Μικροαθλητικά

Το παρελθόν έχει κάτι να μας πει

Η ιστορία του ντέρμπι θυμίζει μια που εκτυλίχθηκε σχεδόν 29 χρόνια πριν. Τέλη Μαΐου του 1986. Η τωρινή εποχή φέρνει στον νου την παλιά και μάλιστα οι συμπτώσεις δείχνουν σατανικές για όποιον έχει γερή μνήμη. Ολυμπιακός – ΑΕΚ το Σάββατο, Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός σε τελικό κυπέλλου στο παρελθόν και το παράδειγμά μας.

Τελικό σκορ σε αμφότερες τις περιπτώσεις 4-0. Με τη διαφορά ότι το ’86 θύμα ήταν ο Ολυμπιακός που έχανε στο ημίχρονο 1-0 και εδώ είναι η δεύτερη σύμπτωση. Σε εκείνο το ματς, λοιπόν, ο τότε κόουτς του Ολυμπιακού Αντώνης Γεωργιάδης ήθελε να διεκδικήσει κάτι καλύτερο στο δεύτερο 45λεπτο, να επιτεθεί η ομάδα και έκανε εσωτερικές αλλαγές. Λέγεται πως οι παλιοσειρές της ομάδας (Αναστό και Σία) έσπευσαν να τον αποθαρρύνουν με ατάκες του στυλ «άσ’ το καλύτερα να χάσουμε με μικρό σκορ και μετά να τα ρίξουμε στον διαιτητή». Τίποτα δεν έγινε και το κοντέρ έγραψε 4-0 για τον ΠΑΟ του Σαραβάκου και των πολλών αστέρων. Ομοίως, κάτι αντίστοιχο είδαμε και προχθές το βράδυ στο Γ. Καραϊσκάκης. Την ΑΕΚ να θέλει να μπει στη λογική του «όλα ή τίποτα», να χάνει τη συνοχή των γραμμών με την είσοδο στο ντέρμπι του Μπουονανότε και τελικά ο Ολυμπιακός να φτάνει σε ένα ευρύ 4-0. Με τις όποιες γκρίνιες για τον ρέφερι Κύζα να χάνουν εν τέλει την όποια αξία τους. Κι ας είχαν βάση. Αλλά τι να πεις ύστερα από μια βαριά ήττα;

Εχει τη σημασία του πως ο Μάρκο Σίλβα επιχείρησε να κρατήσει χαμηλούς τόνους και δεν υποστήριξε πως ο Ολυμπιακός έπιασε το 100% των δυνατοτήτων του. Διότι αν το έλεγε, μάλλον θα πίστευε ότι περιθώρια βελτίωσης δεν υπάρχουν. Αντίθετα, ο προπονητής του Ολυμπιακού θέλησε να εξηγήσει πως ο Ολυμπιακός μπορεί και καλύτερα, άρα θα πρέπει να δουλέψει η ομάδα παραπάνω. Κι αν έπειτα από τέτοιο θρίαμβο ο κόουτς δείχνει ανικανοποίητος από την ομάδα του, είναι καλό σημάδι. Ειδικά αν σκοπεύει να βρει λύσεις για τις κλειστές και οργανωμένες άμυνες που αντιμετωπίζουν στο Λιμάνι.

Ενα μεσημέρι της περασμένης εβδομάδας μπήκε στη λίστα των διεθνών και λίγο μετά ορίστηκε σε ντέρμπι ο Κύζας. Βιαστικό. Οι πρώτες εξετάσεις του διαιτητή προφανώς έχουν πολλές μουτζούρες στην απόδοσή του. Κάρτες δεν έδινε, φάσεις-φάουλ (Μάνταλος) δεν γύριζε πίσω, προβλήματα στον πειθαρχικό έλεγχο, όλα αυτά επιβεβαιώνουν πως η ΚΕΔ αρνείται να δει την πραγματικότητα: στέλνει τους αληθινά καλύτερους διαιτητές σε ήσσονος σημασίας ματς και αντιμετωπίζει τα ντέρμπι ως στοιχήματα και πειράματα. Λάθη επί λαθών.

ΕΡΝΑΝΙ
Διαθέτει ταλέντο, δείχνει ανάλαφρος, αλλά και κομματάκι εγωιστής. Με το που κέρδισε το πέναλτι, έσπευσε να το χτυπήσει και διεκδίκησε την μπάλα από τον Φορτούνη. Λάθος. Γιατί σε μια ομάδα υπάρχουν κανόνες και εν προκειμένω ο προπονητής (πρέπει να) αποφασίζει ποιος θα αναλαμβάνει τέτοια χτυπήματα. Τελικά επικράτησε το «θέλω» του Σίλβα, ο έλληνας άσος έβαλε ακόμη ένα γκολ και ο Ερνάνι έμεινε με τη δίψα να χριστεί σκόρερ. Πήρε όμως το μήνυμα;