«Στο άσπρο παλτουδάκι της το κίτρινο αστέρι»

«Σαλονίκη, Μάρτης του ’43/ Καταραμένο πρωινό!/ Παράλληλα βαδίζω με την πομπή των ζωντανών νεκρών/ από του Βαρώνου Χιρς ως το σταθμό». Οι στίχοι αυτοί, με αναφορές πιθανότατα στον ανυπέρβλητο Πάουλ Τσέλαν, προέρχονται από το ποίημα της Χριστιάννας Λούπα «Ζερμαίν!», το οποίο απέσπασε το πρώτο βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης (στην ελληνική γλώσσα) με θέμα το Ολοκαύτωμα των ελλήνων Εβραίων.

Ακούστηκαν μάλιστα στο πλαίσιο της εκδήλωσης που διοργάνωσε πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης στην Παιανία μαζί με τα υπόλοιπα ποιήματα που κέρδισαν το δεύτερο και τρίτο βραβείο αντίστοιχα: τις «Κομμένες ζωές» της Ιωάννας Μπουρνιά («Φωνές στριμωγμένες σε πετούν απ’ το σπίτι/ Μπερδεύονται στα πόδια σου/ σε μπερδεύουν/ Αυτές σαρώνεις μάνα;») και «Το δικό της άστρο» της Αγγελικής Σιδηρά («Ηταν μονάχα πέντε/ Οταν καρφίτσωσαν στο άσπρο παλτουδάκι της/ το κίτρινο αστέρι/ καμάρωνε τόσο πολύ/ Νόμιζε πως για κάποιο λόγο την επιβραβεύανε»).

Διακρίσεις στον διαγωνισμό υπήρξαν και για μαθητές που θέλησαν να πάρουν το βάπτισμα του πυρός σε ένα πεδίο τόσο απαιτητικό. Το πρώτο βραβείο απέσπασε ο Απόστολος Ρούσσης (από το Λύκειο Κωστέα – Γείτονα) για το έργο του «Μολών λαβέ», το δεύτερο η Γιώτα Σκλαβούνου (Λύκειο Αμαρουσίου) για το έργο της «Δεν προλαβαίνουμε» και το τρίτο η Αντζελα Σαλίου (Λύκειο Ταύρου) για το έργο της «Ρόζα» («στη μνήμη της Ρόζα Μόνκα»). Επίσης απονεμήθηκαν έπαινοι στους Στέλλα Αλεξοπούλου (Φάληρο), Αικατερίνη Αντωνίου (Λαμία), Μαρία Αράπκουλε (Λάρισα), Ευαγγελία  Εξακουστίδου (Αθήνα), Λεβή Μπενουζίλιο, Γεωργία Μακρογιώργου, Στέλλα Μητσώνη (και οι τρεις από Θεσσαλονίκη), Αννα Μετσάνη (Λάρισα), Μίνα Μπουλέκου (Καπανδρίτι), Παναγιώτα Παρασκευοπούλου (Βούλα), Αγγελική Παριάρου (Εύδηλος – Ικαρία) και Μαίρη Υπερείδου – Χατζή (Μόντρεαλ – Καναδάς). Στην εκδήλωση, εξάλλου, όπου παραβρέθηκαν 40 ακαδημαϊκοί από πανεπιστημιακά και ερευνητικά κέντρα της Πενσιλβάνια των ΗΠΑ, παρουσιάστηκε αυθεντικό έντυπο, έγγραφα και φωτογραφικό υλικό αρχείου  – αφιέρωμα στον συγγραφέα της «Ιστορίας ενός αιχμαλώτου» Στρατή Δούκα (1895-1983) και στον ελληνοεβραίο ζωγράφο Ιούλιο Καΐμη (1897-1982).