Τα αρχαία δεν πάνε πουθενά!

Κάθε λόγο θα είχε το περίφημο γιοφύρι της Αρτας να ζηλεύει το μετρό Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα τον σταθμό Βενιζέλου, καθώς ακόμη μία ανατροπή που σημειώθηκε αργά χθες το βράδυ ύστερα από σχεδόν εξάωρη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, αλλάζει τα δεδομένα στο σημείο όπου η αρχαιολογική σκαπάνη εντόπισε τη μοναδικής σημασίας διασταύρωση τμήματος της περίφημης βυζαντινής λεωφόρου, του Decumanus Maximus (όπως ονομάζονται οι κύριες ρωμαϊκές οδοί με κατεύθυνση από Ανατολάς προς Δυσμάς), και μιας cardo, δηλαδή μιας κάθετης ρωμαϊκής οδού με κατεύθυνση από Βορρά προς Νότο, κάτω από ένα εντυπωσιακό τετράπυλο.

Οι αρχαιότητες δεν θα αποσπαστούν από το σημείο για την κατασκευή του σταθμού ώστε να επιστρέψουν μετά την ολοκλήρωσή του στη θέση τους, όπως προβλεπόταν έως τώρα, αλλά θα παραμείνουν αμετακίνητες για να μη χαθεί η αυθεντικότητά τους. Αυτό προβλέπει η νέα, κατά πλειοψηφία γνωμοδότηση, κάτι που σημαίνει ότι η Αττικό Μετρό είτε θα πρέπει να αναζητήσει την τεχνική λύση που θα επιτρέψει την κατασκευή του σταθμού υπό τους νέους όρους είτε θα καταργήσει τον συγκεκριμένο σταθμό. Και όλα αυτά, ενώ ακόμη ουδείς έχει προβλέψει πώς θα αντιμετωπίσει το σπουδαίο εύρημα τον επερχόμενο χειμώνα, καθώς ήδη έχει πλημμυρίσει δύο φορές, με το νερό να φτάνει το ένα μέτρο ύψος.

Η συγκεκριμένη ανατροπή έρχεται να προστεθεί στο πολύπαθο έργο, το οποίο έχει σταματήσει λόγω της διαιτησίας που έχει ζητήσει ο ανάδοχος και πήρε διαστάσεις πολιτικής κόντρας, παρότι επί της ουσίας η γνωμοδότηση δεν έχει ισχύ αν δεν επικυρωθεί με υπουργική υπογραφή.

Αντίπαλα στρατόπεδα ακόμη μία φορά αναδείχθηκαν από τη μια ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς το θέμα αναπέμφθηκε στο ΚΑΣ με απόφαση του τέως αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη, ο οποίος ήδη από τον Ιούνιο είχε ταχθεί υπέρ της κατάργησης του σταθμού και της πρότασης του δήμου για ανάδειξη των αρχαιοτήτων, και από την άλλη η Νέα Δημοκρατία, καθώς υποψήφιοι βουλευτές της στη Θεσσαλονίκη έστειλαν επιστολή υπέρ της διατήρησης του σταθμού και ζήτησαν να διαβαστεί κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, γεγονός που προκάλεσε την οργή ορισμένων εκ των μελών τα οποία και αποχώρησαν προσωρινά από την αίθουσα.

Ολα άρχισαν όταν ο Δήμος Θεσσαλονίκης ζήτησε επανειλημμένως να συζητηθεί από το Συμβούλιο πρόταση ανάδειξης των αρχαιοτήτων, η οποία είχε συνταχθεί σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και προέβλεπε υπόγεια διάβαση κάτω από την Εγνατία που θα επέτρεπε την επίσκεψη στο βυζαντινό σταυροδρόμι «πάνω στο οποίο περπάτησαν ο Αγιος Δημήτριος και οι Σλάβοι» όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, ενώ στη διάβαση θα οδηγούσαν οι πλατείες Αλκαζάρ και Καπνεργατών, οι οποίες θα «ταπεινώνονταν» σταδιακά έως και τρία μέτρα – παράλληλα θα επέτρεπε μελλοντική κατασκευή του σταθμού.

Η ιδέα αυτή απορρίφθηκε από το ΚΑΣ, που ζήτησε από τον δήμο να φέρει μελέτη σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού και την Αττικό Μετρό. Ηταν όμως αρκετή για να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου και με αφορμή τα γεγονότα ότι το έργο έχει σταματήσει και ότι η Αττικό Μετρό δεν έχει καταθέσει τη μελέτη απόσπασης των αρχαιοτήτων, όπως προβλεπόταν από την ισχύουσα υπουργική απόφαση, να προκαλέσει μια νέα γνωμοδότηση «υπέρ του δημοσίου συμφέροντος».