«Μια χερσαία επιχείρηση επιβάλλεται στη Συρία»

Οι αεροπορικές επιθέσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους θα επιτρέψουν εν μέρει να αναχαιτιστεί η προέλαση της τρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή. Αρκετοί υπεύθυνοι των τζιχαντιστών έχουν εξοντωθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, κάποιες υποδομές τους έχουν επίσης καταστραφεί. Αυτές οι αεροπορικές επιχειρήσεις ωστόσο δεν θα μπορέσουν από μόνες τους να επαναφέρουν την ηρεμία στην Εγγύς Ανατολή. Δώδεκα μήνες επιδρομών, που παραμένουν απαραίτητες αλλά ανεπαρκείς, το επιβεβαιώνουν.

Οι ΗΠΑ το έχουν καταλάβει και πολλαπλασιάζουν συμβούλους και ειδικές δυνάμεις στο έδαφος. Η Ρωσία κινητοποιείται με τη σειρά της στο στρατιωτικό μέτωπο, σημάδι πως οι πεποιθήσεις αλλάζουν ακόμα και στα ψηλότερα επίπεδα αποφάσεων – ας τολμήσουμε να ελπίσουμε προς την κατεύθυνση του πραγματισμού. Μια χερσαία επιχείρηση, όποια και αν είναι η συμμαχία που θα προκύψει, είναι αναπόφευκτη αν αναλογιστεί κανείς τις ανθρώπινες συνέπειες της καταστροφής που εκτυλίσσεται. Η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε είναι πλέον να καθοριστούν οι όροι, οι πρωταγωνιστές και οι στόχοι, μια προσπάθεια που δεν έγινε ποτέ με σοβαρότητα και που μπορεί ασφαλώς να αποδειχθεί παρακινδυνευμένη αλλά παραμένει απαραίτητη.

Το στρατιωτικό μέρος, που πρέπει να συμπεριλαμβάνει αεροπορικές επιθέσεις και μια διεθνή χερσαία επιχείρηση με τη μορφή μιας πολυεθνικής δύναμης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, πρέπει προπαντός να συνοδευτεί από πολιτικές ενέργειες βοήθειας και ανοικοδόμησης, ιδιαίτερα στις απελευθερωμένες περιοχές όπου οι κάτοικοι είναι εγκαταλελειμμένοι στη μοίρα τους, όπως στο ισοπεδωμένο Κομπάνι. Η πραγματικότητα που θέλει τις κυβερνήσεις να έχουν αποτύχει στον ρόλο των αξιόπιστων εταίρων όταν δεν έπαιξαν το παιχνίδι της τρομοκρατίας ώστε να ενισχύσουν την κυριαρχία τους και τις αντιπολιτευόμενες δυνάμεις να είναι έρμαια της διχόνοιας, επιβάλλει να επικεντρωθούμε αμέσως στην τοπική σφαίρα ως σημείο αφετηρίας. Από τις φυλές μέχρι τις ομάδες αυτοάμυνας, χωρίς να ξεχνούμε τους μαχητές όλων των πλευρών, στρατιώτες και αξιωματούχους που δεν έχουν αίμα στα χέρια τους, ας το πούμε καθαρά: εκείνοι που είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν στην ιστορική μάχη εναντίον της τρομοκρατίας δεν έχουν ακόμα εξαφανιστεί εντελώς ή επιλέξει τον δρόμο της εξορίας. Αυτές ακριβώς οι ζωντανές δυνάμεις, που αγνοήθηκαν ή περιφρονήθηκαν επί μακρόν, αποτελούν την τελευταία ευκαιρία μιας εξόδου από την κρίση και αυτές πρέπει να ενισχυθούν αμέσως.    

Την ώρα που οι άμαχοι πεθαίνουν ή σκοτώνονται κατά χιλιάδες και οι επιζώντες κατευθύνονται κατά κύματα προς μια διχασμένη Γηραιά Ηπειρο, είναι απόλυτη ανάγκη να επανακαθορίσουμε και να θέσουμε στο τραπέζι (ελλείψει λύσεων) μια νέα στρατηγική.

Η Μυριάμ Μπενραάντ είναι ερευνήτρια στο Κέντρο Διεθνών Ερευνών της Sciences Po στο Παρίσι και στο γαλλικό Ιδρυμα Στρατηγικών Ερευνών (FRS)