Γεννήθηκε με μια «αβεβαιότητα» σχετικά με το φύλο του. Το σώμα του εμφανίζει και γυναικεία και ανδρικά χαρακτηριστικά. Δεν παράγει σεξουαλικές ορμόνες, δεν έχει ωοθήκες ούτε όρχεις, αλλά έναν «ατελή κόλπο» και ένα «μικρο-πέος». Στο ιατρικό πιστοποιητικό που παρουσίασε στο δικαστήριο της Τουρ γίνεται λόγος για «μεσοφυλικότητα». Και αναγνωρίζοντας το δικαίωμά του στην ιδιωτικότητα, αποφάσισε ότι το φύλο του Μ.Ξ. δεν είναι «άρρεν», όπως αναγράφεται στην ταυτότητά του εδώ και 65 χρόνια, αλλά κάτι «ουδέτερο». Ο εισαγγελέας της έδρας, πάντως, άσκησε έφεση επί της απόφασης υποστηρίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζεται εμμέσως στη Γαλλία η ύπαρξη ενός «τρίτου γένους» – κάτι που δεν προβλέπεται.
Στη Γαλλία, όπως σε όλες τις χώρες του κόσμου, το φύλο αποδίδεται με τη γέννηση. Υπάρχουν, ωστόσο, περιπτώσεις που ο καθορισμός του φύλου δεν είναι δυνατός. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τα μεσοφυλικά άτομα, τα οποία αποτελούν περίπου το 2% του γενικού πληθυσμού. Γι’ αυτόν τον λόγο οι Γάλλοι αποφάσισαν το 2011 η αναγραφή του φύλου στο πιστοποιητικό γέννησης να έχει προσωρινό χαρακτήρα. Η σχετική διάταξη ήταν σαφής: «Εάν σε κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις η ιατρική εκτιμά ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για το πιθανό φύλο του νεογέννητου, αλλά εάν το φύλο μπορεί να καθοριστεί οριστικά μέσα σε δύο χρόνια έπειτα από την κατάλληλη θεραπεία, τότε παρέχεται η δυνατότητα και με τη σύμφωνη γνώμη της εισαγγελίας να μη γίνεται καμία αναφορά στο φύλο του παιδιού, ούτε να εγγράφεται αρχικά στο πιστοποιητικό γέννησης. Σε μια τέτοια περίπτωση, θεωρείται σκόπιμο να ληφθούν όλα εκείνα τα απαραίτητα μέτρα ώστε στη συνέχεια να μπορεί να συμπληρωθεί το πιστοποιητικό γέννησης με δικαστική απόφαση».
Φαίνεται, όμως, ότι δεν υπάρχουν «απαραίτητα μέτρα ώστε στη συνέχεια να μπορεί να συμπληρωθεί το πιστοποιητικό γέννησης με δικαστική απόφαση» – να αποδοθεί δηλαδή σε κάποιον ένα από τα δύο φύλα. Το δικαστήριο της Τουρ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «το φύλο που αποδόθηκε στον Μ.Ξ. κατά τη γέννησή του συνιστά καθαρή φαντασία και του επιβλήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του χωρίς ο ίδιος να μπορεί να εκφράσει τα βαθύτερα συναισθήματά του». Οι γάλλοι δικαστές τάχθηκαν επίσης υπέρ της αναγνώρισης ενός «τρίτου φύλου» εκφράζοντας αμφιβολίες για την «προγονική έννοια της δυαδικότητας των φύλων» σε ό,τι αφορά τα μεσοφυλικά άτομα. Στη Γαλλία, αναφέρει η «Μοντ», γεννιούνται κάθε χρόνο 200 μεσοφυλικά παιδιά.
Οπως αναφέρει στη γαλλική εφημερίδα η δικηγόρος του Μ.Ξ., τα μεσοφυλικά μωρά είναι η κατηγορία των νεογέννητων που οδηγούνται κατεξοχήν στο χειρουργείο προκειμένου να αποκτήσουν φύλο. «Αφαιρούν λειτουργικά γενετικά όργανα, όπως είναι οι ωοθήκες ή ο κόλπος επειδή θεωρούν ότι δεν πρέπει να υπάρχουν στο σώμα ενός άνδρα. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις δεν υπάρχει απολύτως καμία ανάγκη χειρουργικής επέμβασης» προσθέτει η ίδια.
Το ζήτημα έχει απασχολήσει ασφαλώς και την Ευρώπη. Τον περασμένο Μάιο, ο επίτροπος για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου του Συμβουλίου της Ευρώπης Νιλς Μουιζνιέκς είχε ζητήσει να αναγνωριστούν νομικά τα μεσοφυλικά άτομα και να τεθεί τέλος στις επεμβάσεις στα γενετικά όργανα οι οποίες πραγματοποιούνται χωρίς τη σαφή συγκατάθεση των γονέων και ασφαλώς εν αγνοία των ίδιων των μεσοφυλικών ατόμων. Ο ίδιος είχε διαπιστώσει ότι οι Ευρωπαίοι «έχουν ευαισθητοποιηθεί ελάχιστα σχετικά με την επώδυνη εμπειρία των μεσοφυλικών ατόμων και την παραβίαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου που υφίστανται αυτά τα άτομα». Ο Μουιζνιέκς διαπίστωνε ότι εξαιτίας των προκαταλήψεων και της νομοθεσίας που αναγνωρίζει μόνο δύο φύλα τα μεσοφυλικά βρέφη υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις και ιατρικές θεραπείες που δεν είναι απαραίτητες, ενώ στην κοινωνία κυριαρχεί ένα κλίμα μη κατανόησης. «Ηρθε η ώρα να αλλάξουμε αυτή την απαράδεκτη κατάσταση» κατέληγε ο επίτροπος.
Οσο για τον Μ.Ξ., θα συνεχίσει τη δικαστική του μάχη στο εφετείο της Ορλεάνης.
Ούτε αγόρι, ούτε κορίτσι, ούτε και τα δύο
Ενας παιδικός του φίλος θυμάται τον Μ.Ξ. να έχει αρκετά «ανεπτυγμένη τη γυναικεία
του πλευρά», αλλά χωρίς να «κυριαρχεί επί της αρσενικής» και χωρίς να του δίνει την εντύπωση ότι «ήταν μια γυναίκα φυλακισμένη στο σώμα ενός άνδρα». Η σύζυγος του Μ.Ξ., με την οποία υιοθέτησαν ένα παιδί, δήλωσε κατά την κατάθεσή της στο δικαστήριο ότι ο σύζυγός της για την ίδια «δεν ήταν ούτε αγόρι, ούτε κορίτσι, αλλά ούτε και τα δύο μαζί».
Πρώτη φορά στην Αυστραλία
Η Γαλλία δεν είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο όπου αναγνωρίστηκε – έστω και αν εφεσιβλήθηκε η απόφαση – ένα «τρίτο φύλο». Τον περασμένο χρόνο το εφετείο της Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία είχε αποφανθεί ότι «κανείς δεν μπορεί να αφαιρέσει το δικαίωμα από κάποιον, που δεν θέλει να είναι ούτε άνδρας ούτε γυναίκα, να είναι ουδέτερο ον». Στο Νεπάλ έχει αναγνωρισθεί η ύπαρξη ενός τρίτου γένους. Στην Ευρώπη, μετά τη Γαλλία ήταν η Γερμανία που προέβλεψε τη δυνατότητα να μην αναγράφεται προσωρινά στο πιστοποιητικό γέννησης το φύλο ενός νεογέννητου.