Με τη διεξαγωγή έκτακτου Συνεδρίου την 1η Νοεμβρίου να βρίσκεται στο τραπέζι, άνοιξε από χθες και επισήμως το κρίσιμο επταήμερο για την πορεία της ΝΔ. Το στενό πλαίσιο για την υποβολή υποψηφιοτήτων που ολοκληρώνεται την προσεχή Παρασκευή, αναγκάζει όλους τους επίδοξους διαδόχους να προθερμαίνονται σε ρυθμούς σπριντ προκειμένου να εξασφαλίσουν τις απαιτούμενες υπογραφές, ενώ τα νεύρα σε όλα τα επίπεδα της κομματικής πυραμίδας είναι τεντωμένα – προαναγγέλλοντας και συγκρουσιακό κλίμα καθ’ οδόν προς τις εσωκομματικές κάλπες.
Η διεξαγωγή έκτακτου Συνεδρίου που εξετάζεται από το προεδρικό επιτελείο, αποτελεί στην πραγματικότητα ρελάνς από την πλευρά του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, προκειμένου να αποδεχθεί – ακριβέστερα, να αναθεωρήσει την αρνητική θέση του – τη δική του συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία. Στη βάση αυτή, ένα έκτακτο Συνέδριο που θα μπορούσε να γίνει μία εβδομάδα πριν από τις εσωκομματικές κάλπες, δεν θα περιοριζόταν σε πανηγυρικούς από την πλευρά των υποψηφίων και σε διακηρύξεις για τις αρχές και τις αξίες του κόμματος, αλλά θα επανεξέταζε και τη διαδικασία εκλογής – που σήμερα επιτρέπει να συμμετάσχει στην ψηφοφορία όποιος εμφανίζεται στο εκλογικό τμήμα, δηλώνει φίλος της ΝΔ και καταβάλλει μια τυπική συνδρομή. Το πρόβλημα είναι ότι για καταστατικές αλλαγές απαιτείται εκλογή νέων συνέδρων και ο χρόνος είναι πλέον ασφυκτικός. Με την καταστατική αλλαγή, πάντως, θα μπορούσε να προβλεφθεί ότι όσοι ενδιαφέρονται να ψηφίσουν θα πρέπει να προεγγράφονται ώστε η ψηφοφορία να διεξάγεται με εκλογικούς καταλόγους.
Η απόφαση του Βαγγέλη
Σε αυτό το σκηνικό, η ψυχοσύνθεση του Μεϊμαράκη και η μάχη των γαλάζιων γενεών που εξελίσσεται στο παρασκήνιο είναι τα δύο κρίσιμα στοιχεία που θα καθορίσουν τις εξελίξεις, αρχής γενομένης από τη διαμόρφωση της τελικής λίστας υποψηφίων. Με τη διαδικασία που υιοθετήθηκε το 2009, ο Μεϊμαράκης εμφανίζεται ανένδοτος στην απόφαση να μη συμμετάσχει στις εκλογές. Σε κορυφαία στελέχη που τον προτρέπουν να πάρει θέση στη μάχη, διαμηνύει ότι χωρίς διασφαλίσεις για το αδιάβλητο της διαδικασίας οι επίδοξοι διάδοχοι μπορούν να προχωρήσουν χωρίς αυτόν. Ο δικός του ρόλος ολοκληρώθηκε με την αναγκαστική καθοδήγηση του κόμματος και την εκπροσώπησή του έως τις εθνικές εκλογές της περασμένης Κυριακής – και κάπου εκεί εξαντλείται και ο κομματικός του πατριωτισμός. Οι παρεμβάσεις ή οι εκκλήσεις στελεχών να μπει στην κούρσα και να επικυρώσει την ηγεσία του και από την κομματική βάση, δεν είναι βέβαιο ότι θα μεταβάλουν τη θέση του – ακόμη και αν προέρχονται από τον Κώστα Καραμανλή, με τον οποίο αναμενόταν να συναντηθεί ο αρχηγός της ΝΔ το αργότερο μέσα στο Σαββατοκύριακο. Το μήνυμα είναι ότι η πορεία και η αυτονομία του Μεϊμαράκη είναι τα μοναδικά στοιχεία που θα καθορίσουν τις δικές του αποφάσεις.
Κούρσα για την ηγεσία
Τα αρνητικά σήματα που εκπέμπει ο Μεϊμαράκης έχουν αρχίσει να λαμβάνονται από τα περισσότερα γαλάζια στελέχη, ενώ μεταβάλλουν το εσωκομματικό σκηνικό και επιτρέπουν σε πολλούς να αναθεωρούν τη δική τους στάση μπροστά στην εκλογή νέας ηγεσίας. Αν το επόμενο διήμερο δεν υπάρξει ανατροπή δεδομένων, στην εκλογική κούρσα μπορεί να παρατηρηθεί συνωστισμός: δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη που άρχισε να ξεδιπλώνει – προς το παρόν χωρίς αντίπαλο – την προεκλογική του καμπάνια, εξετάζουν το ενδεχόμενο να στοιχηθούν τουλάχιστον τέσσερα στελέχη, είτε για τη διεκδίκηση της ηγεσίας είτε με στόχο να καταγράψουν ένα ποσοστό που θα αυξήσει τον ζωτικό χώρο τους εντός των κομματικών τειχών και την πολιτική ισχύ τους. Απόντος του Μεϊμαράκη, ο Νίκος Δένδιας θα επιδιώξει να εκπροσωπήσει την ομάδα των καραμανλικών, ενώ ο Μάκης Βορίδης θα κινηθεί με στόχο να διαμορφώσει τον δικό του πόλο, με σαφείς συντεταγμένες στα δεξιά του κόμματος. Τη δική του υποψηφιότητα θα ζυγίσει με άλλους όρους ο Βασίλης Κικίλιας, ενώ προθέρμανση για το εκλογικό παιχνίδι έχει αρχίσει ήδη να κάνει και ο (εξωκοινοβουλευτικός) Απόστολος Τζιτζικώστας, παρά τα κωλύματα που συνοδεύουν την ιδιότητά του. Ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, προβάλλοντας και ως εκπρόσωπος των καραμανλικών του Βορρά αλλά και ως γαλάζιος «αντι-Τσίπρας», εμφανίζεται να συλλέγει υπογραφές για να προωθήσει την υποψηφιότητά του. Ο χορός των υποψηφίων, μάλιστα, μπορεί να γίνει ακόμη μεγαλύτερος – κομματικά στελέχη δείχνουν και προς την κατεύθυνση του νεότερου Κώστα Καραμανλή (του Αχιλλέα).
