«Κάνουμε τους τρομοκράτες ευτυχείς»

^«Είναι αλήθεια, η Τουρκία παίζει το δικό της παιχνίδι, αλλά παιχνίδια παίζουν τόσο η Ρωσία όσο και η Δύση. Με την κατάρριψη του ρωσικού τζετ αποδεικνύεται ότι η υψηλή διεθνής διπλωματία αυτή τη στιγμή δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει ακριβώς, όλα τα κράτη είναι πάνω – κάτω στην ίδια κατάσταση. Είναι θλιβερό. Δυσκολεύεται να καταλάβει κανείς ποιος είναι εναντίον τίνος. Εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, ναι, αλλά και λίγο εναντίον του Ασαντ, ή πολύ εναντίον του Ασαντ και λίγο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Πρόκειται για τσίρκο».

Οπως πάντα χειμαρρώδης ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ αρνείται να παραδοθεί στην ευκολία ενός μονομερούς «κατηγορώ». Η στάση της Τουρκίας απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος είναι ασφαλώς αμφιλεγόμενη – τουλάχιστον όσο της Σαουδικής Αραβίας. Αλλά σε αυτή την επισήμανση του δημοσιογράφου της «Ρεπούμπλικα» ο Κον-Μπεντίτ υπενθυμίζει το εξής παράδοξο: «Η ιδεολογική βάση του Ισλαμικού Κράτους βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία, η οποία, πρέπει να το παραδεχθούμε, κόβει πολύ περισσότερα κεφάλια από τους τζιχαντιστές του χαλιφάτου. Η συμμαχία της Δύσης με τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ είναι προβληματική, η αμφιλεγόμενη στάση της Τουρκίας είναι προβληματική, όπως είναι προβληματική και η αμφιλεγόμενη στάση της Ρωσίας. Ολες οι αμφιλεγόμενες στάσεις είναι προβληματικές και αυτή τη στιγμή όλων η στάση είναι αμφιλεγόμενη».

Είναι αμφιλεγόμενη ακόμη και η στάση της Γαλλίας, της ευρωπαϊκής χώρας που έχει δεχθεί το μεγαλύτερο πλήγμα μέχρι στιγμής από το Ισλαμικό Κράτος. Ο πρώην ηγέτης του Μάη του ’68 και των Πρασίνων στην Ευρωβουλή δεν έχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Η Γαλλία, σημειώνει, συμμαχεί με τη Σαουδική Αραβία αλλά και με την Αίγυπτο που φυλακίζει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και δημοσιογράφους. «Ισως να μην μπορεί να κάνει διαφορετικά, αλλά τουλάχιστον πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους» προσθέτει. Οσο για τη στροφή της Γαλλίας προς τη Ρωσία μετά τις επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου, ο Κον-Μπεντίτ απαντά ότι η ρεάλπολιτικ έχει ένα στοιχείο αμοραλισμού και προσθέτει: «Είναι προφανές ότι η πολιτική λύση περνάει μέσα από τη συμφωνία με τη Ρωσία. Ο Ασαντ πρέπει να φύγει, αλλά θα το κάνει μέσω μιας πολιτικής διαδικασίας». Η κατάρριψη του ρωσικού τζετ, συνεχίζει, κάνει την πολιτική λύση δύσκολη αλλά όχι αδύνατη. «Πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον όλων να κινηθούν πιο γρήγορα προς μια πολιτική και στρατιωτική λύση. Πληρώνουμε την αργοπορία όλων των εμπλεκόμενων χωρών. Κι όπως έλεγε ο Γκορμπατσόφ, η ζωή τιμωρεί όποιον φτάνει πολύ αργά».

Ο πόλεμος. Βρισκόμαστε, επομένως, στο χείλος μιας στρατιωτικής κλιμάκωσης; «Δεν είμαστε ένα βήμα από τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο» απαντά. «Ουδείς όμως μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η κατάσταση έχει επιδεινωθεί και ότι οι κυβερνήσεις με τη στάση τους άφησαν να προκληθούν πολλά προβλήματα. Ολα αυτά θα έπρεπε να είχαν συζητηθεί στα Ηνωμένα Εθνη. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να σταματήσουν όλοι να παίζουν το παιχνίδι τους ελπίζοντας ότι θα είναι ο άλλος που θα οπισθοχωρήσει. Η Τουρκία ξέρει ότι δεν μπορεί να κάνει πόλεμο με τη Ρωσία και η Ρωσία ξέρει ότι δεν μπορεί να απαντήσει. Αυτή τη στιγμή φαντάζομαι πόσο ευτυχείς θα είναι οι τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους».