Ο ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί αναμφίβολα ξεχωριστή περίπτωση στην ελληνική πολιτική σκηνή: προερχόμενος από ένα κομματικό σχήμα που πάλευε για την είσοδό του στη Βουλή, μετεξελίχθηκε σε κόμμα εξουσίας μέσα σε ελάχιστα χρόνια. 
Ασφαλώς, ήταν η τεράστια οικονομική κρίση που καθόρισε την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι η διαχείριση της κρίσης που βγάζει στην επιφάνεια τις εσωκομματικές διαφορές – οι οποίες ήταν εύκολα διαχειρίσιμες από την ηγεσία στην περίοδο της αντιπολίτευσης. 
Το έκτακτο συνέδριο που αποφασίστηκε για τον Σεπτέμβριο αποτελεί ευκαιρία για όλες τις πλευρές του κυβερνώντος κόμματος να αναδείξουν τα επιχειρήματά τους για το ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης. 
Ομως αντί μιας ζωηρής δημόσιας συζήτησης για τις υπαρκτές διαφορές, η ελληνική κοινωνία γίνεται μάρτυρας της ανάπτυξης προσωπικών στρατηγικών από στελέχη που επιζητούν τα φώτα της δημοσιότητας με κάθε τρόπο. 
Για παράδειγμα, οι καθημερινές συνεντεύξεις του τέως υπουργού Οικονομικών όχι μόνο δεν συμβάλλουν σε έναν σοβαρό εσωκομματικό διάλογο αλλά θέτουν και πρόσθετα εμπόδια στη διαπραγματευτική προσπάθεια της κυβέρνησης και συντηρούν μια άχαρη συζήτηση για υποτιθέμενα κρυφά σχέδια εξόδου από την ευρωζώνη. 
Δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ το πρώτο μεγάλο κόμμα που αντιμετωπίζει εσωκομματικά προβλήματα. Σε κάθε ανάλογη περίπτωση στο παρελθόν, τη λύση έδωσαν οι ψηφοφόροι, οι οποίοι κατέταξαν τον καθένα στη θέση που του άρμοζε. Προφανώς, αυτό θα συμβεί και τώρα – αρκεί στο μεταξύ να μην πληρώσει τον λογαριασμό η χώρα!