Αλλοθι μισής αλήθειας

Δεν είναι όλα μόνο άσπρο ή μόνο μαύρο στο ποδόσφαιρο. Ουδείς νοήμων εξ αυτών που το αγαπούν πραγματικά (ως άθλημα και όχι ακραίως ή αμιγώς οπαδικά) δικαιούται να ισχυριστεί ότι ο Ολυμπιακός χαίρει (σε πολλές περιπτώσεις, κατά το πέρασμα της 20ετούς παντοκρατορίας του, ακραίας) διαιτητικής εύνοιας. Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει τα τελευταία δύο χρόνια από την πλευρά των ανταγωνιστών του πολλές φορές οδηγεί σε διαστρέβλωση της πραγματικότητας σε βαθμό παραλογισμού. Διότι η μισή δεν είναι ποτέ η αλήθεια.

Αντιστρόφως, τα δικά τους λάθη κρύβονται επιμελώς κάτω από το χαλί. Ουδείς εκ των Αλαφούζου ή Σαββίδη (εσχάτως προστεθέντος στην παρέα και του Μελισσανίδη) μίλησε ευθαρσώς και δημόσια για προσωπικές ευθύνες και λάθη τα οποία κόστισαν αγωνιστικά στις ομάδες τους. Σύμφωνοι, οι ριζωμένες παρασκηνιακές παθογένειες ετών δεν απομακρύνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Τις πολεμάς ακόμα πιο αποτελεσματικά, ωστόσο, όταν «χτίζεις» σύνολα που δεν αμφισβητούνται και τα οποία αποδεικνύουν την ανωτερότητά τους μέσα στα γήπεδα. Παραδεχόμενος όλη την αλήθεια, όχι αποκρύπτοντας τη μισή.

Οποιος παρακολουθεί ποδόσφαιρο, ακόμα και αν η συγκεκριμένη παραδοχή δεν του αρέσει, καταλαβαίνει ότι αυτή την περίοδο ο Ολυμπιακός είναι αγωνιστικά δύο σκάλες ψηλότερα από όλους όσοι λένε ότι τον ανταγωνίζονται. Διότι στα γήπεδα αυτό δεν είναι από τη μεριά τους ιδιαιτέρως εμφανές. Οπως επίσης δεν είναι ίδιο το επενδυτικό κόστος μεταξύ των συγκεκριμένων ομάδων. Το λάθος των τριών εντοπίζεται στην εξάντληση της επιχειρηματολογίας τους σε καταστάσεις του παρελθόντος και σε ισχνές, ομολογουμένως, επαναλήψεις τους την τελευταία διετία.

Δεν άκουσα ποτέ, για παράδειγμα, τον Σαββίδη να λέει ότι υπήρξε (υπέρ της ομάδας του) αλλοίωση του αποτελέσματος στο φετινό ματς ΠΑΟΚ – ΑΕΚ, όταν δεν δόθηκε πεντακάθαρο πέναλτι υπέρ της Ενωσης στο 79′ με το σκορ στο 1-1 κι ενώ δύο λεπτά μετά οι γηπεδούχοι σημειώνουν το γκολ της νίκης τους σε φάση με επιθετικό φάουλ. Δεν είδα επίσης την ΑΕΚ να αντιδρά για τη συγκεκριμένη κατάσταση. Ούτε τον Παναθηναϊκό να εκδίδει ανακοίνωση για το γεγονός ότι στο ίδιο γήπεδο βρέθηκε πίσω στο σκορ με πέτσινο πέναλτι. Αντιθέτως, διαπίστωσα χαλαρή διάθεση και προσπάθεια απόκρυψης των συγκεκριμένων συμβάντων ή τουλάχιστον υποβάθμισή τους στη λογική «κάνουν και οι διαιτητές ανθρώπινα λάθη».

Τέτοια (δίχως δόλο δηλαδή) σφάλματα γίνονται και σε αγώνες του Ολυμπιακού, δίχως – επαναλαμβάνω – να παραγνωρίζω τη, σε πολλές περιπτώσεις, σκανδαλωδώς εξόφθαλμη εύνοιά του σε παλαιότερα ματς. Τούτη την περίοδο όμως, είτε το θέλουν είτε όχι όσοι του επιτίθενται, διαθέτει την καλύτερη ομάδα. Είναι η άλλη μισή αλήθεια που λέγαμε!