Η «Γκάρντιαν» προτείνει Massouras!
Καρτ ποστάλ από την Πομπηία, διά χειρός Alexander Massouras
Το όνομά του φιγουράρει πρώτο στις επιλογές των κριτικών για τις εκθέσεις της εβδομάδας, στην ιστοσελίδα της «Γκάρντιαν»: Alexander Massouras. Η περιέργεια φυσιολογική, όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις που οφείλουμε να ανακαλύψουμε τα ίχνη πίσω από το ελληνοπρεπές όνομα. Το e-mail από την ιστοσελίδα του ήταν αρκετό για να επικοινωνήσουμε με τον 33χρονο ζωγράφο που κατάγεται από την Αμμόχωστο της Κύπρου (όπως μας αποκάλυψε τελικά) και εκθέτει έργα του στην γκαλερί Syson του Νότιγχαμ έως τον Σεπτέμβριο. «Αγόρασα το πρώτο κουτί με μπογιές της προκοπής στα 14 μου» λέει ο Μασούρας που πλέον είναι ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (Σχολή Τεχνών Ράσκιν). Με σπουδές Νομικής και Ιστορίας της Τέχνης στο Κέιμπριτζ, ο Μασούρας εκθέτει έργα του ήδη από το 2007 σε Λονδίνο, Νιούκαστλ, Νέα Υόρκη και Μαϊάμι. Χωρίζοντας την καθημερινότητά του στα δύο, δεν είναι από τους καλλιτέχνες που θα επέλεγαν το στούντιο εις βάρος της βιβλιοθήκης. «Συνδυάζω την ιστορία της τέχνης με την καλλιτεχνική πράξη, επειδή απολαμβάνω και τους δύο κόσμους. Το εργαστήριο και η βιβλιοθήκη μού δίνουν μια ισορροπία: το πρώτο είναι χώρος για ενδοσκόπηση, ενώ στη δεύτερη ανοίγεται ολόκληρο το Σύμπαν μέσω της γνώσης. Δεν μπορώ να φανταστώ τη δουλειά μου αλλιώς».
ΣΑΝ ΚΑΡΤ ΠΟΣΤΑΛ. Οι πίνακές του είναι ένα σχόλιο με άλλα μέσα για την απεικόνιση της μνήμης και την καλλιτεχνική αναπαραγωγή. Μέσα από φιγούρες κολυμβητών που έχουν το κεφάλι στραμμένο προς τον θεατή, μέσα από ανθρώπινες φιγούρες, τα χαρακτηριστικά των οποίων σβήνουν, μέσα από μία επιχρωματισμένη καρτ ποστάλ της Πομπηίας, την οποία ο ζωγράφος παρουσιάζει σαν σύγχρονη. «Το ενδιαφέρον για την αρχαιότητα επανέρχεται κάθε τόσο στους πίνακές μου: η έκθεση στην Artissima του Τορίνο και μία περσινή στο Λονδίνο είχαν ως επίκεντρο την εικόνα των αρχαιοτήτων στον σύγχρονο κόσμο. Δεν είναι ίσως τυχαίο ότι έμεινα για μεγάλο διάστημα κοντά στο Βρετανικό Μουσείο και πέρασα πολλές ώρες στις αίθουσες της αρχαιοελληνικής και ρωμαϊκής τέχνης. Ούτε ότι τώρα μένω κοντά στο Αshmolean Museum της Οξφόρδης, το οποίο διαθέτει μία εξαιρετική κυπριακή συλλογή (αρχαία και μεσαιωνική). Πάντοτε υπάρχουν επιρροές που προκύπτουν από αναπάντεχους δρόμους. Πρόσφατα, για παράδειγμα, συνειδητοποίησα πόσο συνδεδεμένος με την κυπριακή τέχνη είναι ο χαλκός, πάνω στον οποίο δουλεύω νέα έργα μου» (σ.σ.: λεπτομέρεια την οποία υποδείξαμε στον ίδιο, χωρίς διάθεση «σπασίκλα», είναι ότι η αγγλική ονομασία του χαλκού, copper, προκύπτει από τη λατινική cuprum). Σε αντίθεση πάντως με τη γενέτειρά του, την οποία έχει επισκεφθεί το 1998, το 2000 και το 2013, η Ελλάδα είναι ακόμη ένα ταξίδι που έρχεται από το μέλλον.