[Καλημέρα σας] Οι συνέπειες μιας παλίρροιας

Αν και δεν έχει σημασία να μιλάς για πράγματα που έχουν εγκατασταθεί και δεν υπάρχει περίπτωση να ανατραπούν, κάτι σε κάνει να θέλεις όχι μόνο να ακούγεται η φωνή σου αλλά και να διαμαρτύρεσαι. Γνωρίζω το λιγότερο τριάντα ανθρώπους που ξοδεύουν δυο με τρεις ώρες κάθε πρωί προκειμένου να διαβάσουν στο Διαδίκτυο όσα έγραψαν το προηγούμενο βράδυ ή μέσα στη νύχτα φίλοι τους ή γνωστοί τους. Υπολογίζοντας πως αφού έχουν γίνει «φίλοι» με πεντακόσιους ή και χίλιους συχνά ανθρώπους, κάποιοι θα έχουν φιλοτιμηθεί να τους αναφέρουν ή θα έχουν δηλώσει με συγκεκριμένα ονόματα την εκτίμησή τους για όσους έτυχε να συμφωνήσουν μαζί τους και με ένα like τους το έχουν δηλώσει απερίφραστα. Τραγέλαφος αν σκεφτεί κανείς πως χιλιάδες άνθρωποι – εκατομμύρια ίσως; – διψασμένοι για δημοσιότητα, αφού είναι η ύπαρξή τους μόνο που τους ενδιαφέρει στο Διαδίκτυο, το μετέρχονται δήθεν ως ένα μέσον που τους απασχολεί γιατί προωθεί την πλουραλιστική και ελεύθερη διακίνηση ειδήσεων και ιδεών. Δεν έχετε παρά να προσέξετε την έπαρση που τους διακατέχει, όταν συμβεί κάποιος να τους πει πως διατρέχοντας το ιδιόκτητό τους facebook έπεσε πάνω σε μια κουβέντα τους (αναμάσημα ή πομφόλυγα συνήθως). Σε συνδυασμό μάλιστα με μια απαξιωτική έκφραση για ό,τι έτυχε να γραφεί σε εφημερίδα. Εστω και αν υποθετικός παραμένει για τους ίδιους – αφού συνήθως περιορίζεται σε μερικές δεκάδες – ο μεγάλος αριθμός των αναγνωστών, ενώ για τον συνεργάτη μιας εφημερίδας μπορεί να ανέρχεται εξακριβωμένα σε χιλιάδες. Εχει τόσο δαιμονοποιηθεί το Διαδίκτυο ως μέσον επικοινωνίας ώστε να ικανοποιεί το σύνδρομο δημοσιότητας ακόμη και των ανωνυμογράφων – υβριστές και συκοφάντες στην πλειοψηφία τους -, αφού μπορούν να επιχαίρουν ως δημόσια πρόσωπα την ώρα που άγνωστη παραμένει η ταυτότητά τους· φτάνει που υπάρχει ένα βήμα, έστω κι αν είναι αναγνωρίσιμο μόνο από τους ίδιους. Μια διαστροφή φαίνεται να σέρνεται μέσα στο κοινωνικό σώμα με ορατές τις συνέπειες κυρίως σε ανθρώπους που αποφαίνονται γενικότερα αξιωματικά, δηλώνοντας ταυτόχρονα άγνοια σε σχέση με τις βαθύτερες διεργασίες στα πολιτικά κυρίως ζητήματα.