ΜΟΛΥΒΕΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
Η προτελευταία έκθεση του ΔΝΤ αξιοποιήθηκε από τον Πρωθυπουργό κατά την προεκλογική περίοδο του δημοψηφίσματος για να αβαντάρει το Οχι. Ο πειρασμός ήταν μεγάλος καθώς το Ταμείο επαναλάμβανε ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο.

Η προτελευταία έκθεση του ΔΝΤ αξιοποιήθηκε από τον Πρωθυπουργό κατά την προεκλογική περίοδο του δημοψηφίσματος για να αβαντάρει το Οχι. Ο πειρασμός ήταν μεγάλος καθώς το Ταμείο επαναλάμβανε ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο.
Περιέργως, η κυβέρνηση σιωπά για την τελευταία έκθεση του ΔΝΤ. Σε αυτήν καταγράφεται η βλάβη την οποία υπέστη η ελληνική οικονομία λόγω του δημοψηφίσματος αλλά και του κλεισίματος των τραπεζών. Ακόμη χειρότερα: το Ταμείο αναφέρει ότι, μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, το ελληνικό χρέος θα φτάσει το 200% του ΑΕΠ, από 178% που είναι σήμερα. Πρόκειται για ποσό της τάξεως των 60 δισ. ευρώ. Είναι ο λογαριασμός που άφησε ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος είχε την έμπνευση να απειλήσει με Grexit την εβδομάδα του δημοψηφίσματος.
Μόνο που ο λογαριασμός δεν εξαντλείται εκεί: οι όροι του νέου Μνημονίου είναι δυσμενέστεροι λόγω και της διαχείρισης από τις 25 Ιανουαρίου 2015 – διαχείριση που ξεχείλωσε το δημοσιονομικό κενό. Η κυβέρνηση οφείλει να δώσει εξηγήσεις για τη ζημιά που θα φορτωθεί, στις πλάτες των ελλήνων φορολογουμένων.
Πάνω από όλα αυτά όμως πλανάται μια θλιβερή αναδρομική διαπίστωση. Το 2010 η Ελλάδα υποχρεώθηκε να μπει σε Μνημόνιο ώστε να μην πάει το χρέος στο 200% του ΑΕΠ. Εκτοτε πέρασαν πέντε μολυβένια χρόνια. Η κοινωνία είναι φτωχοποιημένη, η οικονομία χρεοκοπημένη, το πολιτικό σύστημα ξεχαρβαλωμένο, ο λαός διχασμένος, αλλά η χώρα βρίσκεται στην ίδια ακριβώς τροχιά δημοσιονομικής καταστροφής.
Το ότι βρισκόμαστε στο ίδιο τραγικό σημείο σημαίνει ότι δεν υπάρχει περιθώριο να γίνουν τα ίδια λάθη. Αλλά και ότι πρέπει να περιθωριοποιηθούν οι ακραίοι.













