ΣΕΒ: Οκτώ εξαγωγικοί κλάδοι που θα μπορούσαν να έχουν προοπτικές

Χάλυβας και αλουμίνιο, αγροτικά προϊόντα, τρόφιμα, κλωστοϋφαντουργία, οικοδομικά υλικά, υαλουργία, πλαστικά, χημικά, είναι 8 ενδεικτικοί τομείς που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το εφαλτήριο της χώρας προς προϊόντα υψηλότερης προστιθέμενης αξίας, σύμφωνα με το εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ.

Τα πλεονεκτήματα των 8 αυτών κλάδων έναντι άλλων είναι ότι διαθέτουν ανθρώπινο δυναμικό με σημαντικές δεξιότητες, ικανό τόσο να αναπτύξει σύνθετα προϊόντα με υψηλότερη προστιθέμενη αξία, όσο και να τα διακινήσει στις διεθνείς αγορές.

Τα παραδείγματα ελληνικών προιόντων από αυτούς τους κλάδους που κάνουν διεθνή καριέρα είναι πάμπολλα. Τα ταμπλό πολλών γερμανικών αυτοκινήτων εμπεριέχουν ίνες από ελληνικό βαμβάκι. Κάποια ναυπηγεία στην Αυστραλία κατασκευάζουν “hi-tech” πλοία από ελληνικό αλουμίνιο υψηλών προδιαγραφών. Τα ραντάρ των αμερικάνικων αεροδρομίων προστατεύονται από αστραπές μέσω ελληνικών συστημάτων. Επίσης, ελληνικά πλαστικά δίχτυα προστατεύουν αγροτικές παραγωγές από τον παγετό, ελληνικές μπαταρίες χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο και ελληνικά φάρμακα και καλλυντικά ενσωματώνουν παγκόσμιες καινοτομίες.

Με άλλα λόγια, υπάρχει σε αυτούς τους 8 κλάδους μια βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί η επέκταση της παραγωγής προς υψηλής προστιθέμενης αξίας προϊόντα, όπως επισημαίνει στο δελτίο του ο ΣΕΒ. Τώρα, ποια θα είναι η κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν οι επιχειρήσεις, αυτό είναι δική τους δουλειά.

Στην 48η θέση επί συνόλου 124 χωρών

Πάντως και παρά τις παραγωγικές δυνατότητες της Ελλάδας, οι επιδόσεις της να παράξει εξελιγμένα προϊόντα, είναι σχετικά φτωχές. Καταλαμβάνει για παράδειγμα τη 48η θέση μεταξύ 124 χωρών, κάτω από Βουλγαρία, Ρουμανία, Πορτογαλία, Ιταλία.

Το ελπιδοφόρο είναι ότι υπάρχει μια αρκετά μεγάλη ποικιλία στην παραγωγή, μια βάση εκκίνησης που μας δίνει επιλογές και τη δυνατότητα να πειραματιστούμε προς αρκετές κατευθύνσεις.

«Η Ελλάδα έχει πολλές παραγωγικές δυνατότητες για μεγάλο εύρος προϊόντων, τις οποίες απλά δεν αξιοποιεί», επισήμανε πρόσφατα και ο καθηγητής του Χάρβαρντ Ρικάρντο Χαόυσμαν. Ο Χάουσμαν έχει δημιουργήσει ένα χρήσιμο εργαλείο, τον “Ατλαντα Οικονομικής Πολυπλοκότητας”, ένα είδος δείκτη που αξιολογεί σε τι βαθμό οι υφιστάμενες παραγωγικές δυνατότητες κάθε χώρας της επιτρέπουν να παράγει εξελιγμένα προϊόντα.

Αντικίνητρο το ενεργειακό κόστος

Μέγιστο αντικίνητρο για τη δημιουργία στην Ελλάδα προιόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας αποτελεί το ενεργειακό κόστος που ξεπερνά κατά 30%-40% το μέσο ευρωπαϊκό. Αν ήταν χαμηλότερο, πολλά από τα προϊόντα της ελληνικής βιομηχανίας θα ήταν πιο ανταγωνιστικά, επιτρέποντας στις επιχειρήσεις να επεκταθούν σε νέα είδη και σε συνδυασμούς προϊόντων. Σήμερα το κόστος ενέργειας και χρηματοδότησης υπονομεύει αυτή τη προοπτική για πολλές διεθνώς ανταγωνιστικές βιομηχανίες, κάθε μεγέθους.