Ονειρα φτιαγμένα από απληστία

Εισιτήριο δεν υπήρχε ούτε για δείγμα. Μέχρι και ένα τέταρτο μετά τις εννέα ο κόσμος εξακολουθούσε να γεμίζει ασφυκτικά τον χώρο Δ της Πειραιώς 260. Κανείς δεν ήθελε να χάσει τις «Μικρές Αλεπούδες» – ένα έργο που έγραψε η Λίλιαν Χέλμαν το 1939 και τοποθέτησε στην Αλαμπάμα του 1900. Και το οποίο ανέβασε στη σκηνή ο σκηνοθέτης που απογείωσε τη βερολινέζικη Σαουμπίνε, ο Τόμας Οστερμάγερ, μεταφέροντάς το στη Γερμανία του σήμερα, όπου τα κινητά τηλέφωνα και το facebook έχουν μερίδιο στην καθημερινότητα όλων.

Οταν τα φώτα έσβησαν, πρώτα παρασύρθηκε η ακοή από το «Νatural High» των Bloodstone (funk και r’n’b συγκρότημα που γνώρισε επιτυχία τις δεκαετίες ’70-’80) και ύστερα η όραση από τις υπέρκομψες παρουσίες που εμφανίστηκαν να συμμετάσχουν σε ένα δείπνο. Αφορμή μια συμφωνία που θα επιτρέψει στην οικογενειακή επιχείρηση των οικοδεσποτών να ανοίξει τα φτερά της εκτός συνόρων. Χειραψίες και χαμόγελα με τον αμερικανό επενδυτή σε πρώτο πλάνο. Κι όλα αυτά σε έναν εντελώς αποστειρωμένο χώρο υποδοχής, στημένο με λιτά κι ελάχιστα έπιπλα και ψυχρά φώτα. Οταν όμως ο καλεσμένος θα αποχωρήσει η θερμοκρασία θα ανέβει επικίνδυνα. Εκεί θα αποκαλυφθεί η απληστία των τριών αδελφών: του πανέξυπνου και ευφραδούς Μπεν, του αδύναμου Οσκαρ που επιδεικνύει τον ανδρισμό του κακοποιώντας την αριστοκρατικής καταγωγής, αλλά αλκοολική από την αδιαφορία του, σύζυγό του Μπέρντι, αλλά κυρίως της επιβλητικής Ρεγγίνας, που ξέρει να παίζει με απίστευτη μαεστρία το χαρτί της γοητείας για να πετύχει όσα θέλει: να ξεφύγει από τη μίζερη ζωή τής επαρχίας και να ζήσει στη Νέα Υόρκη.

Εκβιασμοί, απάτες, παράλογα προξενιά και παιχνίδια εξουσίας εναλλάσσονται στο περιστρεφόμενο σκηνικό και με φόντο τη μεγάλη σκάλα που κρατά βασική θέση – υπόμνηση της φιλοδοξίας των πρωταγωνιστών – έως τη στιγμή που η Ρεγγίνα θα βρεθεί με δεμένα τα χέρια, για μια φορά ακόμη υποχείριο των ανδρών που ορίζουν τη μοίρα της: του πατέρα που δεν της έδωσε κληρονομιά, των αδελφών που την πιέζουν να πείσει τον άρρωστο άνδρα της να συνεταιριστεί μαζί τους, του συζύγου της που προτιμά να καλύψει απατεώνες παρά να της επιτρέψει να ζήσει όπως ποθεί.

Δεν λυγίζει όμως. Δεν χάνει λεπτό το κομψό της στυλ. Δεν παραδίδεται. Ακόμη κι όταν όλα δείχνουν ότι έχει χάσει το παιχνίδι. Θα κυνηγήσει το όνειρό της ώς το τέλος. Η τύχη θα τη βοηθήσει. Θα την προκαλέσει και η ίδια όταν δεν θα συνδράμει τον ετοιμοθάνατο σύζυγό της. Και τελικά θα είναι εκείνη που θα κυριαρχήσει. Μόνη πάνω στη σκηνή έχοντας χάσει κάθε στήριξη ακόμη κι από την κόρη της. Οχι όμως κι από το κοινό που χάρισε στους συντελεστές θερμό και διαρκείας χειροκρότημα.