Φόβοι ότι υπάρχουν παγίδες στην όχθη της συναίνεσης

Δευτέρα, 13 Ιουλίου: «Ο Αλέξης Τσίπρας τήρησε την τελευταία του υπόσχεση σε πείσμα όλων αυτών που ήθελαν να επιστρέψουμε στη δραχμή». Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που είπε ο Σταύρος Θεοδωράκης μόλις φάνηκε λευκός καπνός από τις Βρυξέλλες. Πέμπτη, 16 Ιουλίου: «Δεν κάνουν έτσι οι ηγέτες, φίλε Αλέξη. Δεν κάνουν έτσι οι Ελληνες». Με αυτά τα λόγια τελείωνε ποστ του επικεφαλής του Ποταμιού στο facebook, με το οποίο επέπληττε τον Πρωθυπουργό γιατί «δεν ένιωσε την ανάγκη να πει ούτε ένα ευχαριστώ στους βουλευτές της αντιπολίτευσης που τον στήριξαν». Ο Θεοδωράκης μοιάζει πια αμφίθυμος απέναντι στον Τσίπρα. Κι η σχέση τους έχει πλέον απότομες διακυμάνσεις. Γιατί όμως;

Για τους ανθρώπους από το περιβάλλον του αυτή η αλλαγή στη στάση τού αρχηγού τους – ο οποίος μετεκλογικά φρόντιζε διακριτικά να διαχωρίζει τον Τσίπρα από τον ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας για τον πρώτο κυρίως καλά λόγια να πει ενώ για τον δεύτερο βασικά σκληρή κριτική να ασκήσει, με τελευταίο κρούσμα το σχόλιο περί δραχμοσυμμορίας στο ιταλικό κανάλι RAI – συνέβη σταδιακά. Κι η αφορμή για να εκδηλωθεί δημοσίως υπήρξε το διάγγελμα για το δημοψήφισμα.

Πριν όμως από αυτό – αλλά και μετά – ο «Σταύρος» περνούσε συχνότερα από οποιονδήποτε άλλο πολιτικό αρχηγό το κατώφλι του Μαξίμου. Οι δε στενοί του συνεργάτες, εδώ και καιρό, άφηναν να διαρρέουν οι δίαυλοι επικοινωνίας που εκείνος έχει με τον Πρωθυπουργό. Πιο πρόσφατο παράδειγμα, το απόγευμα της Τετάρτης. Οι δημοσιογράφοι ενημερώθηκαν για την τηλεφωνική συνομιλία στην οποία ο Τσίπρας, μετά τη συνεδρίαση της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, του επανέλαβε, λέει, αυτά που είχαν ήδη διαρρεύσει από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, που ειπώθηκαν πίσω από τις κλειστές πόρτες της Γερουσίας, πως δηλαδή η ψήφος των συριζαίων έχει τη μορφή ψήφου εμπιστοσύνης.

ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ. Η «σχέση» – και η χημεία – των δύο ανδρών προβαλλόταν σε τέτοιο βαθμό, που αρκετοί μέσα στο κόμμα εξέφραζαν τις επιφυλάξεις τους. Κύριο σημείο αυτών; Το Ποτάμι φαινόταν όχι απλά διαθέσιμο να στηρίξει τον Τσίπρα, έμοιαζε να επιζητά τη συμμετοχή του σε ένα κυβερνητικό σχήμα. Αυτό, έλεγαν οι διαφωνούντες με τη θεοδωρακική προσέγγιση, «έχει για εμάς πολιτικό κόστος».

Παρά όμως τις σκληρές επιθέσεις με στόχο τον ίδιο τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ που εξαπέλυσε μέχρι και την Κυριακή του δημοψηφίσματος, τη Δευτέρα ο Θεοδωράκης φέρεται να βοήθησε στην αίθουσα του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών να πειστούν οι άλλοι δύο του λεγόμενου φιλευρωπαϊκού τόξου, Μεϊμαράκης και Γεννηματά, στη σύνταξη κοινού ανακοινωθέντος.

Οταν όμως βγήκε από το Προεδρικό, πρώτος από τους τρεις, επανέλαβε αρκετές φορές ότι «η κυβέρνηση φέρει την ευθύνη για τις διαπραγματεύσεις». Στο Ποτάμι είχαν καταλήξει από το προηγούμενο βράδυ ότι με το Συμβούλιο ο Πρωθυπουργός προσπαθούσε να καταστήσει και τα κόμματα της αντιπολίτευσης συνυπεύθυνα σε ό,τι κι αν συνέβαινε με τους εταίρους. Εξέλιξη που φυσικά δεν τους ικανοποιούσε.

Κι ύστερα ήρθαν οι ψηφοφορίες, πρώτα για να εξουσιοδοτηθεί η κυβέρνηση να διαπραγματευτεί κι έπειτα για τα προαπαιτούμενα. Υστερα από αυτές, στη Σεβαστουπόλεως είχαν βεβαιωθεί πως η πρωθυπουργική στρατηγική ήταν να κρατά σε ομηρεία την αντιπολίτευση, λέει σημαίνον στέλεχος του κόμματος. Και ίσως για πρώτη φορά οι επικριτές του εντός Ποταμιού ένιωθαν ότι ο Θεοδωράκης συμμεριζόταν τους προβληματισμούς τους «πολύ περισσότερο απ’ ό,τι παλιά». Φαινόταν, κατά τη γνώμη τους, ειλικρινά καχύποπτος απέναντι στον Πρωθυπουργό. Εξού κι η ατάκα από βήματος βουλευτηρίου «για να αλλάξουμε τον κόσμο, κ. Τσίπρα, πρέπει πρώτα να το πιστέψουμε. Και πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς».

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ. Οσοι μιλούν μαζί του υποστηρίζουν ότι νιώθει πως είναι δύσκολο πια να προβλέψει κανείς τα επόμενα βήματα του Τσίπρα. Ο Θεοδωράκης και οι συν αυτώ φαίνεται να νιώθουν εγκλωβισμένοι. Από τη μια το αφήγημα περί πραξικοπήματος κι από την άλλη το αφήγημα ότι θέλουν να μπουν στην κυβέρνηση. Κοινώς, νιώθουν πως ό,τι και να κάνουν θα θεωρηθεί λάθος.