«Ο Πατσίνο μοιάζει με άστρωτο κρεβάτι»

Είναι το μεγαλύτερο σουξέ του Μπρόντγουεϊ εδώ και αρκετό καιρό: «καθαρίζει» περίπου ένα εκατομμύριο δολάρια την εβδομάδα. Απολύτως λογικό: πρόκειται για το «China Doll», το νέο θεατρικό έργο του ξακουστού Ντέιβιντ Μάμετ, με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο. Στο άνοιγμα της αυλαίας, δεν πέφτει καρφίτσα στην αίθουσα. Στο δεύτερο μέρος, όμως, τα μισά καθίσματα είναι άδεια. Δεν το λέω εγώ (δεν με παίρνει να πεταχτώ μέχρι τη Νέα Υόρκη), το λένε οι «Guardian», «Observer» και γενικώς σύσσωμος ο διεθνής Τύπος. Και όλοι μιλούν για το μεγάλο φιάσκο του Πατσίνο.

«Είναι μάλλον ασαφές το πόσο ο Πατσίνο πραγματικά απολαμβάνει όλη αυτή την ταλαιπωρία. Σίγουρα προτιμά ρόλους όπως αυτός και όταν κοντοστέκεται με λυγισμένα τα γόνατα, αλλά ελαφρώς κυρτή τη μέση του, μπορείς να τον δεις είτε σαν έναν ταλαίπωρο γέροντα είτε σαν μαχητή που απλά περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να επιτεθεί. Κι όμως συχνά δείχνει αφηρημένος, μπερδεύοντας τα λόγια του. Και όταν ανεβάζει τους τόνους, αισθάνεσαι πως βλέπεις τον Αλ Πατσίνο να ερμηνεύει τον Αλ Πατσίνο που ερμηνεύει τον Μίκι Ρος, διότι αυτά απαιτεί – φαινομενικά – το πλήθος των οπαδών του». Και αυτά είναι τα πιο θετικά λόγια που μπορούσα να βρω χάριν αυτού του κειμένου.

Γιατί υπάρχουν κι αυτές οι κριτικές: «Η αυλαία σηκώνεται αποκαλύπτοντας ένα ρομπότ που βήχει, μουρμουρίζει και περιφέρεται άσκοπα: Το όνομά του, Αλ Πατσίνο. Ο οποίος περιφέρεται σαν ψάρι, ενώ η εμφάνισή του θυμίζει άστρωτο κρεβάτι. Ολόκληρα κομμάτια του έργου μοιάζουν να μην υπακούουν σε καμιά λογική. Αν οι Πατσίνο και Μάμετ ήταν άνεργοι, αναρωτιέμαι αν θα ξόδευαν τα λεφτά τους για να υποστούν το “China Doll”. Πείτε μου, τι θέλει αυτή η παράσταση στο Μπρόντγουεϊ και τι φταίμε εμείς για να την υποστούμε;».

Ο Πατσίνο ακύρωσε την απογευματινή παράσταση της Τετάρτης και ανάμεσα στην απογευματινή και τη βραδινή του Σαββάτου πηγαίνει με σοφέρ στο σπίτι του «για να μη βρίσκεται λεπτό παραπάνω στο θέατρο», σύμφωνα με τους φίλους του, που δηλώνουν πως ο 75χρονος ηθοποιός βρίσκεται σε «βαριά κατάθλιψη». Οπως ακριβώς και ο χαρακτήρας που πρόσφατα ενσάρκωσε στη – βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Φίλιπ Ροθ – «Ταπείνωση» του σκηνοθέτη Μπάρι Λέβινσον.