Ποιος θα σταματήσει τη Λεπέν;
Η Μαρίν Λεπέν στην αγορά της Λομ στη Λίλλη, με φόντο ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, σε ένα κάπως ιδιαίτερο ενσταντανέ
Ο γαλλικός ιστότοπος Atlantico αποφάσισε να κάνει λίγη δημιουργική αριθμητική. Εβαλε κάτω όλα τα ποσοστά ψήφων που έχει αποσπάσει το Εθνικό Μέτωπο από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και διαπίστωσε πως με εξαίρεση το 2007, τα πηγαίνει πάντα καλύτερα στον πρώτο γύρο των προεδρικών από ό,τι στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών. Σύμφωνα λοιπόν με τους υπολογισμούς του και με βάση το 27,73% που απέσπασε πανεθνικά το FN την περασμένη Κυριακή, η Μαρίν Λεπέν θα εξασφαλίσει στον πρώτο γύρο της μάχης για το Ελιζέ το 2017 ένα 33% των ψήφων. Και επί Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας, υπενθύμισε το Atlantico, όλοι οι προεδρικοί υποψήφιοι που ξεπέρασαν το 32% στον πρώτο γύρο εξελέγησαν στον δεύτερο. Αρα…
Το «άρα» αυτό δεν είναι δεδομένο, υπάρχουν ακόμα πολλές άγνωστες παράμετροι. Αλλά ένα σενάριο που φάνταζε μέχρι πρόσφατα αδιανόητο – η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν πρόεδρος της Γαλλίας – απασχολεί πλέον σοβαρά την Ευρώπη ολόκληρη. Κάπου έξι εκατομμύρια Γάλλοι ψήφισαν Εθνικό Μέτωπο την περασμένη Κυριακή, αρκετοί από αυτούς για πρώτη φορά. Το κόμμα ήρθε πρώτο σε έξι περιφέρειες, μπορεί να κατακτήσει αύριο από μηδέν έως τρεις.
Και μία περιφέρεια να πάρει στον δεύτερο γύρο η γαλλική Ακροδεξιά, η Λεπέν θα τη χρησιμοποιήσει ως εφαλτήριο, και εργαστήριο, για το Ελιζέ – αποφεύγοντας για αρχή τις ακρότητες, η εκστρατεία αποδαιμονοποίησης του κόμματος πρέπει να συνεχιστεί. Ακόμα όμως και να αποφευχθούν αύριο τα χειρότερα, το Εθνικό Μέτωπο έχει πλέον γίνει το μεγαλύτερο κόμμα της Γαλλίας. Για πρώτη φορά μετά το 1945, επισημαίνει ένας βαθύς γνώστης του θέματος, ο Ζαν-Ιβ Καμί, η Ακροδεξιά έχει γίνει μέινστριμ. Το ερώτημα λοιπόν είναι: ποιος μπορεί να σταματήσει τη Μαρίν Λεπέν; Διότι, όπως προειδοποιούσε στη «Μοντ» ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών Λοράν Μπουβέ, «απέναντι στο FN, το να φωνάζουμε “No pasarán!” πια δεν αρκεί».
Το μόνο βέβαιο είναι πως οι στρατηγικές των παραδοσιακών κομμάτων – είτε μιλάμε για τον μιμητισμό του Νικολά Σαρκοζί, που επιμένει να ιδιοποιείται μέρος της ακροδεξιάς ρητορικής, είτε για τις απόπειρες δαιμονοποίησης που κάνει η Αριστερά, με τον πρωθυπουργό Μανουέλ Βαλς να προειδοποιεί μόλις χθες πως το Εθνικό Μέτωπο μπορεί να οδηγήσει τη χώρα «σε εμφύλιο» – απέτυχαν. Ενα σοβαρό ποσοστό των Γάλλων δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στις «πολιτικές ελίτ», ανησυχεί για το μέλλον του, νοσταλγεί τα χαμένα μεγαλεία της χώρας του, αναζητεί απλές απαντήσεις σε ιδιαίτερα περίπλοκα ζητήματα και η Λεπέν τού τις δίνει: επιστροφή στα εθνικά σύνορα, «εθνική προτεραιότητα», αποκλεισμός του «ξένου» – του μουσουλμάνου, του μετανάστη, κάθε μη Γάλλου. Είναι η «υποψήφια του αντισυστήματος», και ως τέτοια δεν διστάζει να κατηγορήσει τα μέσα ενημέρωσης που της ασκούν κριτική (χαρακτηριστική η πρόσφατη περίπτωση της εφημερίδας «La Voix du Nord») ως διαπλεκόμενα και «πουλημένα» (εν προκειμένω, στο Σοσιαλιστικό Κόμμα).
«Η Αριστερά έπαψε να μιλάει στον λαό, πρέπει να αντιτάξουμε στην αμπαρωμένη Γαλλία του Εθνικού Μετώπου μια Γαλλία προοδευτική, αποφασισμένη να αποκαταστήσει την κοινωνική συνθήκη, πρέπει να αντιτάξουμε στην Ευρώπη του laissez-faire μια Ευρώπη που ενδιαφέρεται λιγότερο για τις τράπεζες και περισσότερο για τους λαούς» αποφάνθηκε την περασμένη Δευτέρα ο Λοράν Ζοφρέν, ο διευθυντής της «Λιμπέ». Το «πρώτο πλάνο» της ίδιας εφημερίδας, ωστόσο, την ίδια ημέρα, είχε τίτλο «Απέναντι στο FΝ, η δυσεύρετη απάντηση».
Μια μάχη «τριγωνική»
Για κάποιους, ο μεγάλος κίνδυνος αύριο δεν είναι ούτε ο Βορράς ούτε η Προβάνς, όπου ήρθαν πρώτες οι Μαρίν και η Μαριόν Μαρεσάλ Λεπέν αντίστοιχα, αλλά η Αλσατία – Λωρραίνη – Καμπανία – Αρδένες διότι σε αυτήν την περιφέρεια, αντίθετα με τις δύο προηγούμενες, ο Σοσιαλιστής υποψήφιος αρνήθηκε να αποσυρθεί και η μάχη θα είναι «τριγωνική» μεταξύ Ακροδεξιάς, Δεξιάς και Αριστεράς.
«Οι Ρεπουμπλικανοί πρέπει να εξαφανιστούν»
Σε ό,τι αφορά τη γαλλική Δεξιά ο Ζαν-Ιβ Καμί, ειδικός στην Ακροδεξιά και ερευνητής στο Γαλλικό Ινστιτούτο Διεθνών και Στρατηγικών Σχέσεων, κατέθεσε στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» μια προχωρημένη άποψη. Οι Ρεπουμπλικανοί πρέπει να εξαφανιστούν, αποφάνθηκε, ώστε ένα ενιαίο αλλά κατακερματισμένο κόμμα να μπορέσει να αντικατασταθεί από δύο ξεχωριστές δεξιές οικογένειες: μια στρατευμένη στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, την οικονομία της ελεύθερης αγοράς και την πολιτισμική κοινωνία και μια άλλη υπέρ της ανελεύθερης δημοκρατίας σαν αυτή που επιθυμεί το Εθνικό Μέτωπο. Μια τέτοια διάσπαση θα επέτρεπε στην πρώτη οικογένεια να ανθεί και θα εμπόδιζε τη δεύτερη από το να οδηγήσει την παρακμή της Γαλλίας σε σημείο μη αναστρέψιμο.