Η επόμενη μέρα

Την Τρίτη το πρωί, όταν έγινε γνωστό ότι η συμφωνία  έκλεισε – με εξαίρεση ένα – δύο θέματα – οι οικονομικοί παράγοντες της χώρας, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, αγορά, πήραν μιαν ανάσα. Πλέον υπάρχει ελπίδα – κάθε άλλο παρά βεβαιότητα πάντως – να μπει σιγά σιγά το νερό της οικονομίας στο αυλάκι, διαμήνυαν.

Προηγουμένως πρέπει να ξεπεραστούν εμπόδια. Σήμερα κιόλας, κρίσιμο αναμένεται το Eurogroup το οποίο θα αποφασίσει αν η συμφωνία εγκρίνεται ή όχι, ακόμη και αν η χώρα θα πάρει μια κανονική πρώτη δόση, ένα ακόμη δάνειο-γέφυρα όπως εμφανιζόταν έως χθες να προτιμά η Γερμανία ή κάτι ενδιάμεσο. Σε μια θετική ένδειξη, χθες η αρμόδια επιτροπή της φινλανδικής Βουλής ψήφισε τη συμφωνία. Εξάλλου σύμφωνα με χθεσινό τηλεγράφημα του πρακτορείου Reuters, που επικαλείται πηγή ενήμερη του οικονομικού σχεδίου, η Ελλάδα θα πάρει 23 δισ. ευρώ. Θα είναι δηλαδή μια κανονική πρώτη δόση, αλλά μικρότερη από τα τουλάχιστον 25 δισ. ευρώ που ήθελε η κυβέρνηση, για να έχει περιθώριο να εξοφλήσει λίγες ληξιπρόθεσμες οφειλές και να δώσει ανάσα στην πραγματική οικονομία. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, το πακέτο φθάνει συνολικά τα 91,7 δισ. ευρώ, από τα οποία τα 85,5 δισ. ευρώ είναι το δάνειο και τα 6,2 δισ. ευρώ τα προβλεπόμενα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις έως το 2018.

Εκτός από τη Γερμανία, πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων η Ισπανία, η Πορτογαλία αλλά και η Γαλλία έχουν διατυπώσει ερωτήματα σχετικά με το περιεχόμενο μιας συμφωνίας, που είναι γεγονός ότι έκλεισε στα γρήγορα και άφησε κενά όπως το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.

Η συμφωνία σώζει τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες σε αντίθετη περίπτωση θα όδευαν σε διαδικασία bail in με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις καταθέσεις. Δίνει ελπίδες για επιστροφή στην ανάπτυξη αφού περάσουμε βεβαίως ένα δύσκολο δεύτερο εξάμηνο, όπως προέβλεπαν χθες οι οικονομικοί παράγοντες. Ανοίγει τον δρόμο για γρήγορες ιδιωτικοποιήσεις. Οι επιφυλάξεις εξακολουθούν να εντοπίζονται, ωστόσο, στην εφαρμογή του Μνημονίου Νο 3 και οι πολιτικές εξελίξεις υποδαυλίζουν αυτές τις επιφυλάξεις.

Παράλληλα, η συμφωνία σηματοδοτεί επιβράδυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής, που είναι μεν ανάσα αλλά και αποτέλεσμα της ραγδαίας επιδείνωσης των μεγεθών το τελευταίο εξάμηνο.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ. Σε μια παραλλαγή της δημοσιονομικής επιδείνωσης, το δημόσιο χρέος προβλέπεται να διαμορφωθεί στο 201% του ΑΕΠ το 2016, στο 175% του ΑΕΠ το 2020, στο 160% το 2022 και στο 122% το 2030. Οι δανειστές, σύμφωνα με έκθεση που αποκαλύπτει το Reuters, θεωρούν ότι δεν είναι βιώσιμο και ζητούν ρύθμισή του, με επιμήκυνση και περίοδο χάριτος.