Ηταν η επίσκεψη της Ανγκελα Μέρκελ στην Τουρκία τον Οκτώβριο, κίνηση που ερμηνεύθηκε ως προεκλογικό αβαντάρισμα του Ταγίπ Ερντογάν παρά τις αυξανόμενες αναφορές για φίμωση του Τύπου και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που σηματοδότησε τη στροφή των Ευρωπαίων απέναντι στην Αγκυρα. Είχε προηγηθεί, εξάλλου, η καθόλου αθώα πολιτικά κίνηση του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ να μη δημοσιοποιήσει την έκθεση προόδου της Κομισιόν για την Τουρκία, προφανώς για να μη στενοχωρήσει την τουρκική κυβέρνηση με τις επικρίσεις για την ελευθερία του Τύπου και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η Ενωση, όπως το έθετε κοινοτική πηγή, «είναι έτοιμη να δώσει τα πάντα στον Ερντογάν, αρκεί να συνεργαστεί στο Προσφυγικό». Και ο τούρκος πρόεδρος ήδη έχει αρχίσει τα παζάρια από θέση ισχύος έναντι των Ευρωπαίων. Πληροφορίες αναφέρουν ότι διαπραγματευόμενη το συμφωνηθέν Σχέδιο Δράσης ΕΕ – Τουρκίας για το Προσφυγικό, η Αγκυρα ζητά ήδη χρηματοδότηση 3 δισ. ευρώ τον χρόνο (ο αρχικός σχεδιασμός ήταν 3 δισ. άπαξ), ενώ απαιτεί την άρση του καθεστώτος χορήγησης βίζας στους τούρκους πολίτες προς την Ευρωπαϊκή Ενωση τους πρώτους μήνες του 2016. Η φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος βίζας συναντά ήδη αντιδράσεις από το Παρίσι, ενώ και το Βερολίνο εμφανίζεται επιφυλακτικό. Η Αθήνα είναι θετική στην άρση των θεωρήσεων και για οικονομικούς λόγους καθώς θα αυξηθεί το ρεύμα τούρκων τουριστών προς την Ελλάδα.
Ομως τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Δεν αποκλείεται, ύστερα από τη δέσμευση της γερμανίδας καγκελαρίου για ξεπάγωμα των ενταξιακών κεφαλαίων, η Αγκυρα να ζητήσει και άλλα από τις Βρυξέλλες που δεν θα αφορούν το άνοιγμα ανώδυνων πολιτικά κεφαλαίων, όπως αυτό της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής που φαίνεται να είναι έτοιμο να ανοίξει. Και εδώ το Κυπριακό είναι παράγοντας που θα κρίνει πολλά στην εξίσωση. Τυχαίο δεν είναι ούτε το γεγονός ότι ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Φρανς Τίμερμανς, ο οποίος έχει αναλάβει το Σχέδιο Δράσης ΕΕ – Τουρκίας, βρισκόταν όλο το προηγούμενο διάστημα στην Τουρκία για διαπραγματεύσεις.