Φίλιπ Λιμ: Ο ανήσυχος αμερικανός

Ξεκίνησε στη Νότια Καλιφόρνια μαζί με τους πρόσφυγες κινέζους γονείς του, οι οποίοι το 1973 διέφυγαν από την Ταϊλάνδη εξαιτίας του πολέμου του Βιετνάμ. Ακόμη και για τον γιο μιας γαζώτριας και ενός επαγγελματία παίκτη του πόκερ, η καταγωγή δεν στάθηκε εμπόδιο στην επιθυμία του να ασχοληθεί με τη δημιουργία του σύγχρονου στυλ. Κι ενώ σπούδαζε Οικονομικά, μία από τις  περιστασιακές ημιαπασχολήσεις που συμπλήρωναν το φοιτητικό του εισόδημα ήταν καθοριστική ώστε η καριέρα του να αλλάξει κατεύθυνση. Ηταν η στιγμή που δουλεύοντας στο πολυκατάστημα Μπάρνεϊς στο Μπέβερλι Χιλς άνοιξε τις κούτες με ρούχα της ιρακινής σχεδιάστριας Καταγιόνε Αντέλι. Ο Λιμ ενθουσιάστηκε από το εύρημά του και τηλεφώνησε στο γραφείο της ζητώντας  να δουλέψει μαζί της για οτιδήποτε.

Ετσι απλά μπήκε στην περιπέτεια της μόδας, χωρίς να γνωρίζει καμία λεπτομέρεια για το ιστορικό παρελθόν αυτού του πολιτισμικού φαινομένου με το οποίο ασχολούνται ακόμη και σήμερα οι σύζυγοι ηγετών. Ο Φίλιπ Λιμ είχε ήδη αποδείξει τις δυνατότητες του έμφυτου ταλέντου του να κάνει ανανεωτικές  ενδυματολογικές προτάσεις όταν η Πρώτη Κυρία της Αμερικής Μισέλ Ομπάμα στην τελετή της δεύτερης προεδρικής θητείας το 2013 ενέταξε στο οπλοστάσιο της γκαρνταρόμπας της ρούχα από τις συλλογές του. Για τους κατά παράδοση προληπτικούς Κινέζους η ακολουθία των ψηφίων που φέρνουν τύχη, φήμη και καλή ζωή είναι σημαντική. Το 2005, στα 31 του χρόνια, ο Φίλιπ Λιμ και η συνομήλικη συνέταιρος και φίλη του Βεν Ζου ιδρύουν την 3.1 Philip Lim, με την πρόθεση η πρώτη τους συλλογή να δείξει ότι η νεανική γραμμή της στηρίζεται σε κλασικά σχέδια τροποποιημένα με μοντέρνο ύφος.

Στις αρχές του φθινοπώρου, στη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας της Νέας Υόρκης, ο σχεδιαστής παρουσίασε την ανοιξιάτικη συλλογή του συμπληρώνοντας την πρώτη του δεκαετία στη μόδα και δείχνοντας ότι τα ρούχα του καθορίζονται από ντιζάιν και αισθητική σε προσιτές τιμές. «Πάντα αγαπούσα τα ρούχα, αλλά μεγαλώνοντας στα περίχωρα της Νότιας Καλιφόρνιας δεν ήξερα τι σημαίνει μόδα» δήλωσε πρόσφατα ο Φίλιπ Λιμ. «Εκείνη την εποχή δεν είχα πολλά ρούχα, επειδή δεν είχαμε στην οικογένειά μου πολλούς πόρους. Οι γονείς μου ήταν απλοί άνθρωποι, εγώ πρόσφυγας πρώτης γενιάς και απλά δούλευα για να έχω τα βασικά μέσα διαβίωσης. Και όταν συνειδητοποίησα ότι μπορώ να δημιουργήσω κάτι δικό μου, ένιωσα ότι ξεκινούσα το παιδικό μου όνειρο, να έχω τα πιο καλά ρούχα ακόμη και χωρίς να διαθέτω πολλά χρήματα. Εκείνη την εποχή η αγορά της μόδας ήταν γεμάτη από ακριβούς σχεδιαστές και  μεγάλες εταιρείες με ισχυρά λογότυπα. Τότε ακριβώς μου δόθηκε η ευκαιρία να δημιουργήσω όμορφα ρούχα, χωρίς να κάνω συμβάσεις που θα με δυσαρεστούσαν. Ρούχα που με έκαναν να αισθάνομαι καλά, να αρέσουν στους φίλους μου και που η τιμή τους τα έκανε προσιτά, χωρίς να μένουν κλεισμένα στον γυάλινο πύργο της μόδας».