Επιτελικά στελέχη του κόμματος, πάντως, εκτιμούν ότι το ενδεχόμενο της υποψηφιότητας Μεϊμαράκη παραμένει ανοιχτό και προαναγγέλλουν την κινητοποίηση βουλευτών για να τον κρατήσουν στο εκλογικό γήπεδο. Η κίνηση προφανώς θα συνδυαστεί με εκκλήσεις για τη διαφύλαξη της ενότητας της ΝΔ, για την οποία η Ντόρα Μπακογιάννη έχει σπεύσει ήδη να διαμηνύσει ότι την εγγυάται η παρουσία Μεϊμαράκη στο τιμόνι του κόμματος.
Η σφήνα της Ντόρας Μπακογιάννη αποσυντονίζει το μπλοκ των μητσοτακικών και μεταβάλλει τον σχεδιασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος επιστρατεύει πλέον τον πατέρα του για να ενισχύσει τη δυναμική του. Η υπογραφή του επίτιμου προέδρου της ΝΔ θα βρίσκεται πρώτη στη λίστα των απαιτούμενων υπογραφών που πρέπει να καταθέσει κάθε υποψήφιος (χρειάζονται υπογραφές από 50 μέλη της Πολιτικής Επιτροπής ή του 1/10 των μελών του τελευταίου Συνεδρίου), ενώ αναμένεται να εμφανιστεί και σε προεκλογικές εκδηλώσεις του γιου του, διασκεδάζοντας και τις εντυπώσεις από το ενδοοικογενειακό ρήγμα.
Στο γαλάζιο στρατόπεδο τα μηνύματα στήριξης της Μπακογιάννη προς τον Μεϊμαράκη έχουν καταγραφεί περισσότερο ως κίνηση πολιτικής αποδοκιμασίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ επιβεβαιώνουν ότι το ρήγμα του 2010 – όταν ο Κυριάκος δεν ακολούθησε την Ντόρα στη Δημοκρατική Συμμαχία, αλλά επιδίωξε να προσεταιρισθεί τον Αντώνη Σαμαρά – παραμένει βαθύ. Αρκετοί στη ΝΔ ωστόσο θεωρούν ότι τελικά η πρώην υπουργός θα ακολουθήσει το παράδειγμα του Μιχάλη Λιάπη, ο οποίος στις εσωκομματικές κάλπες του 1997 είχε στηρίξει τον Γιώργο Σουφλιά, αλλά παρέμεινε σιωπηλός κατά την προεκλογική εκστρατεία για να μην πλήξει την καμπάνια του εξαδέλφου του, Κώστα Καραμανλή. Μια συνεχής δημόσια κόντρα του Κυριάκου με την Ντόρα, άλλωστε, δεν αποκλείεται να διευκόλυνε τον πρώην υπουργό, καθώς θα μπορούσε να ενισχύσει το μήνυμά του περί πολιτικού «απογαλακτισμού» και χάραξης δικής του πορείας.
Οι πρώην πρωθυπουργοί
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον περιμένουν όλοι στη ΝΔ τις κινήσεις του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά. Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί εμφανίζονται να επιλέγουν μια ζώνη ουδετερότητας μπροστά στην εσωκομματική αναμέτρηση, αλλά ελάχιστοι στο κόμμα θεωρούν ότι οι ομάδες των καραμανλικών ή των σαμαρικών θα κινηθούν εν αγνοία τους. Η πίεση από το καραμανλικό στρατόπεδο προς τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη δεν αποσυνδέεται από τη βούληση του Κώστα Καραμανλή, ενώ η προσέγγιση των σαμαρικών από τον Μάκη Βορίδη προκαλεί εκρήξεις στον τρίτο όροφο της Λεωφόρου Συγγρού και δοκιμάζει τις σχέσεις του Μεϊμαράκη με τον Σαμαρά. Μια υποψηφιότητα Βορίδη πάντως θα κριθεί κυρίως από τις προοπτικές της, δεδομένου ότι ο – προερχόμενος από τον ΛΑΟΣ – πρώην υπουργός, όπως και ο Αδωνις Γεωργιάδης, αποτελούν κόκκινο πανί για τους καραμανλικούς. Ο Βορίδης επιθυμεί να συγκοτήσει δική του ομάδα στη ΝΔ, αλλά το 10% που είχε καταγράψει ο Παναγιώτης Ψωμιάδης στις κάλπες του 2009 αποτελεί έναν πήχη που μπορεί να κρίνει τη δική του υποψηφιότητα.