Πέθανε σε ηλικία 97 χρόνων ο πρώην πρόεδρος του ΔΣΑ, Ευάγγελος Μαχαίρας

Απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών, ο πρώην πρόεδρος του δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Ευάγγελος Μαχαίρας. Υπήρξε αγωνιστής του ΕΛΑΣ, μάχιμος δικηγόρος και επίτιμος πρόεδρος του ΔΣΑ, με πλούσια δράση στους δημοκρατικούς και συνδικαλιστικούς αγώνες, όπως και στους αγώνες για την ειρήνη και τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων.

Η κηδεία του θα γίνει το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, στις 13.00 από το Α’ Νεκροταφείο.

Ανακοινώσεις για τον θάνατο του Ευάγγελου Μαχαίρα εξέδωσαν ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ.

«Ο Ευ. Μαχαίρας, που απεβίωσε την περασμένη Πέμπτη σε ηλικία 97 ετών, υπήρξε αγωνιστής του ΕΛΑΣ, ενώ τα βιβλία που έγραψε για την περίοδο εκείνη αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη για την ιστορική γνώση που αφορά την Εθνική Αντίσταση. Μετά τη λήξη του πολέμου, ο Ευ. Μαχαίρας υπέστη διώξεις, φυλακίσεις και εξορία», αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ κάνοντας αναφορά στη θητεία του Ευάγγελου Μαχαίρα ως προέδρου του ΔΣΑ και εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.

Τη θλίψη της για το θάνατο του Ευάγγελου Μαχαίρα, που «έφυγε» από τη ζωή, πλήρης ημερών, σε ηλικία 97 χρονών, καθώς και τα θερμά της συλλυπητήρια στους οικείους του, εξέφρασε με ανακοίνωσή της η ΚΕ του ΚΚΕ.

Ο Ευάγγελος Μαχαίρας γεννήθηκε στα Αγιωργίτικα της Αρκαδίας. Τελείωσε το Γυμνάσιο στην Τρίπολη και τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πριν διοριστεί δικηγόρος, στρατεύθηκε στο 11ο Σύνταγμα Πεζικού, στις τάξεις του οποίου υπηρέτησε μέχρι τον Απρίλιο του 1941. Στο Αλβανικό Μέτωπο τραυματίστηκε στο Τεπελένι τον Δεκέμβριο του 1940, νοσηλεύθηκε σε Νοσοκομεία των Ιωαννίνων και της Αθήνας και επέστρεψε τον Μάρτη του 1941. Τιμήθηκε με το αριστείο ανδρείας.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πήρε μέρος στην ΕΑΜική Αντίσταση, ως διοικητής μονάδων του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και τραυματίστηκε σοβαρά. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες του 8ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ στο Μωριά, με τον Άρη Βελουχιώτη. Το 1943-1944 έγραψε πολλά γνωστά τραγούδια για την Αντίσταση: «Η μάνα του Αντάρτη», «Μες τα κατάμαυρα ντυμένη», «Το νέο αρματολίκι». Μετά την απελευθέρωση άρχισε να δικηγορεί στην Τρίπολη. Διετέλεσε πρόεδρος του «Δημοκρατικού Συλλόγου Αρκαδίας» και διευθυντής της εφημερίδας «Νεολόγος της Τριπόλεως».

 Από το 1946 έως το 1950 υπέστη διώξεις (εξορία, Μακρόνησος, στρατοδικείο) και σώθηκε από βέβαιο θάνατο, ύστερα από διεθνή κινητοποίηση. Το 1952 μετατέθηκε από το Δικηγορικό Σύλλογο της Τρίπολης στο Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά και το 1956 στο Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας.

Πρωτοστάτησε στην πάλη για την υλοποίηση των αποφάσεων του ΟΗΕ για την Κύπρο, καθώς και ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στα Βαλκάνια, τη Γιουγκοσλαβία και άλλες χώρες του κόσμου. Πήρε μέρος σε διάφορους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες.

Εκτός από τη θητεία του στη δημοσιογραφία (φοιτητικές και επαρχιακές εφημερίδες 1936-1946) εξέδωσε τα βιβλία: «50 χρόνια μετά» (χρονικό της Εθνικής Αντίστασης), «Η Τέχνη της Αντίστασης», «Πίσω από το Γαλανόλευκο Παραπέτασμα», «Διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις».