Ράκα και Μοσούλη, μια «τεράστια φυλακή»

Αυτές τις ημέρες όλοι βομβαρδίζουν τη Ράκα – Ρώσοι, Αμερικανοί, Γάλλοι, Βρετανοί. Η πόλη αποτελεί την de facto πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους – οι πολίτες της που φθάνουν το ένα εκατομμύριο ζουν σε ασφυκτικές συνθήκες. Το ίδιο συμβαίνει και στη Μοσούλη, που επίσης ελέγχουν οι τζιχαντιστές.

«Το βιοτικό επίπεδο έχει καταρρεύσει καθώς δεν υπάρχουν χρήματα για την αγορά προϊόντων ούτε και δουλειές» λέει στην «Γκάρντιαν» ο Αμπντουλκαρίμ, ένας από τους κατοίκους. «Είμαστε τρομοκρατημένοι – τόσο από τον βομβαρδισμό από τις δυτικές δυνάμεις όσο και από τους αποκεφαλισμούς και τους λιθοβολισμούς από το Ισλαμικό Κράτος».

Παρά τις έντονες πιέσεις των ξένων δυνάμεων τις τελευταίες εβδομάδες, οι τζιχαντιστές συνεχίζουν να ελέγχουν τις δύο πόλεις. Εκδιωγμένοι από το Σιντζάρ στο Ιράκ και αντιμέτωποι με πιο πυκνούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς, οι τζιχαντιστές απαντούν εντείνοντας τον έλεγχό τους στη Ράκα και τη Μοσούλη, καταπιέζοντας ακόμα περισσότερο τους κατοίκους, στους οποίους απαγορεύεται να εγκαταλείψουν την περιοχή. Οι γυναίκες είναι υποχρεωμένες να κυκλοφορούν καλυμμένες από την κορυφή έως τα νύχια. Αν παραβούν τις εντολές, τις περιμένει αυστηρή δημόσια τιμωρία. Σπανίως κυκλοφορούν δημόσια καθώς υπάρχει πάντα ο φόβος να τις σταματήσουν και να τις επιπλήξουν η αστυνομία των τζιχαντιστών, γνωστή ως Χισμπάχ, και η γυναικεία μονάδα της, η ταξιαρχία Κανσάα, ακόμα και για το μικρότερο παράπτωμα, όπως εάν κρατάνε μια τσάντα σε έντονο χρώμα.

Πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία δύο χρόνια υπό τη βάρβαρη εξουσία του Ισλαμικού Κράτους, λέει ο Ραμαντάν, ακτιβιστής της οργάνωσης «Η Ράκα σφάζεται σιωπηλά» που παρέμεινε στην πόλη για να καταγράφει τις αγριότητες των τζιχαντιστών. Περιγράφει την πόλη ως μια «τεράστια φυλακή».

Για τον Αμπντουλκαρίμ στη Μοσούλη, η κατάληψη της πόλης του από τους τζιχαντιστές έμοιαζε στην αρχή σαν ευλογία. Υπό την εξουσία τους, η κίνηση στους δρόμους έγινε πιο εύκολη, διότι αποφάσισαν να κατεδαφίσουν σπίτια και τοίχους, βελτιώθηκε η ασφάλεια και, για λίγο, υπηρεσίες όπως το ηλεκτρικό ρεύμα, το νερό και η καθαριότητα ήταν καλύτερες από ό,τι όταν είχε την εξουσία το ιρακινό κράτος. Ο 31χρονος δημόσιος υπάλληλος πλήρωνε με χαρά ένα μικρό ποσό από τον μηνιαίο μισθό του των 835.000 δηναρίων (περίπου 500 ευρώ) στο Ισλαμικό Κράτος ως φόρο, ενώ δώρισε και άλλα 7.000 δηνάρια στο «χαλιφάτο» οικειοθελώς.

Ομως καθώς οι κάτοικοι της πόλης ετοιμάζονται για τον δεύτερο χειμώνα τους υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους, τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ. Τον Ιούλιο, η Βαγδάτη σταμάτησε να πληρώνει τους μισθούς στους δημοσίους υπαλλήλους που ζουν σε περιοχές τις οποίες ελέγχουν οι τζιχαντιστές – και έτσι χιλιάδες άνθρωποι εν μια νυκτί έμειναν χωρίς καθόλου εισόδημα. Η έλλειψη ρευστού σημαίνει ότι πολλοί δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε τα βασικά αγαθά. Πολλά καταστήματα έχουν κλείσει και η τιμή των καυσίμων έχει πενταπλασιαστεί. Η συμπεριφορά των τζιχαντιστών έχει χειροτερέψει, οι δημόσιες τιμωρίες πληθαίνουν και οι βομβαρδισμοί πολλαπλασιάζονται.

Αποκομμένοι από τον κόσμο
Η επικοινωνία των κατοίκων της Ράκα και της Μοσούλης με τον έξω κόσμο είναι δύσκολη καθώς το Ισλαμικό Κράτος έχει απαγορεύσει το Διαδίκτυο στα σπίτια και έχει κλείσει τα περισσότερα Ιντερνετ-καφέ που λειτουργούσαν στις δύο αυτές πόλεις