«Το φως είναι και τρομακτικό!»

Από τα 29 τραγούδια του προγράμματός της τα 15 είχαν μέσα τη λέξη «φως»! Πώς να μη δώσει, λοιπόν, τον τίτλο «Μια στιγμή στο φως» στις καλοκαιρινές εμφανίσεις της; Η Μαρίζα Ρίζου κλείνει αυτόν τον κύκλο – πιάσαμε φθινόπωρο, αλλά οι θερμοκρασίες παραμένουν υψηλές – την ερχόμενη Δευτέρα στον Κήπο του Μεγάρου. Και σε ένα διάλειμμα της προετοιμασίας βρίσκει χρόνο για να το φιλοσοφήσει, που λένε. «Η λέξη “φως” ξεγελάει. Δεν σημαίνει πάντα ότι πρόκειται για κάτι ευχάριστο. Το φως που φέρνει την αλήθεια στην επιφάνεια μπορεί να είναι και τρομακτικό. Σίγουρα κάπου μπορεί να σε οδηγήσει και ίσως να βρεθείς και σε λυτρωτικούς δρόμους, αλλά όταν είσαι στη μουσική διαδικασία δεν είναι καθόλου ευχάριστο».

Μια στιγμή. Το κορίτσι που γνωρίσαμε ως μία από τις νέες εισόδους στα live με σουίνγκ και μπόσα νόβα το έχει ρίξει στη φιλοσοφία; Ή μήπως χρειάζεται μια τέτοια περσόνα στο επικοινωνιακό παιχνίδι; «Προσπαθώ να αναμοχλεύω τα πράγματα μέσα μου ακόμη κι αν δεν μπορώ να φτάσω αμέσως σε απαντήσεις. Για χρόνια πίστευα ότι ήμουν ένας άνθρωπος που δενόταν με τους άλλους. Που ήταν ανοιχτός σε δεσμεύσεις. Χρειάστηκε χρόνος και ψάξιμο για να καταλάβω ότι δεν ίσχυε αυτό. Το γεγονός ότι ήμουν επικοινωνιακή ήταν το άλλοθί μου. Αναρωτιόμουν γιατί οι άνθρωποι, για παράδειγμα, απομακρύνονται ενώ στην ουσία το πρόβλημα το είχα εγώ, από φόβο και ανασφάλεια». Εστω και μ’ αυτές τις μικρές εσωτερικές μάχες προχωράει μπροστά. «Απολαμβάνω αυτό που κάνω και δεν αφήνω πια κανένα φόβο να υπερισχύσει. Ξέρω πού πάω και τι θέλω να κάνω. Εχω βρει την καλλιτεχνική μου ταυτότητα και ετοιμάζομαι να δοκιμάσω και να δοκιμαστώ σε καινούργια πράγματα».

ΝΕΟΣ ΔΙΣΚΟΣ. Οπου καινούργιο, φανταστείτε φλαμένκο και μεσογειακά χρώματα, όπως στο κομμάτι «Είναι μικρή η ζωή» που ήδη παίζει στα ραδιόφωνα. Και όπου παλιό, τον λαμπερό ήχο της σουίνγκ που κυριαρχούσε στον πρώτο της δίσκο και επέβαλε στον ραδιοφωνικό αέρα το «Μια άλλη ευτυχία» ή την «Μπόσα νόβα του Ησαΐα» του Φοίβου Δεληβοριά; «Είμαστε στην προετοιμασία για τον καινούργιο δίσκο. Ελπίζω μέχρι τα Χριστούγεννα να τον έχουμε στα χέρια μας. Τα περισσότερα τραγούδια θα τα υπογράφω εγώ και δύο ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος. Εχω ζητήσει όμως και από άλλους – όπως ο Φοίβος και η Ανδριάνα Μπάμπαλη – να μου δώσουν. Οπως και να έχει, είμαι έτοιμη να πάω σε άλλα μουσικά μονοπάτια. Θέλω να κρατήσω μακριά μου κάθε ίχνος ματαιοδοξίας, για την οποία μοιραία έρχεται η στιγμή που καταλαμβάνει κάθε μουσικό. Την κλωτσάω και θέλω να φεύγει μακριά μου. Απολαμβάνω όταν βρίσκομαι σε παρέα και μιλούν άνθρωποι για τη μουσική μου χωρίς να ξέρουν ποια είμαι γιατί δεν αναγνωρίζουν τη φάτσα μου».