Ούτε στην Εβερτον ξέχασα τον Ηρακλή

Το δικό του, εξαιρετικής έμπνευσης, γκολ έδωσε στον Γηραιό μια σπουδαία νίκη (1-0) επί του Παναθηναϊκού, τον οποίο είχε να νικήσει εδώ και μια δεκαετία. Ο Απόστολος Βέλλιος ζει και αναπνέει για αυτή την ομάδα και χωρίς να το πολυσκεφτεί, όταν τον ρωτάμε τι σημαίνει για αυτόν, απαντάει στην «Ομάδα»: «Ο Ηρακλής είναι το σπίτι μου».

Και πώς να μην είναι, καθώς από πιτσιρίκι 4-5 χρονών, πού τον έχανες, πού τον έβρισκες, στο Καυτανζόγλειο ξημεροβραδιαζόταν, εκεί όπου τον πήγαινε ο πατέρας του, ο Κώστας, βετεράνος άσος της ομάδας.

«Τον πατέρα μου δεν τον πρόλαβα να παίζει στον Ηρακλή, αλλά μόνο στο ερασιτεχνικό, στην ομάδα του χωριού μου, στον Αρη Παλαιοχωρίου στη Χαλκιδική. Μου μετέδωσε από την πρώτη στιγμή την αγάπη του για το ποδόσφαιρο και φυσικά για τον Ηρακλή».

Ο πατέρας του είχε την τύχη να παίξει συμπαίκτης του μεγάλου Βασίλη Χατζηπαναγή, πώς ήταν δυνατόν να μη μιλήσει για αυτόν στον γιο του: «Οχι απλά μου μίλησε, αλλά μου έδειξε κιόλας εικόνες από παιχνίδια τους. Με μάγεψε αμέσως ο Χατζηπαναγής, που έκανε από τότε αυτά που έκαναν αργότερα ο Ρονάλντο και ο Μέσι! Απίστευτος παίκτης και ακόμα μεγαλύτερος ως άνθρωπος όπως μου τον περιέγραψε ο πατέρας μου. Είχα την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά και μάλιστα, όταν γίναμε πιο φίλοι, μου είπε κάποια μέρα: “Κρίμα να μην έπαιζες στην εποχή μας. Θέλαμε έναν τόσο ικανό επιθετικό”. Πραγματικά, για μένα αυτή η κουβέντα αποτελεί τεράστια τιμή» λέει ο 23χρονος άσος, που μπορεί να μην πρόλαβε τον Βάσια, είχε την τύχη όμως να προλάβει τον επιθετικό που τον ενέπνευσε. «Ο Μιχάλης Κωνσταντίνου ήταν η “καψούρα” μου και αποτέλεσε το ίνδαλμά μου. Απίστευτος παίκτης, τρομερό τελείωμα στις φάσεις, ένας ολοκληρωμένος επιθετικός».

Η ΑΓΓΛΙΑ. Το ταξίδι του στην Αγγλία (σε ηλικία 18 ετών) και η θητεία του στην Εβερτον ήταν σαν όνειρο, όπου μάλιστα ψηφίστηκε ως ο καλύτερος νέος παίκτης.

«Μεγάλη τιμή, και γενικά εκεί με βοήθησε απίστευτα ο κόουτς Ντέιβιντ Μόγες. Με πήρε από το χέρι και ήταν δάσκαλος για μένα».

Ακόμα και εκεί ο Ηρακλής δεν έφευγε από το μυαλό του και είχε πείσει τον Κέβιν Μιραλάς να βγάλουν μαζί μια φωτογραφία διαφημίζοντας τα εισιτήρια διαρκείας του Ηρακλή!

«Ηταν έμπνευση της στιγμής, όπως και το γεγονός ότι σε ένα παιχνίδι φορούσα τη φανέλα του Ηρακλή, κάτω από της Εβερτον, αλλά δεν σκοράρισα για να την εμφανίσω»!

Πήγε δανεικός στην Μπλάκπουλ, μετά στη Λιρς στο Βέλγιο, αλλά εκεί όπου πάτησε γερά στα πόδια του ήταν στη Δανία και στη Βέστσιελαντ.

«Φτάσαμε μέχρι τον τελικό Κυπέλλου, χάνοντας στις καθυστερήσεις 3-2 από την Κοπεγχάγη, εκεί πια είχα πιστέψει στον εαυτό μου».

Ο ΥΠΟΒΙΒΑΣΜΟΣ. Γύρισε πιο ώριμος στον Ηρακλή, ο οποίος είχε υποβιβαστεί όταν αυτός ήταν στην Εβερτον. «Ηταν σοκ για μένα, και δεν μπορεί αυτή η ομάδα να πληρώνει πάντα τα σπασμένα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Τότε μιλούσα με τα παιδιά που είχαν μείνει στον αέρα από τον ξαφνικό υποβιβασμό. Από τις χειρότερες αναμνήσεις μου».

Θαυμάζει τη νέα διοίκηση για την προσπάθεια που κάνει τα τελευταία χρόνια («Και με μεγάλη δουλειά και πάλι στις ακαδημίες»), είναι ενθουσιασμένος με τον προπονητή του Νίκο Παπαδόπουλο («Ηρεμη δύναμη και τρομερός άνθρωπος. Κατάφερε να εμπνεύσει την ομάδα και να πετύχει άψογα τη μετάβαση από τη Β’ Εθνική στη Σούπερ Λίγκα») και διαφωνεί όταν τον ρωτάμε αν ο στόχος είναι η γρήγορη σωτηρία.

«Η ομάδα έχει τα φόντα ακόμα και για την πεντάδα, απλά πάμε παιχνίδι παιχνίδι και πάντα προσγειωμένοι».

Χαρακτηρίζει τον κόσμο της ομάδας ως «τον καλύτερο και πιο πιστό», ενώ δεν θέλει να μιλάει για Εθνική και ενδεχόμενη μεταγραφή σε μεγαλύτερη ομάδα: «Είναι τιμή να ενδιαφέρονται μεγάλες ομάδες για μένα, αλλά ο Ηρακλής είναι μεγάλη ομάδα και είμαι ευτυχισμένος εδώ».

Μια οικογένεια στα μπλε
Το γούρι του είναι ο μικρός αδελφός του, ο Αναστάσης (τεσσεράμισι ετών), τον οποίο πήρε στους ώμους του μετά τη νίκη επί του Παναθηναϊκού. «Είναι ο μικρούλης και ο γλυκούλης μας. Είναι απίστευτος, τον λατρεύω όπως και την 21χρονη αδελφή μου, τη Χαρίκλεια, που παίζει βόλεϊ και ήταν αρχηγός του Ηρακλή. Κάθε μέρα θα παίξω με τον αδελφό μου τουλάχιστον μία ώρα, αν και ήδη είναι παίκτης του Ηρακλή. Θα μπορούσε να είναι γιος μου».