«Στη Γαλλία μας ρωτούσαν για το δημοψήφισμα»

^«Στηρίζουν την Ελλάδα και αγωνιούν για τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας. Μας ρωτούσαν συνεχώς στις συναυλίες για να μάθουν τι συμβαίνει στη χώρα μας». Ο Λύσανδρος Φαληρέας – το δεύτερο μισό του δημοφιλούς συγκροτήματος μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Ορέστη – μεταφέρει την εικόνα από τη Γαλλία, όπου πριν από λίγες μέρες ολοκλήρωσαν μια μίνι περιοδεία (με εμφανίσεις στο Divan du Monde του Παρισιού, το Φεστιβάλ Foin de la Rue Saint-Denis de Gastines, Amilly, Fete de L’ Europe). Συναυλίες που είχαν από καιρό προγραμματιστεί και φυσικά τους κράτησαν μακριά από το δημοψήφισμα.

Ομως το πολιτικό θερμόμετρο ακολουθεί τους καλλιτέχνες εντός και εκτός συνόρων. Το ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος επικαλείται την άποψη του πατέρα του Γρηγόρη Φαληρέα, ο οποίος έζησε – μαζί με τον αδελφό του, τον παρεμβατικό Τάσο Φαληρέα – σε μια εποχή που όλα ορίζονταν κάτω από άλλους κανόνες τόσο στη δισκογραφία όσο και στο μουσικό σκηνικό: «Αξιολογεί την τέχνη κάτω από ένα κοινωνικό πρίσμα, όχι απαραίτητα ταξικό. Και διακρίνει πολιτική τοποθέτηση ακόμη και αν δεν εντοπίζεται με άμεσο τρόπο στη δημιουργία του ή στον τρόπο της έκφρασής του». Πώς εκφράζουν όμως τη δική τους αγωνία γι’ αυτά που συμβαίνουν γύρω τους, όταν τα τραγούδια τους – και ιδιαίτερα οι ζωντανές εμφανίσεις – διακρίνονται από την εξωστρέφεια; «Δεν μπορείς να ξεφύγεις απ’ ό,τι συμβαίνει γύρω σου και σίγουρα δεν μπορείς να είσαι εκτός τόπου και χρόνου. Αυτό που κάνουμε μέσα από τα λάιβ μας κυρίως είναι να προσπαθούμε να κάνουμε τον κόσμο να δραπετεύσει. Δεν έχουμε στίχους με πολιτικό έρεισμα. Προσπαθούμε να φέρουμε τους ανθρώπους κοντά και όχι να τους χωρίσουμε».

Τους ίδιους τους χωρίζει απόσταση από την κατηγορία ότι απλώς «ξαναπαίζουν» πάνω σε έτοιμους ήχους. «Διασκευή δεν είναι βάζω ένα μπιτ κάτω από το κομμάτι και το δίνω στον κόσμο. Για να φτάσεις σε αυτό που θες μπορεί να ταλαιπωρηθείς πολύ. Από την άλλη, υπάρχουν τραγούδια που απλώς δεν μπορείς να τα πειράξεις γιατί δεν έχεις τίποτα να προσθέσεις. Τον Καζαντζίδη – ύστερα από πολλές προσπάθειες – δεν μπορούσαμε να τον πειράξουμε γιατί χαλούσαμε το τραγούδι».

ΜΟΥΣΙΚΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ. «Τα πάντα αλλάζουν εύκολα και όλα μπορούν να ανατραπούν σε ελάχιστο χρόνο». Η κουβέντα αυτή του Γρηγόρη Φαληρέα έγινε το αγαπημένο τους αξίωμα, όπως λέει ο Λύσανδρος, η επιτυχία των ρεμίξ μπορεί να είναι πρόσκαιρη. Η πορεία τους, από το 2005, όταν άρχισαν να ακούγονται οι διασκευές τους μέχρι το τρίτο CD τους «Imam Baildi ΙΙΙ», το οποίο περιλαμβάνει για πρώτη φορά και δικές τους συνθέσεις μαζί με βαλκανικά πνευστά και χιπ – χοπ, άλλα μαρτυρεί. Το συγκρότημα, εκτός από την εγχώρια αναγνώριση αρκετά χρόνια, έχει έντονη παρουσία στα μουσικά φεστιβάλ της Ευρώπης. «Είναι σίγουρα διασκεδαστικό να παίζεις μπροστά σε ένα κοινό όπου το  μόνο στοιχείο επικοινωνίας είναι η μουσική. Το κοινό έξω είναι σίγουρα πιο πρόθυμο και εκδηλωτικό – και ας υπάρχει το εμπόδιο της γλώσσας». Στην Ελλάδα επιμένει ότι έχει περισσότερο βάρος ο στίχος σε σχέση με άλλες μουσικές κουλτούρες. «Αυτό δεν είναι ούτε καλό ούτε καλό. Στη μουσική δεν πρέπει να υπάρχει ηθική κρίση. Πρέπει να περνάς καλά χωρίς ενοχές».

INFO
Τεχνόπολις, απόψε στις 21.00. Τη συναυλία ανοίγει η Κατερίνα Πολέμη. Προπώληση: 10 ευρώ, ταμείο 12