«Θέλω να γράψω μουσική για θέατρο και σινεμά»
Ο Ορέστης Παπαϊωάννου ενώ παραλαμβάνει το βραβείο του στην Πράγα
Δηλώνει φανατικός ακροατής της ανεξάρτητης ροκ σκηνής, λατρεύει τον Μόρισεϊ, τους Pixies και παρακολουθεί όσο το δυνατόν περισσότερες συναυλίες μπορεί. Το ίδιο πάθος ο 22χρονος Ορέστης Παπαϊωάννου καταφέρνει να το διοχετεύσει στη σύνθεση μουσικής. Και από χθες κρατάει στα χέρια του τα διαπιστευτήρια του ταλέντου του: ο τελειόφοιτος στο Τμήμα Μουσικολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης απέσπασε το Α’ Βραβείο Σύνθεσης στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Αντονίν Ντβόρζακ, στην κατηγορία Νεαρών Συνθετών – αφιερωμένο φυσικά στον κορυφαίο τσέχο συνθέτη που σκοπό έχει να προωθήσει νέους ταλαντούχους συνθέτες από όλο τον κόσμο.
Ο νεαρός κλαρινετίστας διακρίθηκε ανάμεσα σε 24 συμμετοχές από 19 χώρες. Οι συμμετέχοντας κλήθηκαν να συνθέσουν στην Πράγα δύο νέα έργα – από τις 27 έως τις 31 Ιουλίου – βασισμένα σε μουσικά θέματα που δόθηκαν από την Επιτροπή του διαγωνισμού. Οπως λέει ο Ορέστης Παπαϊωάννου στο «ΝΣυν», «μας έδωσαν δύο μελωδίες για να τις χρησιμοποιήσουμε ως οδηγό και να γράψουμε τις συνθέσεις μας. Το πρώτο έργο αυστηρού στυλ είχε τίτλο “Prague Canon” και ήταν ένας κανόνας για ορχήστρα εγχόρδων. Ο τίτλος συνδέεται με την ίδια την πόλη, η οποία αποτελούσε πηγή έμπνευσης για πολλούς συνθέτες που την επισκέπτονταν και παρουσίαζαν έργα τους σε ιστορικούς συναυλιακούς χώρους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Συμφωνία Νο 38 του Μότσαρτ, η λεγόμενη Συμφωνία της Πράγας. Κι εγώ λοιπόν ακολούθησα αυτή την παράδοση γράφοντας έναν κανόνα-φόρο τιμής στην Πράγα, η οποία σε μεταφέρει σε μια άλλη εποχή» λέει ο βραβευμένος φοιτητής του ΑΠΘ.
Το δεύτερο έργο του, ελεύθερου στυλ για οκτώ εκτελεστές, ονομάζεται «Conversation with J. Suk» και απέσπασε βραβείο καλύτερης τονικής μουσικής. «Το ονόμασα έτσι επειδή από τα δοσμένα θέματα της Επιτροπής επέλεξα εκείνο του τσέχου συνθέτη Σουκ και κατά κάποιου τρόπο προσπάθησα να του δώσω κάποια προσωπικά μου στοιχεία» λέει ο γεννημένος στην Εδεσσα το 1993 Ορέστης με σπουδές στην τάξη ανώτερων θεωρητικών του Γιάννη Γκουράνη και στην τάξη κλαρινέτου του Δημήτρη Παπαϊωακείμ.
ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ. Σήμερα συνεχίζει τις σπουδές του στο Αριστοτέλειο στην τάξη του καθηγητή του Τμήματος Μουσικών Σπουδών Χρήστου Σαμαρά. «Βρίσκομαι στο τελευταίο έτος και ίσως είναι το πιο απαιτητικό. Πρέπει μέχρι να τελειώσει η χρονιά να έχω αποφασίσει πού θα πάω για να κάνω μεταπτυχιακό στη Σύνθεση. Οι επιλογές που έχω είναι οι ΗΠΑ, η Αγγλία και η Ολλανδία. Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν υπάρχει μεταπτυχιακό για τον συγκεκριμένο τομέα». Το όνειρό του μετά τη σπουδαία διάκριση; «Να μπορώ να ζω από αυτό που αγαπώ να κάνω. Να εργάζομαι πάνω στη σύνθεση. Θα ήθελα πολύ να γράψω μουσική και για το θέατρο και για τον κινηματογράφο αφού είναι και τα δύο είδη τέχνης που αγαπώ πολύ και παρακολουθώ στενά».