Η γοητεία των εντέρων

Αν η Τζούλια Εντερς δεν είχε προσβληθεί στα νιάτα της από μια μυστηριώδη ασθένεια που γέμισε το σώμα της με έλκη, δεν θα είχε προβληματιστεί ποτέ – όπως οι περισσότεροι από εμάς – για το πεπτικό της σύστημα, δεν θα είχε γραφτεί ποτέ σε ιατρική σχολή και δεν θα είχε γράψει ποτέ ένα βιβλίο το οποίο έχει γίνει μπεστ σέλερ σε πολλές χώρες.

Το 2007, ύστερα από μια σειρά αναποτελεσματικών θεραπειών, η 17χρονη Γερμανίδα αποφάσισε να πάρει τα πράγματα στα χέρια της. Πεισμένη ότι η ασθένειά της είχε κάποια σχέση με τα έντερα, ξεκίνησε μια γαστρεντερολογική έρευνα, κατανάλωσε προβιοτικά προϊόντα που βοηθούν την πέψη και δοκίμασε μεταλλικά συμπληρώματα. Το πείραμα πέτυχε, η Εντερς απέκτησε ένα υγιές δέρμα και έγραψε το βιβλίο «Εντερα: Η ιστορία του πιο υποτιμημένου οργάνου του σώματός μας», που πούλησε 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα στη Γερμανία και πρόσφατα κυκλοφόρησε στην Αμερική.

Παίρνοντας θάρρος από την επιτυχία τής μετατροπής της σε πειραματόζωο, η Εντερς γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Γκαίτε της Φρανκφούρτης και κάνει διδακτορικό στη Μικροβιολογία. «Το σώμα κινείται προς τα εδώ ή προς τα εκεί, αλλά τα έντερα κινούνται με τελείως διαφορετικό τρόπο» είπε στους Νιου Γιορκ Τάιμς, σχολιάζοντας την πρώτη εγχείρηση στομάχου που παρακολούθησε. «Είναι απίστευτα αρμονικό!».

Η Εντερς εκφράζει την έκπληξή της για τα ελάχιστα πράγματα που γνωρίζει ο κόσμος για το θέμα αυτό. Για να καλύψει το κενό, γράφτηκε το 2012 σε μια εκδήλωση «ανοιχτού μικροφώνου» στο Φράιμπουργκ και παρέδωσε μια διάλεξη για την πέψη, μιλώντας για τα εκατοντάδες τρισεκατομμύρια βακτήρια στα έντερά μας που διευκολύνουν αυτή τη διαδικασία. Το κοινό μαγεύτηκε. Η Εντερς κέρδισε το πρώτο βραβείο και πολλαπλασίασε αυτές τις ομιλίες. Σε μια πρόσφατη εκδήλωση στο Μάνχαϊμ, ανέλυσε τις διαφορές ανάμεσα στο παχύ έντερο, που χρειάζεται κατά μέσον όρο 16 ώρες για να επεξεργαστεί τις θρεπτικές ουσίες, και στο λεπτό έντερο, που θέλει μόλις 2 με 5 ώρες.

Σύντομα την προσέγγισε ένας ατζέντης και της πρότεινε να γράψει ένα βιβλίο, στο οποίο αποδεικνύει ότι τα έντερά μας καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό ποιοι είμαστε και τι κάνουμε. Το βιβλίο γοήτευσε όχι μόνο τους Γερμανούς, οι οποίοι έχουν έμμονη ιδέα με την τάξη και την καθαριότητα, αλλά και τους Φινλανδούς, τους Ολλανδούς και, τώρα, τους Αμερικανούς.