς να στερεί από τον ρόλο του κάποια γνωστά αυτοσχεδιαστικά του στοιχεία. Πληθωρική, η Παναγιώτα Βλαντή επιχειρεί να περάσει σε μια διαφορετική υποκριτική φάση, με τον αυτοσαρκασμό να κερδίζει έδαφος και την ίδια πιο ώριμη. Θετικό στοιχείο ο νεαρός Κώστας Κουνέλλας. Υποκριτικά προβλέψιμη η Σίσσυ Τουμάση.

Σκηνοθεσία:
Κωνσταντίνος Ρήγος
Σκηνικά – κοστούμια:
Αλεξία Θεοδωράκη
Φωτισμοί:
Μελίνα Μάσχα
Μουσική:
Φάνης Ζαχόπουλος
Παίζουν:
Δάνης Κατρανίδης, Παναγιώτα Βλαντή, Κώστας Κουνέλλας, Σίσσυ Τουμάση
Πού:
Στο Πόλη Θέατρο (Φωκαίας 4, τηλ. 211-1828.900) Πέμπτη – Παρασκευή (20.30),  Σάββατο (18.00 & 20.30), Κυριακή (19.00).