Το κόμμα της δραχμής
Ο Γιάνης Βαρουφάκης συνεχίζει να ανάβει φωτιές με συνεντεύξεις ή τιτιβίσματα. Χθες, δήλωσε ότι σκεφτόταν εξαρχής το Grexit και την έκδοση παράλληλου νομίσματος
3 λεπτά
Η φύση απεχθάνεται τα κενά. Ο κανόνας του πολιτικού οπορτουνισμού λέει ότι από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας συνθηκολογεί σε ένα Μνημόνιο, κάποιος θα πρέπει να αναπληρώσει το κενό του αντιμνημονιακού ανένδοτου. Μόνο που πλέον τα ψέματα τελείωσαν. Η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού που έρχεται μαζί με τη συμφωνία έχει καταγράψει ήδη επισήμως την απειλή ενός Grexit και το Οχι του 61% στο δημοψήφισμα, μέρος του οποίου φλερτάρει με τη δραχμή. Το αντιμνημόνιο πέθανε, ζήτω το μέτωπο της δραχμής;
Δεν θα αποτελούσε και τόσο μεγάλη πρωτοτυπία εκπορευόμενη από στελέχη του κυβερνώντος κόμματος. Εξάλλου, συστηματικά από την εποχή που βρίσκονταν στην αντιπολίτευση, αλλά ακόμη και ως κυβέρνηση πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ απαντούσαν μόνο με υπεκφυγές στο ερώτημα «ευρώ πάση θυσία;».
Το ότι απάντησε ο Πρωθυπουργός δεν σημαίνει πως το κόμμα θα ακολουθήσει. Φέρνοντας μια συμφωνία κόντρα στο κόμμα του και στον αντιμνημονιακό μύθο που το εξέθρεψε, ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να προκαλέσει ανάλογη πολιτική κοσμογονία με αυτήν που προκάλεσε η μνημονιακή στροφή του Αντώνη Σαμαρά και η είσοδός του στην κυβέρνηση Παπαδήμου τον Νοέμβριο του 2011 ύστερα από ενάμιση χρόνο αντιμνημονιακής υστερίας της ΝΔ.
Η διαφορά είναι ότι όσοι στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Χρυσή Αυγή επιδιώκουν την επιστροφή στη δραχμή μπορούν κάλλιστα να καπηλευτούν ως δικό τους το Οχι στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, ενώ η κοινωνία έχει κουραστεί από πέντε χρόνια Μνημονίων. Εξάλλου, αυτή έφερε στην εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ του 5% και έβαλε στη Βουλή τη Χρυσή Αυγή. Ηδη, περίπου το 30% της ελληνικής κοινωνίας θα προτιμούσε τη δραχμή έναντι του ευρώ. Ή, μάλλον, των θυσιών που συνεπάγεται η παραμονή στο κλαμπ της ευρωζώνης.
Χρυσόσκονη αξιοπρέπειας. Ομολογουμένως, ακόμη μία προσφορά του Γιάνη Βαρουφάκη στη λαϊκή κουλτούρα, εκτός από τα εμπριμέ πουκάμισα, ήταν η χρυσόσκονη αξιοπρέπειας και εθνικής υπερηφάνειας με την οποία πασπάλισε το περίφημο Plan B. Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε, αλλά φώναζε από μακριά «δραχμή». Ο Γιάνης εξάλλου το υπενθύμισε πάλι σε μία συνέντευξη που παραχώρησε χθες, φροντίζοντας να κάνει ακόμα πιο δύσκολη τη ζωή του Τσίπρα που τον ανέδειξε. Ο Βαρουφάκης δήλωσε ότι σκεφτόταν εξαρχής το Grexit και την έκδοση παράλληλου νομίσματος.
Οχι ότι δεν υπήρχε ήδη πρόσφορο έδαφος στον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως στην Αριστερή Πλατφόρμα. Αλλά, τουλάχιστον, αυτοί ήταν πιο ειλικρινείς ως προς το όραμά τους για ρήξη και φρόντιζαν να το υπενθυμίζουν. Αλλοτε με τα κομμουνιστικά μανιφέστα του Iskra και άλλοτε, όπως την περασμένη Παρασκευή, με το κείμενο που υπέγραφαν. Επί της ουσίας οι της Πλατφόρμας έψεγαν εαυτούς και το κόμμα επειδή δεν είχαν έτοιμο σχέδιο για επιστροφή στη δραχμή.
Δεδομένου ότι έχουν προϊδεάσει ήδη για τις προθέσεις τους και αναμένεται να τις καταστήσουν σαφείς καταψηφίζοντας τα προαπαιτούμενα για την έναρξη διαπραγμάτευσης με τους Ευρωπαίους, ο πειρασμός στο μέλλον να μετατρέψουν τη φράξιά τους σε χωριστή ομάδα, ίσως και κόμμα, είναι μεγάλος. Η ειρωνεία είναι ότι κάπου εδώ οι φιλοδοξίες του Βαρουφάκη και του Λαφαζάνη συναντιούνται. Γιατί όχι; Αν ο Γιάνης όπως και πολλοί συριζαίοι χώρεσαν στην πλατεία των Αγανακτισμένων μαζί με τους χρυσαυγίτες, γιατί να μη ζήσουν τώρα τον νέο τους μύθο;














