Οι Ευρωπαϊκοί Αγώνες των μεγάλων αντιθέσεων
Mία αντλία πετρελαίου επί το έργον, ακριβώς δίπλα σε αθλητική εγκατάσταση των αγώνων. Οι εταιρείες εξόρυξης και εμπορίας του μαύρου χρυσού είναι κράτος εν κράτει στο Αζερμπαϊτζάν και οι εργαζόμενοι σε αυτές ζουν πολύ άνετα σε σχέση με την πλειονότητα του λαού
Το κόστος των πρώτων Ευρωπαϊκών Αγώνων στο Μπακού εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 2,5 δισ. ευρώ – αν και επισήμως είναι 1,2 δισ. ευρώ.
Στην προσπάθειά του να τονώσει το εθνικό φρόνημα στη χώρα και να νιώσει όλο και πιο κοντά στην Ευρώπη, ο ηγέτης του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγεφ αποφάσισε να διοργανώσει αυτούς τους αγώνες, που ουσιαστικά δημιουργήθηκαν από δική του ιδέα.
Οταν το 2012 στο περιθώριο του διαγωνισμού τραγουδιού της Γιουροβίζιον, που φιλοξενήθηκε στο πανέμορφο Crystal Hall στα παράλια της Κασπίας, έπεισε τον Ιρλανδό Πάτρικ Χίκεϊ (πρόεδρος των Ευρωπαϊκών Ολυμπιακών Επιτροπών).
Οι Ολλανδοί που είχαν πάρει τη δεύτερη διοργάνωση του 2019 την επέστρεψαν μέσα σε ένα μήνα, καθώς δεν μπορούσαν να εγγυηθούν το κονδύλι των 160 εκατ. ευρώ που πίστευαν ότι κοστίζουν οι Αγώνες. Εδώ στο Μπακού σχεδόν τόσο κόστισε μόνο η τελετή έναρξης!
Την ίδια ώρα μια πρωτοδιορισμένη καθηγήτρια πανεπιστημίου στη χώρα ή μια νοσοκόμα παίρνει μισθό 200 μάνατ (περί τα 175 ευρώ) ενώ λίγο παραπάνω (260 ευρώ) παίρνει ένας γιατρός σε κρατικό νοσοκομείο.
Διότι υπάρχει και το ιδιωτικό νοσοκομείο που έχει φτιαχτεί από και για τις εταιρείες πετρελαίου στο Αζερμπαϊτζάν. Ο γιατρός εκεί παίρνει περί τα 1.000-1.500 ευρώ, ενώ έχει ποσοστά ανάλογα με την ειδικότητά του και στις επεμβάσεις. Σε αυτό το νοσοκομείο μπορούν να νοσηλευτούν δωρεάν οι εργαζόμενοι στις πετρελαϊκές που είναι και οι προνομιούχοι γενικότερα του συστήματος καθώς αμείβονται με 1.500-2.000 ευρώ, μηνιαίο μισθό που δεν παίρνουν ούτε οι υπουργοί στη χώρα!
Η πλειονότητα τα φέρνει δύσκολα βόλτα έστω και αν η κυβέρνηση προσφέρει πολύ οικονομικό τηλέφωνο (περίπου 3 ευρώ ένας μηνιαίος λογαριασμός σταθερού και 5 ευρώ ενός κινητού με ικανοποιητικό χρόνο ομιλίας) και ρεύμα (26 ευρώ μηνιαίως είναι ο μέσος λογαριασμός της αντίστοιχης ΔΕΗ), όχι όμως και βενζίνη, που πωλείται περίπου προς 1,30 ευρώ το λίτρο.
Η αγορά είναι ακριβή για τους Αζέρους, με εξαίρεση το 25%-30% του πληθυσμού που είναι πιο πλούσιοι. Οι υπόλοιποι είναι χρεωμένοι στις τράπεζες (ένα δάνειο 10.000 ευρώ μπορεί να αποπληρωθεί ακόμα και τριπλάσια καθώς μεταβάλλεται και η τιμή του δολαρίου που επηρεάζει την ισοτιμία).
Στην πορεία προς τις εγκαταστάσεις – στολίδια, η φτώχεια και η μιζέρια δεκάδων ανθρώπων κρύβονται επιμελώς από τους καλαίσθητους τοίχους προκάτ που έχει φτιάξει η κυβέρνηση λόγω των αγώνων. Πίσω τους βλέπεις χαμόσπιτα, φτώχεια και δυστυχία, αλλά όχι ζητιάνους, αφού η κυβέρνηση δεν το επιτρέπει και τους τοποθετεί σε κάποια δημόσια εργασία με απολαβές 80-100 ευρώ.
Νέες κατοικίες κατασκευάζονται κατά δεκάδες, λίγοι όμως μπορούν να νοικιάσουν ή να αγοράσουν σπίτι. Αλλά οι Αζέροι ζουν με τα δάνεια από τις τράπεζες ακόμα και για να αγοράσουν ακριβά αμάξια αν και το οδήγημα είναι κίνδυνος-θάνατος αφού ο κώδικας κυκλοφορίας ισχύει μόνο στα χαρτιά. Στις κλειστές στροφές, για παράδειγμα, ο πιο γρήγορος κερδίζει…
Αφθονο πετρέλαιο για τους λίγους
Τα πτυχία, οι ξένες γλώσσες και οι γνώσεις παίζουν ρόλο, αλλά όχι τον πρωτεύοντα για να βρεις δουλειά στη χώρα. Το παν είναι οι καλοί φίλοι και οι γνωριμίες.
Οι πανάκριβοι οίκοι μόδας στην πιο αριστοκρατική περιοχή του Μπακού, την Μπούλεβαρντ, όπως την αποκαλούν, είναι συνήθως άδειοι, καθώς ο πολύς κόσμος δεν μπορεί να ψωνίσει εκεί και προτιμά τα μικρομάγαζα στην παλιά πόλη.
Την ίδια ώρα στην πατρίδα των Αζέρων ρέουν άφθονα το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Μάλιστα το πιο καθαρό, το «λευκό πετρέλαιο», όπως το ονομάζουν λόγω της καθαρότητάς του, πεταγόταν σε πίδακες όταν θεμελιωνόταν το κλειστό κολυμβητήριο.
Αλλά αυτά είναι για τους λίγους.