Οι δρυΐδες δεν μένουν πια εδώ

Η πλατεία της παλιάς αγοράς του σιταριού είναι μια μικρή πλατεία που βρίσκεται στο κέντρο των Βρυξελλών. Από την πλατεία αυτή κάθε Κυριακή περνάνε χιλιάδες άνθρωποι που κατευθύνονται είτε προς τη Μεγάλη Πλατεία (την κατά τους Βέλγους ομορφότερη πλατεία του κόσμου) είτε προς την κοσμική Πλατεία του Σαμπλόν.

Χθες το πρωί οι μόνοι άνθρωποι που επισκέφθηκαν την παλιά αγορά του σιταριού ήταν δύο πάνοπλοι βέλγοι πεζοναύτες, οι οποίοι με αργό βήμα και με τα πυροβόλα όπλα τους στραμμένα προς το έδαφος επιθεωρούσαν τις σκοτεινές βιτρίνες των κλειστών καταστημάτων.

Οι Βρυξέλλες χθες και προχθές ήταν ένα ζωντανό νεκροταφείο, χωρίς συγκοινωνίες, χωρίς καφενεία, χωρίς ανθρώπους. Μια πόλη-φάντασμα νικημένη από τα φαντάσματα απονενοημένων τρομοκρατών που κανείς δεν γνωρίζει πώς, ποιους και ποτέ θα χτυπήσουν. Ισως το γνωρίζουν οι βελγικές αστυνομικές Aρχές, οι οποίες από το μακελειό στο Παρίσι και μετά πήραν τις τύχες της πόλης στα χέρια τους. Εμμέσως πλην σαφώς, είπαν ότι ο κίνδυνος ακόμη μιας αιματοχυσίας είναι άμεσος και βρίσκεται προ των πυλών των Βρυξελλών. Επί της ουσίας, κάλεσαν τους κατοίκους της πόλης να παραμείνουν στα σπίτια τους και αυτοί θέλοντας και μη ανταποκρίθηκαν.  Πόσο καιρό όμως μπορεί να ζήσει μια πόλη με τους κατοίκους της σε κατ’ οίκον περιορισμό; Στο ερώτημα αυτό ουδείς είναι ικανός να απαντήσει, όπως άλλωστε ουδείς είναι προς το παρόν σε θέση να προβλέψει το τι μέλλει γενέσθαι. Το μόνο βέβαιο είναι ότι και σήμερα τα σχολεία των Βρυξελλών θα παραμείνουν κλειστά όπως και οι περισσότεροι δημόσιοι χώροι.

Στο μεταξύ οι φήμες και οι πληροφορίες πάνε και έρχονται. Αλλοι βεβαιώνουν πως χθες άκουσαν πυροβολισμούς στην Πλατεία Ζουρντάν και άλλοι ισχυρίζονται πως είδαν μυστικούς της αστυνομίας να συλλαμβάνουν έξι Αραβες στην Πλατεία Στεφανί. Τα τηλέφωνα στο γραφείο και στο σπίτι κουδουνίζουν ασταμάτητα.

Κάποιος, κάπου κάτι άκουσε και θέλει να το επιβεβαιώσει. Ο τρόμος πάνω από την πόλη είναι εδώ. Οπως εδώ είναι και το μεγαλοπρεπές άγαλμα του Γοδεφρείδου ντε Μπουγιόν, του αρχηγού της 1ης Σταυροφορίας που ελέω του δικού του Θεού έσπειρε τον τρόμο στους προγόνους αυτών που σήμερα τρομοκρατούν τους απογόνους του. Τα προϊστορικά χρόνια στα πυκνά δάση του σημερινού Βελγίου κυκλοφορούσαν διαφορά μυθικά θηρία που έσπερναν τον τρόμο. Για να τα αντιμετωπίσουν οι φυλές της περιοχής καθιέρωσαν τη λατρεία της «δρυός», οι δε ιερείς τους ονομάζονταν δρυΐδες (druides). Οι δρυΐδες προφανώς δεν διαμένουν πλέον στο Βέλγιο. Τα θηρία ναι.