Χειρουργική αποπομπή των διοικητών

Πόλεμο στα δημόσια νοσοκομεία προκαλεί η απόφαση του υπουργού Υγείας να προχωρήσει στην απόλυση των διοικητών και των υποδιοικητών του ΕΣΥ, αζημίως και χωρίς αξιολόγηση, και μάλιστα με τροπολογία. Η ίδια ρύθμιση παρέχει την εξουσιοδότηση στον υπουργό Υγείας να ορίσει σε χρόνο εξπρές νέες διοικήσεις, δεδομένου ότι τα  κριτήρια που εισάγει είναι χαλαρότερα.

Στην αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει την τροπολογία, ο υπουργός Υγείας Παναγιώτης Κουρουμπλής προκρίνει ως λόγους που επιβάλλουν  την άμεση και μαζική απομάκρυνση των διοικητών και των υποδιοικητών τη «δυσλειτουργία» των δημόσιων νοσηλευτικών ιδρυμάτων «λόγω της αδυναμίας άσκησης εκ μέρους των διοικητών των καθηκόντων τους». Οι βαρείς χαρακτηρισμοί έχουν προκαλέσει την έντονη αντίδραση της πλειονότητας των αξιωματούχων του ΕΣΥ, που προαναγγέλλουν ότι θα ακολουθήσουν τον δρόμο της Δικαιοσύνης.

Πάντως, το περιεχόμενο της  τροπολογίας που κατατέθηκε στη Βουλή το βράδυ της Τρίτης σε σχέδιο νόμου του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης για τον Κώδικα Ιθαγένειας, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία για τους ανθρώπους που κρατούν το διοικητικό τιμόνι των δημόσιων νοσοκομείων. Η ηγεσία στην οδό Αριστοτέλους είχε εκφράσει από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων της και χωρίς περιστροφές τη βούλησή της για μπαράζ απολύσεων.

Τους μήνες που μεσολάβησαν, το προφορικό αίτημα του Παναγιώτη Κουρουμπλή προς τους διοικητές να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους – χωρίς ωστόσο ανταπόκριση – έγινε και γραπτό στα τέλη Απριλίου. Τότε, ο υπουργός όρισε καταληκτική ημερομηνία την 30ή Απριλίου. Η εντολή αυτή, όπως φάνηκε, ώθησε την αντιπαράθεση στα άκρα.

Διαφοροποιήσεις. Δεν ακολουθούν όλοι οι διοικητές την ίδια γραμμή. Οι προερχόμενοι από τη γαλάζια παράταξη έχουν δημιουργήσει σκληρό μέτωπο αρνούμενοι να αφήσουν τις θέσεις τους. Μάλιστα, μέσω των «ΝΕΩΝ» διοικητές μεγάλων νοσοκομείων προειδοποιούν ότι πλέον η νομική οδός αποτελεί μονόδρομο. Εχουν ήδη συμβουλευτεί νομικούς, οι οποίοι τους διαβεβαιώνουν πως η υπόθεσή τους θα εκδικαστεί βάσει των προϋποθέσεων που ίσχυαν κατά τον διορισμό τους και όχι αυτών που θα ισχύουν κατά την απομάκρυνσή τους, αν ψηφιστεί η εν λόγω τροπολογία.

Ειδικότερα, βάσει του ισχύοντος νόμου η θητεία τους είναι τριετής. Συνεπώς, η μονομερής διακοπή της σύμβασής τους συνεπάγεται αποζημίωση από το ελληνικό Δημόσιο, επιμένουν οι ίδιες νομικές πηγές. Και δεδομένου ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων οι συμβάσεις λήγουν τον Δεκέμβριο του 2016, οι αξιωματούχοι του ΕΣΥ (όπως τονίζουν) θα διεκδικήσουν αποζημίωση 18 μηνών – ο καθαρός μηνιαίος μισθός των διοικητών νοσοκομείων δυναμικότητας άνω των 400 κλινών αγγίζει τα 2.700 ευρώ και των υποδιοικητών τα 1.800 ευρώ.

Επιπλέον, οι γαλάζιοι διοικητές υπογραμμίζουν ότι θα αιτηθούν χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη, λόγω προσβολής της προσωπικότητάς τους, ιδιαίτερα από τη στιγμή που το υπουργείο τούς καταλογίζει αδυναμία άσκησης των καθηκόντων τους. Αντίθετα, οι διοικητές που προέρχονται από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ κρατούν πιο μετριοπαθή στάση. Αρκετοί από αυτούς επισημαίνουν στα «ΝΕΑ» ότι δεν θα προσφύγουν στη Δικαιοσύνη. Η τοποθέτησή τους συνοψίζεται ως εξής: «Ο κάθε υπουργός έχει το δικαίωμα να ορίζει πρόσωπα της επιλογής του». Ωστόσο, οι γαλάζιοι διοικητές αφήνουν αιχμές για ευνοϊκότερη μεταχείριση των πράσινων διοικητών, υπονοώντας ότι έχουν λάβει υποσχέσεις από στελέχη της οδού Αριστοτέλους για αξιοποίησή τους.  

Χρόνος θητείας. Στο μεταξύ, η επίμαχη τροπολογία ορίζει ότι η θητεία των νέων διοικητών και αναπληρωτών θα είναι διετής. Οσον αφορά τα κριτήρια επιλογής, αυτά είναι γενικά αφού «πρέπει να είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ ή ΤΕΙ» και συνεκτιμώνται μεταπτυχιακοί τίτλοι και εμπειρία στον τομέα της υγείας.

Ο νομοθέτης ασκεί αυστηρή κριτική τόσο στο ισχύον σύστημα όσο και στην Επιτροπή Αξιολόγησης που όρισε την τελευταία στρατιά διοικητών, επισημαίνοντας ότι «δεν επιτέλεσε το έργο που της είχε ανατεθεί εφόσον δεν προέβη σε πραγματική αξιολόγηση / κρίση των υποψηφίων με βάση τα προσόντα τους και περιορίστηκε απλώς στη σύνταξη προσχηματικού… καταλόγου».

Η αιτιολογική έκθεση
Το υπουργείο Υγείας έχει στη διάθεσή του δύο χρόνια ώστε να μπορέσει να επεξεργαστεί και να θεσμοθετήσει «ένα πραγματικά αξιοκρατικό, αλλά ταυτόχρονα και εφαρμόσιμο σύστημα αξιολόγησης».