Η Κομισιόν, νέος στόχος του Σόιμπλε
Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (αριστερά) με τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ σε παλαιότερη συνάντησή τους. Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών δεν κρύβει την πρόθεσή του να παρέμβει στις δικαιοδοσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η οποία φαίνεται να αποκτά όλο και μεγαλύτερο πολιτικό κύρος
Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε βρίσκεται σε διακοπές, δεν σταματά όμως να ασχολείται με τις ισορροπίες στα θεσμικά όργανα της Ευρώπης και να προσπαθεί να τις αλλάξει.
Ο 72χρονος πολιτικός μπορεί να ξεκουράζεται σε νησί της Βόρειας Θάλασσας, αλλά σε άρθρο που δημοσιεύθηκε χθες στην εφημερίδα «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ» φέρεται ότι επιθυμεί να εξισορροπηθεί ο πολιτικός ρόλος της Κομισιόν με τις ρυθμιστικές εξουσίες της. Δείχνει έτσι τις ανησυχίες που υπάρχουν στο Βερολίνο για την ουδετερότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την ώρα που αυξάνεται η πολιτική της επιρροή.
Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών έκανε χθες γνωστό ότι ο Σόιμπλε είχε διατυπώσει τη συγκεκριμένα ιδέα σε συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της ΕΕ πριν από δύο εβδομάδες στις Βρυξέλλες. «Ο υπουργός αναφέρθηκε στον ρόλο των θεσμών. Συνολικά, αυτό που είναι σημαντικό εδώ είναι η Κομισιόν να διατηρήσει τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στην πολιτική της λειτουργία και στον ρόλο της ως θεματοφύλακα των συνθηκών» πρόσθεσε. Μεταξύ των θεμάτων που τέθηκαν ήταν η ικανότητα της Κομισιόν να εφαρμόσει με ουδετερότητα τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας της ΕΕ, κάτι που προκαλεί διαρκώς ανησυχία στη Γερμανία, η οποία κατηγορεί τις Βρυξέλλες ότι είναι επιεικείς με χώρες που καταγράφουν συστηματικά υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα. Ωστόσο, η εκπρόσωπος αρνήθηκε ότι ο Σόιμπλε επιδιώκει να αποδυναμώσει την Κομισιόν, αφαιρώντας της κάποιες από τις βασικές εξουσίες σε θέματα αντιμονοπωλιακής πολιτικής και ελεύθερης αγοράς, όπως ανέφερε το δημοσίευμα της «ΦΑΤ».
Η εφημερίδα σημειώνει ότι ο Σόιμπλε είχε προτείνει να μεταφερθούν σε πολιτικά ανεξάρτητες Αρχές οι αρμοδιότητες για τη ρύθμιση των θεμάτων ανταγωνισμού – που αφορούν τον έλεγχο των συγχωνεύσεων, την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης στην αγορά, τα καρτέλ και την παροχή κρατικής βοήθειας – καθώς και για την τήρηση των κανόνων της ενιαίας αγοράς της ΕΕ. Το δημοσίευμα ανέφερε ακόμη ότι ο ολλανδός υπουργός Οικονομικών Γερούν Ντεϊσελμπλούμ προτίθεται να αναγάγει το ζήτημα σε κεντρικό θέμα όταν η Ολλανδία αναλάβει την προεδρία της ΕΕ, το πρώτο εξάμηνο του 2016.
Ο Σόιμπλε ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να δρα ως θεματοφύλακας των ευρωπαϊκών συνθηκών και παράλληλα να αποκτά ολοένα και μεγαλύτερο πολιτικό ρόλο ως μια ευρωπαϊκή κυβέρνηση. Μετά τις ευρωεκλογές του 2014, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ δήλωσε ότι αυτός και οι συνάδελφοί του αποτελούν μια«πολιτική Κομισιόν» και προς αυτή την κατεύθυνση ανέλαβε μία σειρά πρωτοβουλιών. Ακόμα και στην ελληνική κρίση ο Γιούνκερ δεν επιθυμούσε η Κομισιόν να εμφανίζεται ως μέρος της τρόικας των πιστωτών, η οποία ελέγχει την εφαρμογή από την Αθήνα των συμφωνημένων μεταρρυθμίσεων και διαπραγματεύεται τις τεχνικές λεπτομέρειες για το νέο πρόγραμμα βοήθειας. Κυρίως ο πρόεδρος της Κομισιόν φρόντισε να συζητήσει απευθείας με τον έλληνα Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και επισήμανε ότι θα πρέπει να υπάρξει μια «πολιτική» συμφωνία για την παροχή νέας βοήθειας στην Ελλάδα και για απομείωση του ελληνικού χρέους.
Η εκπρόσωπος της Κομισιόν Μίνα Αντρέεβα υποβάθμισε το δημοσίευμα λέγοντας ότι η Επιτροπή δεν σχολιάζει τον «απόηχο φημών» και επισήμανε ότι ο ρόλος της Κομισιόν βάσει της συνθήκης της ΕΕ υπερβαίνει κατά πολύ το δικαίωμα να εισάγει και να θέτει σε ισχύ νόμους καθώς είναι επιφορτισμένη με την προώθηση των γενικότερων συμφερόντων της Ευρώπης. Η γερμανίδα εκπρόσωπος πρόσθεσε ότι οι υπουργοί Οικονομικών θα επανεξετάσουν το θέμα στο Λουξεμβούργο στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου.
Αλλαγή στις ευρωπαϊκές συνθήκες
Ο Σόιμπλε φαίνεται ότι επιθυμεί να συμπεριλάβει την ιδέα του για τον περιορισμό των εξουσιών της Κομισιόν στις συζητήσεις για τη μεταρρύθμιση στην ΕΕ, που αναμένεται να ξεκινήσει λόγω του δημοψηφίσματος το οποίο σχεδιάζεται να διεξαχθεί στη Βρετανία σχετικά με την παραμονή ή όχι της χώρας στην Ενωση. Και οι δύο προτάσεις απαιτούν αλλαγή στις ευρωπαϊκές συνθήκες.