[Πίσω από τη βιτρίνα] Για ποιους αγωνίζεται η κυβέρνηση;

Το σκηνικό ήταν ιδανικό για τα δελτία των 8. Ο Αλέκος Φλαμπουράρης υποδεχόταν αντιπροσωπεία των συνταξιούχων στην είσοδο του Μεγάρου Μαξίμου με τις κάμερες ανοικτές να καταγράφουν τη συνομιλία τους κάτω στο πεζοδρόμιο. «Σώσαμε τις επικουρικές συντάξεις ύστερα από μάχη. Ο αγώνας που κάνουμε είναι κυρίως για εσάς, τους ανέργους και τους νέους» είπε ο υπουργός Επικρατείας. Το πολιτικό μήνυμα ήταν σαφές: στο σκληρό πακέτο μέτρων δεν υπάρχει ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, δεν υπάρχουν περικοπές στις συντάξεις.

Επειτα από πέντε μήνες διαβουλεύσεων η κυβέρνηση βρέθηκε να διαπραγματεύεται μια πολύ σκληρή λίστα γεμάτη φορολογικά και δημοσιονομικά μέτρα. Και διαμορφώνει ένα μείγμα οικονομικής πολιτικής που πιθανότατα θα επιδεινώσει την ύφεση αφού επιβάλλει νέους, υψηλούς φόρους σε νοικοκυριά κι επιχειρήσεις, ενώ αυξάνει και τις ασφαλιστικές εισφορές. Ολα αυτά για να μπορέσει ο Αλέξης Τσίπρας να υπερασπιστεί πολιτικά μια συμφωνία που δεν θα περιλαμβάνει ονομαστικές μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις – αν και όλοι καταλαβαίνουν ότι το πριόνισμα θα προκληθεί από τις εισφορές και τους φόρους. Αυτό ψέλλισαν κι οι συνταξιούχοι στον Φλαμπουράρη, που τους υποσχέθηκε ότι η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να καταβάλει τα Χριστούγεννα τη 13η σύνταξη.

Η κυβέρνηση προσπάθησε να προστατεύσει τον σκληρό πυρήνα της πολιτικής της πελατείας, δηλαδή τους δημόσιους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους. Είναι όμως αμφίβολο αν με τη συμφωνία που διαπραγματεύτηκε θα μπορούσε να διατηρήσει τα εκλογικά της κέρδη στα μεσαία κοινωνικά στρώματα που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ με την ελπίδα μιας καλύτερης συμφωνίας μέσα στο ευρώ, με λιγότερες δόσεις λιτότητας. Οσο κι αν η κυβέρνηση επαίρεται ότι το κόστος θα το σηκώσουν πλέον οι έχοντες, η οριζόντια αύξηση της έμμεσης φορολογίας δεν παύει να είναι ένα μέτρο που επιβαρύνει τους πάντες, πόσω μάλλον όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής αποκαλεί προνομιούχους αυτούς που κερδίζουν €30.000 τον χρόνο και τους υπερφορολογεί.

Εάν υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση φτάσει τελικά σε συμβιβασμό με τους δανειστές, θα κληθεί να εφαρμόσει ένα σκληρό πρόγραμμα σε συνθήκες ύφεσης – με την αγορά καθηλωμένη, τον τουρισμό σε μείωση και τη ρευστότητα στο κόκκινο. Και την ίδια ώρα οι βουλευτές της συμπολίτευσης εξακολουθούν να εκπέμπουν το αίσθημα πολιτικής δυσανεξίας μπροστά στα κείμενα που συζητιούνται στο Eurogroup που προκαλεί απορίες για το πώς θα ανταποκριθούν στις απαιτήσεις εφαρμογής αυτής της συμφωνίας.

Οσο κι αν κάποιες κόκκινες γραμμές «σβήστηκαν» από τις κόκκινες διορθώσεις στα πληκτρολόγια των δανειστών, το μόνο όφελος του προγράμματος είναι ότι θα δίνει ένα πρόσκαιρο τέλος στην αβεβαιότητα των τελευταίων μηνών. Παρά την ανακούφιση που αυτή η εξέλιξη θα προσέφερε, δεν παύει να προκαλεί μια αναπτυξιακή απαισιοδοξία: η κυβέρνηση θέλει να ανεβάσει υπέρμετρα τους φόρους και να αυξήσει τις εισφορές για να μην κόψει δαπάνες και σπατάλες του Δημοσίου. Είναι βέβαιο ότι αγωνίζεται για τους νέους και τους ανέργους;