Φτιάχνουν οι Ελληνες κυκλώματα κι ιστορία οι παρέες
Με τέτοια ομίχλη πού να δεις αστέρια;
1 λεπτό
Στίχοι του Διονύση Σαββόπουλου από το τραγούδι «Ας κρατήσουν οι χοροί».
Και είναι αλήθεια, όπου δεν υπάρχουν παρέες δεν υπάρχει Ιστορία. Ομάδες που ξεχώρισαν, ομάδες που ακόμα μιλούν γι’ αυτές με δέος, είχαν έναν κοινό παρονομαστή: ήταν μια παρέα. Να θυμηθούμε την Εθνική Βραζιλίας του Πελέ και του Κάρλος Αλμπέρτο, να θυμηθούμε τον Αγιαξ της δεκαετίας του ’70, την ελληνική εθνική ομάδα μπάσκετ του ’87, την ελληνική εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του 2004. Κι αν οι παρέες λειτουργούσαν σαν γροθιά στα δύσκολα και ανέβαιναν σε κορυφές, πίσω τους υπήρχε πάντα ο ηγέτης. Ο Πελέ, ο Κρόιφ, ο Γκάλης, ο Ρεχάγκελ. Οι νύχτες που ζούμε στην Ελλάδα είναι και άναστρες. Λείπουν και οι «παρέες» και οι ηγέτες. Και τα κυκλώματα περισσεύουν.












