Η παγίδα της παράνοιας

«Πηγαίναμε στα σχολεία τις νύχτες και γράφαμε στους τοίχους ρατσιστικά συνθήματα. Η αντίδραση των Αφροαμερικανών ήταν δεδομένη: προσπαθούσαν να βρουν τον υπεύθυνο στο πρόσωπο κάποιου λευκού μαθητή, τον οποίο και απειλούσαν. Τότε εμείς τον πλησιάζαμε και του εξηγούσαμε ότι η μόνη έξοδος διαφυγής ήταν να γίνει μέλος της οργάνωσής μας επειδή δεν ήταν εκείνος που μισούσε τους μαύρους, τους Ασιάτες ή τους ισπανόφωνους, αλλά ήταν εκείνοι που τον μισούσαν. Οταν εκείνα τα παιδιά έπεφταν στην παγίδα της παράνοιας ήταν δικά μας για πάντα»      

T. Τζέι Λίντεν, μετανοημένο στέλεχος ρατσιστικής οργάνωσης