Το αγκάθι των ιδιωτικοποιήσεων

Το παλαιό σχέδιο μεταφοράς περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδας αξίας 50 δισ. ευρώ σε εταιρεία συμμετοχών (holding) με έδρα το Λουξεμβούργο, όπου τον τελευταίο λόγο θα έχουν μάνατζερ υπό την εποπτεία των δανειστών, βάζει ξανά στο τραπέζι το Eurogrοup.

Αυτό είναι και ένα από τα βασικά αγκάθια στη διαπραγμάτευση μεταξύ της ελληνικής πλευράς και των δανειστών και αποτέλεσε έναν από τους λόγους για τους οποίους δεν εκδόθηκε ποτέ κοινό ανακοινωθέν από τους 19 υπουργούς Οικονομικών.

Διαβάζοντας το σημείωμα που έθεσε ο Γερούν Ντεϊσελμπλούμ υπόψη των ηγετών της ευρωζώνης στην Σύνοδο Κορυφής, η ελληνική κυβέρνηση καλείται να αλλάξει άρδην το σημερινό μοντέλο του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων.

Στην πιο light εκδοχή της πρότασης του Eurogrup, η ελληνική πλευρά καλείται να προσκαλέσει έναν ανεξάρτητο εκτιμητή για να προσδιορίσει εκ του μηδενός την αξία όλων των προς πώληση περιουσιακών στοιχείων (σσ: τα 80.000 ακίνητα του Δημοσίου, τις κρατικές επιχειρήσεις όπως ΟΛΠ, ΟΛΘ, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ) και παράλληλα να ανεξαρτητοποιήσει πλήρως το ΤΑΙΠΕΔ με τη συμβολή της Κομισιόν. Με άλλα λόγια, η ηγεσία του ΤΑΙΠΕΔ θα πρέπει να αποφασίζει χωρίς να εκτελεί εντολές της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας, αλλά να λειτουργεί εντελώς ανεξάρτητη – ένα μοντέλο παρόμοιο με εκείνο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων.

Η σκληρή εκδοχή. Στη δεύτερη και πιο σκληρή εκδοχή του εγγράφου, εφόσον οι ελληνικές Αρχές δεν δεχτούν την πρώτη λύση, περιουσιακά στοιχεία αξίας 50 δισ. ευρώ θα μεταφερθούν σε ανεξάρτητο ταμείο του εξωτερικού όπως το Ινστιτούτο για την Ανάπτυξη στο Λουξεμβούργο (Institute for Growth) με στόχο την εν καιρώ ιδιωτικοποίησή τους και τη σταδιακή αποπληρωμή του χρέους. Αφού η έδρα της εταιρείας θα βρίσκεται στο Λουξεμβούργο, θα λειτουργεί και υπό την εκεί νομοθεσία.

Ενα τέτοιο fund θα το διαχειρίζονται οι ελληνικές Αρχές αλλά υπό την εποπτεία των ευρωπαϊκών θεσμών.