Η ελληνική στιγμή του Φεστιβάλ Βενετίας

Μόσχα, 23 Οκτωβρίου του 2002. Ομάδα περίπου 50 τσετσένων αυτονομιστών εισβάλλει στο θέατρο Ντουμπρόβκα, κρατώντας ομήρους 850 θεατές. Απαίτησή τους, η αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων από την περιοχή του Καυκάσου. Δυόμισι μέρες μετά, μέλη της επίλεκτης ομάδας Αλφα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων πραγματοποιούν μια δολοφονική αποστολή «διάσωσης» αφού προηγουμένως ελευθερώνουν μέσω του συστήματος εξαερισμού ένα αέριο, η σύσταση του οποίου παραμένει κρυφή. Σαράντα τρομοκράτες και 130 όμηροι χάνουν τη ζωή τους. Οχι από τις σφαίρες αλλά από τις αναθυμιάσεις. Μια ιστορία που αντλεί την έμπνευσή της από το πραγματικό αυτό γεγονός παρακολούθησαν χθες, στο διαγωνιστικό τμήμα των Οριζόντων, οι φεστιβαλιστές της Βενετίας. Στην εκδοχή του Γιώργου Ζώη, ο οποίος επέστρεψε με αυτόν τον τρόπο στο φεστιβάλ μετά το μικρού μήκους «Casus belli» του 2010 και τους «Τίτλους τέλους» του 2012.

Σύμφωνα με την περιγραφή της ταινίας, το «Interruption» μάς μεταφέρει σε μία θεατρική παράσταση της «Ορέστειας». Οι τελευταίοι θεατές παίρνουν τις θέσεις τους, τα φώτα σβήνουν και η σκηνή βυθίζεται στο σκοτάδι. Μια ομάδα αγοριών και κοριτσιών, με όπλα στα χέρια, ανεβαίνουν στη σκηνή. Ζητάνε συγγνώμη για τη διακοπή και προσκαλούν όσους θεατές επιθυμούν να ανέβουν στη σκηνή μαζί τους. Η παράσταση συνεχίζεται κανονικά με μία μόνο διαφορά: η ζωή μιμείται την τέχνη και όχι το αντίστροφο.

«Το “Interruption” (σ.σ.: “Διακοπή”) είναι μια ιστορία που εκτυλίσσεται μέσα σε ένα θέατρο. Και η λέξη αυτή σημαίνει το μέρος όπου πάμε για να δούμε κάτι». Είναι λόγια του δημιουργού της ταινίας κατά τη χθεσινή παρουσίασή της προς τους δημοσιογράφους. «Το “Interruption” είναι μια ταινία για την ίδια τη θέαση. Στα πρώτα λεπτά εκείνης της εισβολής, το κοινό, γοητευμένο από την απρόσμενη εξέλιξη, δεν καταλάβαινε αν όλο αυτό είναι μέρος της παράστασης ή όχι. Σε αυτά τα κρίσιμα λεπτά, μυθοπλασία και πραγματικότητα, αλήθεια και ψέμα, λογική και παράλογο ταυτίστηκαν. Η ταινία είναι η διαστολή αυτών των πρώτων λεπτών αμφισημίας». Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, το «Interruption» συγκέντρωσε θετικά σχόλια. Ολες σχεδόν οι κριτικές δείχνουν να συμφωνούν πως πρόκειται για ένα «δύσκολο» και «απαιτητικό» φιλμ.

Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗ. Μιλώ με την ηθοποιό Μαρία Καλλιμάνη, η οποία βρίσκεται στη Μόστρα, μαζί με όλο σχεδόν το ερμηνευτικό επιτελείο: «Ξέρεις, είδαμε για πρώτη φορά την ταινία. Είμαι πολύ συγκινημένη. Δουλέψαμε σκληρά, εντατικά για δυόμισι μήνες. Σκέψου πως ήμασταν σχεδόν έτοιμοι να ανεβάσουμε κανονική θεατρική παράσταση. Ο τρόπος με τον οποίο δουλεύει ο Γιώργος Ζώης έχει μεγάλο ενδιαφέρον – για παράδειγμα, δεν μας έδωσε σενάριο πριν αρχίσουν τα γυρίσματα, με λευκή σελίδα δουλεύαμε. Αλλά και όταν ξεκινήσαμε, πάλι δεν γνωρίζαμε το τέλος, πού θα οδηγηθεί όλο αυτό. Ηταν μια μεθοδολογία πολύ ομαδική, υπήρξε ουσιαστική επαφή με τους ηθοποιούς. Ολα αυτά πέρυσι τον Αύγουστο, έτσι; Ε, και να ‘μαστε τώρα εδώ, απίστευτο μου φαίνεται. Η ταινία μού άρεσε πολύ και θεωρώ ότι έχει να πει κάτι. Ο Γιώργος την έκανε με θάρρος, έχω την αίσθηση πως ο κόσμος παρακολουθούσε πολύ προσεκτικά. Το φιλμ χαρακτηρίζεται από έναν εξαιρετικά ιδιαίτερο τρόπο κινηματογράφησης που ακουμπά μεν στον ρεαλισμό αλλά φεύγει σε άλλες ψυχικές περιοχές – και θέλω να δω τι σημαίνει για τον κόσμο η ταινία. Οσο για το φεστιβάλ… τι να σου πω, έχει αυτή την glamorous πλευρά που είναι ωραίο να τη χαζεύεις, από την άλλη τη βαριέμαι και λίγο. Περισσότερο με ενδιαφέρει να περπατήσω στην παραλία του Λίντο».

Το «Interruption» είναι μια συμπαραγωγή μεταξύ Ελλάδας (Pan Entertainment), Γαλλίας (ΕΖ Films) και Κροατίας (JDP in Association with Nukleus Film) με την υποστήριξη του Ελληνικού, του Γαλλικού (CNC) και του Κροατικού (HAVC) Κέντρου Κινηματογράφου, ενώ στην παραγωγή συμμετέχουν ακόμη η Nova, οι εταιρείες Marni Films, Cinephase, Digital District, Post Faust Ltd, Prosenghisi Ltd, Homemade Films και SquaredSquare.